Συγκλονιστικό γράμμα στους γονείς του, από συνδιοργανωτή του #παραιτηθείτε

13524413_10153534856336400_5565448549924623936_n

Advertisements

Οι σκατόψυχοι…

«Κωλοζωόφιλοι, νοιάζεστε τα σκυλιά κι όχι τους ανθρώπους» είπε ο σκατόψυχος και κλώτσησε το κουτάβι. «Παλιοκομούνια, νοιάζεστε για τα προσφυγάκια κι όχι για τα ελληνάκια» είπε ο σκατόψυχος και πούλησε 5 ευρώ το ροδάκινο στο παιδάκι της Ειδομένης.

vlaka-fasista

Σκατοψυχιά. Συγγνώμη αλλά ‘πολιτικώς ορθή’ χαρακτηρισμός δεν μου βγαίνει. Σκα-το-ψυ-χιά. Σκατόψυχοι άνθρωποι – με έμφαση στο ‘σκατόψυχοι’ κι όχι στο ‘άνθρωποι’. Αυτοί που φαντασιώνονται για τον συνάνθρωπό τους ‘κακό ψόφο’ και ‘καρκίνο’. Αυτοί που σε καταριούνται. Αυτοί που σε μισούν.

Αυτοί που ζουν, τρέφονται κι αναπνέουν μέσα απ’ την δική σου απελπισία. Μέσα από τον δικό σου πόνο. Αυτοί που δεν περπατάνε: Έρπουν. Έρπουν μέσα στην βία, την σκληρότητα, στην κακοποίηση.

Οι σκατόψυχοι. Ζουν ανάμεσά μας. Καταπίνουν τον αέρα μας. Κουνάνε το δάχτυλο. Κι ανάθεμα αν οι ίδιοι ποτέ έχουνε κάνει μια καλή πράξη στη ζωή τους. Ανάθεμα αν οι ίδιοι έχουν δώσει ένα πακέτο μακαρόνια στον Έλληνα – εγώ σου λέω – άνεργο. Ανάθεμα αν οι ίδιοι ποτέ έχουν σκεπάσει με μια κουβέρτα τον Έλληνα – εγώ σου λέω – άστεγο. Ανάθεμα κι αν έχουν βάλει ένα τσουκάλι στη φωτιά για τον Έλληνα – εγώ σου λέω – γείτονα. Αν έχουν χαρίσει ένα παιχνίδι στο Ελληνάκι – εγώ σου λέω – του ισογείου.

Οι σκατόψυχοι. Κρίνουν τι κάνεις, πως το κάνεις, γιατί το κάνεις και κυρίως για ΠΟΙΟΝ το κάνεις. Γιατί η μόνη αποδεκτή ομάδα που χρήζει συνδρομής είναι οι Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Κι αυτούς μόνον όταν τους βοηθάς εσύ. Εσύ, όχι εκείνοι.

Ποτέ εκείνοι.Σκατοψυχιά:«Νοιάζεστε τα σκυλιά κι όχι τους ανθρώπους».Λες και το ένα αποκλείει το άλλο. Λες κι εδώ δεν είναι απλά μαθηματικά: Ο άνθρωπος που θα αγκαλιάσει το αδέσποτακι, θα νοιαστεί και τον συνάνθρωπο. Ο άλλος που θα βασανίσει ένα κουτάβι, θα χτυπήσει και τον αδύναμο.

Γιατί όλοι αυτοί είναι ΚΑΙ θρασύδειλοι. Χέστηδες. Χτυπάνε παιδιά, χτυπάνε ηλικιωμένους, χτυπάνε άτομα με κινητικά ή νοητικά προβλήματα.

Χτυπάνε, κακοποιούν, βιάζουν όποιον τους παίρνει και γλείφουν όποιον δεν τους παίρνει. Τον οποίον καταριούνται πίσω απ’ την πλάτη του. Να ψοφήσει από καρκίνο – κλασική διαχρονική αξία σαν το ταγιέρ Σανέλ.Τελικά, όποιος ‘ρωτούσε για την ποιότητα’ αυτή η κρίση του έδωσε την απάντηση. Μια κρίση που ξεσκαρτάρισε συμπεριφορές και χαρακτήρες. Μια κρίση που έβγαλε προς τα έξω τον καλύτερο και τον χειρότερο εαυτό μας.

Απ’ τη μια μεριά, άνθρωποι που τους χαίρεσαι, απ’ την άλλη, ανθρωπάκια και τα φτύνεις. Καθάρματα με σφιχτά χείλη, μάτια σχισμές, χέρια γροθιές και την κατάρα στην κωλότσεπη.Επί προσωπικού: Αλλιώς μου τα ‘πανε κι άλλα μου τάξανε. Νόμιζα πως τα χρόνια θα με προικίσουν με τις αρετές της ανοχής, της υπομονής, της κατανόησης. Αντί γι’ αυτό, μου ‘κατσε το εντελώς αντίθετο: Θυμώνω πιο πολύ. Δεν έχω πια ούτε ανοχές, ούτε αντοχές με τον σκατόψυχο. Να διάολο να πάει και στα τσακίδια.

Αλλά μέχρι εκεί. Δεν θα ασχοληθώ παραπάνω. Ούτε ψόφο θα του…ευχηθώ – ούτε με καρκίνο θα τον καταραστώ. Τόση τοξικότητα στη ζωή μου δεν την αντέχω, δεν την θέλω – και συνεπώς δεν την επιλέγω.Άρα τι κάνουμε; Άρα συνεχίζουμε, μάγκες. Συνεχίζουμε κανονικά και ψύχραιμα. Έτσι για να τους σπάσουμε τα νεύρα, ρε γαμώτο.

Συνεχίζουμε να είμαστε εθελοντές. Συνεχίζουμε να στηρίζουμε όποιον μας έχει ανάγκη. Τον Έλληνα, τον ξένο, τον πρόσφυγα, τον μετανάστη, την κακοποιημένη γυναίκα, τον ανήμπορο ηλικιωμένο, το χτυπημένο παιδί, το βασανισμένο ζώο…Είμαστε εδώ, είμαστε εκεί, είμαστε παντού, είμαστε όπου μπορούμε, είμαστε όσο αντέχουμε, είμαστε όσο μας βαστάν τα πόδια μας, τα κότσια μας, η τσέπη μας κι η καρδιά μας.

Είμαστε παρόντες. Και σε όποιον αρέσουμε, γατάκια…

*Έλενα Ακρίτα για Τα Νέα

 

 

 

 

 

Μία από τις χειρότερες ιστορίες ρατσισμού στην Ελλάδα

Μαρία Λούκα- Φωτογραφίες: Αλ. Κάτσης*

Τον Ουαλίντ τον ήξερα μέσα από μια φωτογραφία. Εκείνη τη φρικτή εικόνα που έκανε το γύρω του κόσμου μια μέρα του Νοεμβρίου το 2012. Ήταν πεσμένος  σ’ ένα δέντρο με μια αλυσίδα στο λαιμό, σε ημιλιπόθυμη κατάσταση και με το πρόσωπο του παραμορφωμένο από τα χτυπήματα.

Πέρασε 1,5 χρόνος από εκείνο το Σάββατο που ζήτησε τα δεδουλευμένα του από το αφεντικό του και βρέθηκε αλυσοδεμένος επί ώρες σ’ ένα στάβλο να τον βασανίζουν, να τον απειλούν και να τον προσβάλλουν τέσσερα άτομα μαζί διασκεδάζοντας. «Σε έχω δέσει όπως δένουν τις καμήλες στην Αίγυπτο», «Είναι η τελευταία σου μέρα, θα σε θάψω εκεί που είσαι» του έλεγαν. Δύσκολο να το χωρέσει το μυαλό σου. Εύκολα όμως βρέθηκαν εκείνοι οι δικαστικοί λειτουργοί που άφησαν ελεύθερους με περιοριστικούς όρους τους δράστες. Την Τρίτη ο Ουαλίντ έφυγε πάλι απογοητευμένος από το δικαστήριο του Πειραιά. Η δίκη πήρε για δεύτερη φορά αναβολή. Θα πρέπει να περιμένει ξανά μέχρι τις 10 Ιουνίου… Συνέχεια

Γόβα, μαλλί, διαγραφή

αρχείο λήψηςΞέρουμε τι μάρκα παπούτσια φοράει ο Πάρις Κουκουλόπουλος ή ο Αδωνης Γεωργιάδης; Φυσικά όχι. Ουδείς ασχολείται με τα υποδήματά τους_ παρεκτός αν πρόκειται για τα παλιά τους τα παπούτσια όπου γράφουν τον ελληνικό λαό. Με τις γυναίκες είναι αλλιώς. Ξέρουμε τι μάρκα είναι η γόβα και πόσους πόντους είναι το τακούνι. Με τη Θεοδώρα Τζάκρη οι Laboutin απέκτησαν άλλη αξία. Πολιτική αξία. Η αισθητική, η τιμή των υποδημάτων και των ενδυμάτων της βουλευτού Πέλλας σχολιάζονται περισσότερο από την απόφασή της να υπερψηφίσει την πρόταση μομφής που κατέθεσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο πολιτικός κόσμος ασχολείται με καττύματα. Στο παρελθόν είχε γίνει μέγα ζήτημα με δήθεν σπατάλες της Αννας Διαμαντοπούλου. Δημοσιεύτηκε η απόδειξη αγοράς από κατάστημα του Κολωνακίου για να αποδειχτεί ότι επρόκειτο για συνωνυμία με άσχετη πελάτισσα. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι η πρώην υπουργός Παιδείας ήταν ανάμεσα στους πρώτους που αντέδρασαν στα σεξιστικά σχόλια που ακολούθησαν τη διαγραφή της βουλευτού που διαφοροποιήθηκε από το ΠαΣοΚ. Σχολίασε η Διαμαντοπούλου: «Η στάση της Τζάκρη να κριθεί πολιτικά και όχι με τις ανεπίτρεπτες κάθε είδους (και σεξιστικές) επιθέσεις εναντίον της». Συνέχεια

Η Ελλάδα που κρατάει μαχαίρι

Ξέρω, δεν είναι καθόλου ωραία φωτογραφία. Όταν την είδα ο ίδιος, πάγωσα. Είναι το πρόσωπο ενός παιδιού δεκατεσσάρων ετών (14) από το Αφγανιστάν. Ζει μόνος του στην Ελλάδα, μιας και δεν κατάφερε να φύγει με τη μητέρα και τον αδελφό του στην Ελβετία. Τον χαράκωσαν στο πρόσωπο «Έλληνες πατριώτες», την επόμενη του Πάσχα, με ένα σπασμένο μπουκάλι μπύρας.

Η Ελλάδα των δικών του ονείρων και της οικογένειάς του, κρατάει μαχαίρι. Και διψάει για αίμα. Και όταν τον συνάντησε, του έδειξε όλη την «φιλοξενία και την ευγένεια» που ζήτησε σήμερα ο πρωθυπουργός να δείξουμε στους ξένους. Άλλα όχι και σε όλους τους ξένους, φαντάζομαι. Σε μερικούς, που δεν έχουν λεφτά για τουρισμό, αυτό που δείχνουμε μας το δείχνει η φωτογραφία του μικρού παιδιού.

Ντροπή σε όλους μας.
metanastis

Η φώτο από την Εφημερίδα των Συντακτών

Και η Μανωλάδα είναι ελληνική

ago--2-thumb-largeΓια την Μανωλάδα ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά. Και θα συνεχίσουμε να συζητάμε ακόμα λίγο. Όσο διαρκούν και τα θαύματα σε μας. Ούτε είναι η πρώτη φορά. Εδώ και 20 χρόνια, με διαφορετικούς ντόπιους πρωταγωνιστές και μετανάστες θύματα, η περιοχή έχει γίνει συνώνυμο της σύγχρονης δουλείας στην Ελλάδα. Το ξέρουμε. Αλλά κάθε φορά που προκύπτει κάποιο τέτοιο γεγονός, μετά τις πρώτες δηλώσεις αγανάκτησης που καταδικάζουν τη βία «απ’ όπου κι αν προέρχεται», η ένοχη σιωπή μας παίρνει τη θέση της δικαιοσύνης.

Αυτή τη φορά, η απαίτηση μεταναστών να πληρωθούν δεδουλευμένα έξι μηνών, αντιμετωπίστηκε με καραμπίνες, στέλνοντας στα νοσοκομεία γύρω στους τριάντα. Άλλοι κρύφτηκαν από τον φόβο. Παλαιότερα, εκτός από βασανιστήρια και ξυλοδαρμούς, το «μενού» περιελάμβανε και «κάρφωμα» στην αστυνομία για αποφυγή πληρωμής. Ως είθισται, και αυτή τη φορά, μετά την επίθεση, έγιναν οι καθιερωμένες δηλώσεις. Η πολιτεία «δεν θα επιτρέψει τέτοια φαινόμενα στο μέλλον», το αρμόδιο υπουργείο «θα φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο» ενώ η δικαιοσύνη «θα ρίξει άπλετο φως». Ακόμα και η «χρυσή αυγή» «καταδίκασε τη βία» αλλά παράλληλα απαίτησε «άμεση απέλαση όλων των λαθρομεταναστών». Ο Δήμαρχος είπε ότι η περιοχή «είναι μαγεμένη(!) και πανέμορφη και πρέπει να τη διαφυλάξουμε» ενώ παραγωγοί μίλησαν για «μεμονωμένο αλλά κατακριτέο γεγονός». Απόπειρα δολοφονίας 200 ατόμων, όπως και να το δεις, είναι… κατακριτέο γεγονός. Πρωθυπουργός και Πρόεδρος Δημοκρατίας, δεν βρέθηκαν εύκαιροι να κάνουν δήλωση. Όλα λοιπόν μοιάζουν, για άλλη μια φορά, μαγικά και μαγεμένα, όπως θα έλεγε ο δήμαρχος. Συνέχεια

Μανωλάδα είναι όλη η Ελλάδα

fraoules600Τουλάχιστον 34 οι μετανάστες από το Μπαγκλαντές στα νοσοκομεία, μετά τους πυροβολισμούς που δέχθηκαν από τους επιστάτες στα χωράφια με φράουλες στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας, επειδή ζήτησαν τα λεφτά της εργασίας τους.
Όσες φορές και αν το διαβάσεις, όσες φορές και αν το ακούσεις, όσες φορές κι αν το γράψεις ο νους δυσκολεύεται να το χωράει.

Μιλάμε για την Ελλάδα, για την Ευρώπη και για το έτος 2013. Μιλάμε για την εποχή που, λόγω της οικονομικής κρίσης, χιλιάδες νέοι Έλληνες, μεταναστεύουν προς την Ευρώπη, την Αμερική, την Αυστραλία τον Καναδά κλπ. Ταυτόχρονα, όμως, μιλάμε για τη μοναδική ευρωπαϊκή χώρα, που έχει στη Βουλή της μέλη μιας ναζιστικής οργάνωσης, που δεν κρύβουν ούτε τις καταβολές τους, ούτε τα πιστεύω τους, ούτε τα σχέδιά τους. Από αυτή την άποψη, το περιστατικό αυτό, δεν είναι ούτε «κεραυνός εν αιθρία», ούτε και μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως έχουμε να κάνουμε με μεμονωμένο περιστατικό. Το θέμα,όμως, είναι κάπως διαφορετικό. Η ίδια η επίσημη πολιτεία, τα όργανα του επίσημου ελληνικού κράτους, μέρα μεσημέρι και μπροστά στα μάτια όλων, συλλαμβάνουν πολίτες στο δρόμο, με μόνο κριτήριο το χρώμα του δέρματος.   Μέθοδοι που θυμίζουν έντονα απαρτχάιντ, εφαρμόζονται εδώ και καιρό στην Ελλάδα, χωρίς να «ιδρώνει» το αυτή κανενός.  Συνέχεια

«Τον αράπη που κουβαλάς»: Ο τιμοκατάλογος του ρατσισμού στην Ελλάδα

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Ρατσισμού. Ένα περιστατικό, μια εικόνα, μια εμπεδωμένη αντίληψη. Σε μια κοινωνία που δυστυχώς,   μαζί με την μαζική της φτωχοποίηση, (σχεδόν) μαζικά ολισθαίνει προς τον ρατσισμό, την μην ανεκτικότητα και το μίσος για «τους άλλους».

Της Ναντίνα Χριστοπούλου*

ratsismos

Μπαίνουν σε ένα διερχόμενο ταξί την ώρα που αρχίζει να βρέχει. Η απόσταση μέχρι την Κυψέλη είναι μικρή. Η κοπέλα δίνει στον οδηγό τη διεύθυνση. Ο νεαρός που τη συνοδεύει έχει -εμφανώς- τις ρίζες του στην Αφρική. Κάθονται στο πίσω κάθισμα και κουβεντιάζουν. Όταν φθάνουν στον προορισμό τους, το ταξίμετρο δεν έχει ακόμα φθάσει στο 3.20€, το ποσό της βασικής διαδρομής. «Θα μου δώσεις πέντε» λέει ο οδηγός απευθυνόμενος στην κοπέλα. «Τί εννοείτε;» του απαντά, «αφού το ταξίμετρο δείχνει άλλο» «Γιατί με τον αράπη που κουβαλάς, μόνο εγώ θα σε έπαιρνα να σε πάω κάπου. Δε θα σε έπαιρνε κανένας άλλος…»

Ο οδηγός του ταξί, κατά τη γνώμη του, δεν είναι ρατσιστής. Όχι. Δεν κάνει διακρίσεις στους πελάτες του, βάσει χρώματος, φυλής η εθνικότητας. Σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους του, πράγμα που καλά γνωρίζει. (Δε βαριέσαι. Ωρες είναι τώρα να διαλέγει κιόλας. Αυτός τη δουλειά του να κάνει, να βγαίνει το μεροκάματο. Λεφτά να ´ναι κι ότι να ´ναι.) Και αυτό το διαφοροποιημένο χαρακτηριστικό, γιατί να μην το προσφέρει κιόλας σαν έξτρα παροχή; Ένεκα κρίσης, πρέπει κανείς να βρίσκει εναλλακτικούς τρόπους κερδοφορίας. Συνέχεια

Προτιμώ τον πόλεμο στη Συρία, από τον ρατσισμό της Ελλάδας

syrianrefugeeΜέσα από συγκρούσεις και κακουχίες, ταξίδευε για εβδομάδες αναζητώντας ασφάλεια. Φτάνοντας στον προορισμό της, γνώρισε από αδιαφορία μέχρι ρατσισμό. Η ιστορία της συμπυκνώνει το δράμα των Σύρων προσφύγων. Όμως η ίδια δεν το βάζει κάτω. Αγωνίζεται, επιμένει, διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά της, επιβιώνοντας μέρα τη μέρα σε ένα επικίνδυνο παρόν.

«Η μητέρα μου ήταν καθηγήτρια αγγλικών. Όμως εγώ παράτησα το σχολείο μετά το γυμνάσιο για την παντρειά» διηγείται χαμογελαστή η 29χρονη Ζιχάν, χαϊδεύοντας το κεφάλι του μικρότερου από τα έξι παιδιά της – της τετράχρονης Λουλού. «Ο άντρας μου ήταν φωτορεπόρτερ και μέναμε στο Καμισλί, στα βορειοανατολικά σύνορα της Συρίας, με το Ιράκ και την Τουρκία. Είχαμε τρία μαγαζιά, χωράφια… Ζούσαμε καλά» αναπολεί.

«Όλα ξεκίνησαν με τις αντικαθεστωτικές πορείες και σύντομα ακολούθησε η ακρίβεια. Ό,τι έκανε στην αγορά ένα ευρώ, πλέον το έβρισκες με δύο. Σιγά σιγά, άρχισαν οι εκρήξεις, οι βόμβες στα σχολεία κι οι πυροβολισμοί στο πλήθος εν ψυχρώ. Απ’ τη σφαγή σε ένα διπλανό χωριό κανείς δεν ξέρει πόσοι έπεσαν νεκροί. Ο άντρας μου φωτογράφιζε τις πορείες, μέχρι που τον συνέλαβαν και μπήκε φυλακή» διηγείται με σπασμένη φωνή η Ζιχάν. Όταν τα πράγματα χειροτέρεψαν, ήταν ο γαμπρός της εκείνος που τους προέτρεψε να φύγουν παράνομα προς την Τουρκία. Άλλωστε μες στον πόλεμο πώς να βγάλεις διαβατήριο; Συνέχεια

Αντισημιτισμός και Αριστερά

Tης Ξένιας Κουναλάκη*

2-660x330_jpg_522x363_q85Ενας «αντισυμβατικός» Ελληνας καλλιτέχνης, ο Τζίμης Πανούσης, προωθεί τη νέα του παράσταση με έμβλημα «το άστρο του Δαβίδ με τη σβάστικα, ένα σύμβολο που εκφράζει την παγκόσμια πραγματικότητα», όπως εμφανίζεται να εξηγεί στα σχετικά ρεπορτάζ ο «Τζιμάκος». Στις συνεντεύξεις που δίνει, κάνει λόγο για «Εβραιοναζήδες» που «την έχουν κάνει πάρα πολύ καλά τη δουλειά», το γνωστό «οργανωμένο σχέδιο», το οποίο δε μας αποκαλύπτεται ακριβώς γιατί εμπίπτει στη σφαίρα της συνωμοσιολογίας.

Ολα αυτά λέγονται χωρίς να κουνηθεί φύλλο, ουδείς αντιδρά για τον απροκάλυπτο αντισημιτισμό του, τη χυδαία εξίσωση Ναζί και Εβραίων και τη συνεπαγόμενη υποβάθμιση της σημασίας του Ολοκαυτώματος. Στις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες θα είχαν σηκωθεί κι οι πέτρες, εδώ δεν τρέχει κάστανο. Κι αυτό επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο φορέας της άποψης ανήκει στον χώρο της εξωσυστημικής Αριστεράς, άρα δύσκολα μπορεί να κατηγορηθεί για ακροδεξιά ρητορική και διασπορά μίσους. Πρέπει πλέον να ασχοληθούμε σοβαρά με την ευκολία με την οποία διατυπώνονται τέτοιου είδους θέσεις, λόγος αντισημιτικός, ρατσιστικός, σεξιστικός, όχι μόνον χωρίς να εφαρμόζεται ο περίφημος (ανενεργός μέχρι στιγμής) νόμος περί εχθροπάθειας, αλλά ερήμην οιασδήποτε αντίδρασης από κόμματα, φορείς, κοινωνία των πολιτών. Επιπλέον, μια δεύτερη μεγάλη συζήτηση που πρέπει να ανοίξει είναι ο αντισημιτισμός και η Αριστερά στην Ελλάδα. Συνέχεια

Δέκα σταθμοί στην ιστορία των φυλετικών διακρίσεων

Οι σταθμοί που παρουσιάζονται παρακάτω από την ιστορία του ρατσισμού δεν είναι απαραιτήτως οι σημαντικότεροι, αλλά επιλέχθηκαν από το χρονολόγιο του ντοκιμαντέρ «Race – The power of an Illusion«, του αμερικανικού δικτύου PBS, καθώς αποτελούν κάποια ενδιαφέροντα στάδιά του, που μπορεί να είναι άγνωστα στο κοινό.

MLK_portrait_fi

1616: Η Ποκαχόντας παντρεύεται τον Τζον Ρολφ

Όταν οι πρώτοι Άγγλοι έφτασαν στη Αμερική, ούτε οι ίδιοι ούτε και οι Ινδιάνοι δεν σκέφτονταν με φυλετικούς όρους. Εκείνη την εποχή, ως μισητός αντίπαλος της Προτεσταντικής Αγγλίας θεωρούνταν η Καθολική Ισπανία, ενώ οι αυτόχθονες Αμερικανοί αντιμετώπιζαν τον εαυτό τους ως σύνολο ξεχωριστών εθνών, τα οποία διακρίνονταν με βάση τη γλώσσα, τα έθιμα και την επιρροή που είχαν. Όταν η Ποκαχόντας, πριγκίπισσα των Παουχάταν, παντρεύτηκε τον άποικο Τζον Ρολφ, ο γάμος τους δημιούργησε σκάνδαλο στη βρετανική αυλή – όχι επειδή ο Ρολφ παντρεύτηκε μια Ινδιάνα αλλά επειδή η Ποκαχόντας, μια πριγκίπισσα, παντρεύτηκε έναν απλό πολίτη. Στην Αγγλία του 17ου αιώνα, η κοινωνική θέση ήταν πολύ πιο σημαντική από τις φυλετικές διαφορές.

1781: Ο Τόμας Τζέφερσον υπερασπίζεται την κατωτερότητα των μαύρων Συνέχεια

Και νεοναζί, και κλέφτες

Άλλο ένα περιστατικό ρατσιστικής βίας αλλά και λεηλασίας σπιτιού μεταναστών, καταγγέλλεται επώνυμα  από μετανάστες και τη Κίνηση Ενωμένη Ενάντια στο Ρατσισμό και την Φασιστική Απειλή. Σε δελτίο τύπου που εξέδωσαν, μεταξύ άλλων, αναφέρεται:

Ρατσιστική-βία«Το βράδυ της Παρασκευής 25 Γενάρη στο Περιστέρι ομάδα 7 νεοναζί της Χρυσής Αυγής(όπως δήλωσαν) επιτέθηκε σε σπίτι μεταναστών από το Πακιστάν στην οδό Αγ. Γεράσιμου. Οι τραμπούκοι αφού πέταξαν πέτρες και άλλα αντικείμενα και προσπάθησαν να ανοίξουν τα παράθυρα μπήκαν τελικά στο σπίτι κυριολεκτικά από την πίσω πόρτα. Κουβαλούσαν μαζί τους ρόπαλο, μαχαίρια και σφυρί και τρομοκράτησαν τους μετανάστες που κλειδώθηκαν σε ένα από τα δωμάτια του σπιτιού για να προφυλαχθούν. Δε σταμάτησαν εκεί όμως, αφού έκλεψαν ένα λαπτοπ, 40ευρώ και ένα κινητό τηλέφωνο. Οι μετανάστες κάλεσαν την αστυνομία η οποία παρ’ ότι ήρθε 2 φορές στο μέρος το μόνο που έκανε ήταν να συστήσει στους κάτοικους του σπιτιού να κάνουν μήνυση για κλοπή και να είναι “πιο προσεκτικοί στον τρόπο που καταγγέλλουν τις ρατσιστικές επιθέσεις”.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σε κλήση στο τηλέφωνο που κλάπηκε απάντησε ένας από τους τραμπούκους που δήλωσε μέλος της Χρυσής Αυγής πολλές φορές και απείλησε τη ζωή των μεταναστών και μελών της ΚΕΕΡΦΑ που σπεύσαμε στο σπίτι για βοήθεια. Οι δηλώσεις υπάρχουν μάλιστα σε ηχογραφημένο μήνυμα. Όλα αυτά μπροστά στους αστυνομικούς που, παρότι άκουγαν τις απειλές, επέμεναν ότι “δεν γίνεται να τους ενοχλούμε τόσες φορές για ένα συμβάν”.

Αυτή είναι η Ελλάδα σήμερα | This is Greece today | Detta är Grekland i dag


Σοκ για τους κατοίκους της περιοχής Αμπελάκια Σαλαμίνας όταν σήμερα το πρωί, αντίκρισαν έναν μετανάστη σε άθλια κατάσταση, πρησμένο από το ξύλο.

Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ παρέλαβε τον χτυπημένο άντρα, ωστόσο, αυτό που κάνει μεγαλύτερη εντύπωση, είναι το γεγονός ότι όταν βρέθηκε ήταν δεμένος με αλυσίδα από το λαιμό.

Σύμφωνα μάλιστα με μαρτυρίες κατοίκων, χρειάστηκε ειδικό μηχάνημα για του κόψουν την αλυσίδα.

theinsider

«Η Χρυσή Αυγή στη ζωή μου»

Αναδημοσίευση από το blog Occupy minds!

ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012

Σήμερα,πριν απο  δύο ώρες περίπου,πήρα τα παιδιά μου και πήγαμε  στο κεντρικό κατάστημα του χωριού. Ναι,έχουμε τη χαρά να ζούμε σε χωριό.Επίνειο. Προάστιο,Πείτε το όπως θέλετε. Δεν παύει να είναι  το Ουζούν Αλή για τους παλιούς

 

Σήμερα,όπως και κάθε άλλη μέρα,περπάτησα τα ίδια στενά  με τα παιδιά μου .Στον δρόμο συναντήσαμε άλλα παιδιά απο το ίδιο σχολείο,κάπως μεγαλύτερα.

Σήμερα,για πρώτη φορά απο το 1992 που ζώ  σε αυτή τη χώρα,δέχτηκα ευθεία απειλή χωρίς καμμία απολυτως αιτία

Θα κάνω μιά σύντομη περιγραφή.

Κατάγομαι απο την Αργεντινή,ο προπάππος μου ήταν Έλληνας. Η μητέρα μου,φιλόλογος –Βυζαντινολόγος ,δίδαξε σε εμένα και τα αδέρφια μου τα ελληνικά. Εξέδωσε το λεξικό Βυζαντινής γλώσσας εκδόσεις Liddell Scott Βρέθηκα εδώ λόγω δουλειάς και ίδιας επιλογής.Ο ένας μου γιός γεννήθηκε στην Ισπανία πάλι λόγω δουλειάς και ο άλλος στην Θεσσαλονίκη.Όπως διαβάζετε κι εσείς μιλώ τα ελληνικά αρκετά καλά.. Πληρώνω τους φόρους μου,τα χαράτσια μου και τα συναφή. Έχω το δικαίωμα να ψηφίζω και το ασκώ ..

Τα παιδιά μου έχουν το δικαίωμα ως ημεδαπά( γιατί για το ελληνικό παρα- κράτος είμαι ελληνίδα ομογενής)  έχουν κάθε δικαίωμα στην δημόσια παρα-παιδεία και παρα-υγεία και  ο,τιδήποτε που είναι «παρά»

Συνέχεια

Πώς παράγεται ο ρατσισμός

– Ας θυμηθούμε ότι μέχρι τη δεκαετία του 1990 όλοι ανεξαιρέτως σε αυτή τη χώρα πιστεύουν ότι οι Ελληνες δεν είναι ρατσιστές. Τον ωραίο αυτόν εθνικό μύθο γκρέμισε η μαζική είσοδος μεταναστών εργαζομένων. Ανέτοιμη να διαχειριστεί τον ρατσισμό της και ανήμπορη να τον κατανοήσει, ωστόσο, διαμόρφωσε σταδιακά η κοινωνία ένα ποσοστό συνειδητών αντιρατσιστών, αλλά απόχτησε και φιλοναζιστές.

– Υπάρχουν ερευνητικά δεδομένα που τεκμηριώνουν ότι οι Ελληνες δεν καταλαβαίνουν τι είναι ρατσισμός. Τον αντιλαμβάνονται σαν τη δημόσια αναγνώριση μιας κατωτερότητας που υπάρχει αντικειμενικά, αλλά ανθρωπιστικό είναι να μην το φωνάζουμε κιόλας. Π.χ. επί χρόνια φοιτητές, στην ερώτηση εάν ο ρατσισμός, εκτός τα θύματά του, βλάπτει και τους φορείς της ιδεολογίας, τους υποτιθέμενους ανώτερους, δεν καταφέρνουν να βρουν καμία απάντηση.
– Γιατί δεν καταλαβαίνουν; Εχω σε διάφορα (επιστημονικά) κείμενα γράψει ότι τα σχολικά μας βιβλία αναπαράγουν το κεντροευρωπαϊκό στερεότυπο του ρατσισμού που διαιρεί λαούς και πολιτισμούς σε ανώτερους και κατώτερους. Το στερεότυπο αποδίδει κατωτερότητα στον ελληνικό λαό και πολιτισμό. Τα βιβλία λύνουν τη γιγάντια αντίφαση καταφεύγοντας στην ανωτερότητα μέσα από τη μοναδική ελληνική αξία που αναγνωρίζει η «ανώτερη» Ευρώπη, την κλασική αρχαιότητα. Συνέχεια

Ρατσιστικό tweet από Ελβετό ποδοσφαιριστή και αποβολή από τους Ολυμπιακούς

Από το σπίτι του θα δει τη συνέχεια των Ολυμπιακών Αγώνων ο Ελβετός ποδοσφαιριστής Μικέλ Μοργκανέλα ύστερα από ρατσιστικό σχόλιό του στο twitter. Μετά το παιχνίδι κόντρα στη Νότια Κορέα, ο 23χρονος μπακ εξαπέλυσε μια άνευ προηγουμένου επίθεση χαρακτηρίζοντάς τους Κορεάτες «διανοητικά καθυστερημένους ηλίθιους»…

Ο Μοργκανέλα είχε πολλές αψιμαχίες με τους αντιπάλους του κατά τη διάρκεια του αγώνα και μετά το τέλος του, ξεσπάθωσε εναντίον τους στο διαδίκτυο.

«Θέλω να δείρω όλους τους Νοτιοκορεάτες. Είναι διανοητικά καθυστερημένοι ηλίθιοι», ήταν το σχόλιο του ποδοσφαιριστή, το οποίο μετά το σάλο που προκλήθηκε, διαγράφηκε από το λογαριασμό του.

Όπως γνωρίζουμε καλά, όμως και στην Ελλάδα μετά την υπόθεση της Βούλας Παπαχρήστου, από τη στιγμή που κάτι ανεβαίνει στο internet, δεν χάνεται ποτέ. Πολλοί χρήστες πήραν screenshot τα οποία καίνε τον Μοργκανέλα.

Στη συνέχεια, ζήτησε συγγνώμη (ξανά μέσω twitter), όμως αυτό δεν στάθηκε αρκετό για να τον κρατήσει στο Λονδίνο. Η ανακοίνωση της αποπομπής του έγινε από τον αρχηγό της Ολυμπιακής Ομάδας της Ελβετίας, Τζιάν Τζίλι.

sportfm

Όνειρα με διαβατήριο

*Γράφτηκε για τη FAQ

Πόσες φορές ακούσαμε τη φράση «καλό παιδί ,μωρέ αλλά είναι Αλβανός ή Πακιστανός ή Τούρκος κ.λπ.;»; Κυρίως την  ακούνε οι κοπέλες που έχουν την «ατυχία» να ακούνε την καρδιά τους και να ερωτευτούν ένα τέτοιο «καλό παιδί, αλλά ξένο». Μια τέτοια περίπτωση και αυτή που μου εκμυστηρεύτηκε η φίλη μου η Αγγελική. «Όταν μια μέρα ο Κώστας, που είχα ερωτευτεί παράφορα και πρόσφατα του το είχα εξομολογηθεί, μου ζήτησε επίμονα  να μου πει κάτι, μακριά από την παρέα μας, πήγε το μυαλό μου σε πολλά. Περίμενα τα πάντα. Εκείνος, όμως, έβγαλε από τη τσέπη του το διαβατήριο και μου το έδειξε. Το αλβανικό του διαβατήριο. Διστακτικά και «ενοχικά», σαν να είχε κάποια κρυφή  πληγή και έπρεπε να το μάθω. Μετά έμαθα ότι πράγματι αυτό ήταν μεγάλη «πληγή»! Συνέχεια

Ο ρατσισμός, καβάλα… σε άσπρη μηχανή της ομάδας ΔΙ.ΑΣ.

Επώνυμη καταγγελία για ρατσιστική συμπεριφορά αστυνομικών 

Ο Φρομέντιος Γαδόγο Κινυούα είναι Έλληνας πολίτης. Προϊστάμενος νοσηλευτής σε ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα στην Αθήνα. Σπούδασε στο ΤΕΙ Αθήνας και έχει υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό. Τα γράφω αυτά για να δούμε πόσο κακό έχει κάνει η ξενοφοβική ρητορεία πολιτικών και το εμπόριο φόβου.

Σήμερα το απόγευμα, την ώρα που πήγανε στο σπίτι από τη δουλεία του, κοντά στο Καπνεργοστάσιο , στην οδό Λένορμαν, τον σταμάτησαν δυο μοτοσικλετιστές της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. Ο ένας, που η μηχανή του φέρει τον αριθμό κυκλοφορίας 8797, του ζήτησε να ανοίξει το παράθυρο. Αφού έκανε ο,τι που του ζήτησε ο αστυνομικός, ο τελευταίος άρχισε και τον βρίζει χυδαία και με απόλυτο ρατσιστικό λεξιλόγιο. Μεταξύ άλλων του είπε: «όταν θα δεις την αστυνομία, αραπάκο, θα κάθεσαι σούζα. Θες να σε βγάλω έξω να σε γ@αμίσω εδώ; Θες να σου σπάσω τα δόντια σου, καργιόλι ;  Κωλόμαυρε» κλπ Συνέχεια

Πρωτιά της Ελλάδας στη ρατσιστική βία

Έκθεση του δικτύου RED για την Ευρώπη το 2011 δίνει μία ακόμα αρνητική πρωτιά στην Ελλάδα που μοιράζεται με την Ισπανία την πρώτη θέση σε ό,τι αφορά τα κρούσματα ρατσιστικής βίας.
«Στις δυο αυτές χώρες ανοίγουν κεφάλια» εξήγησε ο επικεφαλής του δικτύου, Μίλτος Παύλου, παρουσιάζοντας τα συμπεράσματα της έκθεσης.
Η μεγαλύτερη αύξηση στα εγκλήματα κατά μεταναστών στην Ελλάδα και την Ισπανία σε σχέση με την υπόλοιπη ΕΕ οφείλεται εν μέρει στο ότι «αυτές οι χώρες έχουν το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας ανάμεσα στους νέους».
Η έκθεση τονίζει την αντίφαση ανάμεσα στον πολιτικά ορθό λόγο της ΕΕ για την ανεκτικότητα και την προηγμένη ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, από τη μια πλευρά, και την άνοδο της ξενοφοβικής ρητορικής και της ρατσιστικής βίας στα κράτη-μέλη, από την άλλη.
«Η ΕΕ μοιάζει ξεκομμένη από τις εθνικές κυβερνήσεις», σημειώνει ο Μίλτος Παύλου. Αν και από νομοθετική άποψη πολλές ευρωπαϊκές χώρες τα πάνε άριστα στον τομέα των διακρίσεων και της ισότητας, όλες χωλαίνουν στην εφαρμογή.
«Παντού υπάρχουν προβλήματα εφαρμογής της νομοθεσίας. Η κατάσταση επιδεινώνεται ακόμη και στις χώρες που δεν είχαν πρόβλημα στο παρελθόν», προσέθεσε. Τα προβλήματα επικεντρώνονται στους Ρομά (κυρίως στον αποκλεισμό τους από την εκπαίδευση) και στους μετανάστες.
Συνέχεια

Γιατί λοιπόν φοβάται το ρατσισμό o Θέμος;

Kαταρχάς δεν θέλει και ρώτημα. Διώξτε τους ΟΛΟΥΣ χωρίς συζήτηση. Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων συμφωνεί ότι πρέπει να φύγουν όλοι οι λαθρομετανάστες από παντού. Οχι μόνο από τα κέντρα των πόλεων, αλλά απ’ όλη τη χώρα. Ναι, φυσικά, η βούληση της Πολιτείας εκδηλώθηκε πολύ αργά. Δέκα-δεκαπέντε χρόνια τώρα το φωνάζουμε και μας έλεγαν… ρατσιστές» Θέμος Αναστασιάδης, Πρώτο Θέμα 1/4/2012.

Της Άντας Ψαρρά*

Γιατί διαμαρτύρεται τελικά ο Θ.Α. που τους λέγαμε ρατσιστές; Τον ενοχλεί ο χαρακτηρισμός; Μα το κείμενό του είναι ο ορισμός του ρατσισμού σε όλες τις γλώσσες και σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αν αντί για τη λέξη λαθρομετανάστης βάλεις εβραίος ή μουσουλμάνος ή τραβεστί ή εξαρτημένος ή άστεγος θα έχεις τις διάφορες εκδοχές του ρατσισμού δηλαδή της μισαλλοδοξίας, του μίσους, της προτροπής σε βία κλπ. Κι όταν λέει μας λέγανε ρατσιστές ποιους εννοεί εκτός από αυτόν;

Συνέχεια

Κατά προτίμηση, όχι αλλοδαποί

Γράφτηκε για το protagon

Εκείνες οι μέρες ήταν, έτσι κι αλλιώς, ξεχωριστές και θα μας μείνουν αξέχαστες. Από παραδοσιακοί και περήφανοι επαρχιώτες, είχαμε αποφασίσει να γίνουμε «πρωτευουσιάνοι». Ήταν αρχές του 2000. Η Ελλάδα αλλιώς, τα πράγματα αλλιώτικα, τα όνειρα περισσότερα.  Αφήσαμε την αγαπημένη μας Δράμα, που τόσο πολύ δεθήκαμε μαζί της και λόγω ενός προβλήματος υγείας της μικρής κόρης έπρεπε να εγκατασταθούμε στην Αθήνα. Τις πρώτες ημέρες, εντελώς χαμένοι. Στην κυριολεξία. Μετά κόπων και βασάνων βρήκαμε ένα σπίτι. Αφού, όμως, για πάνω από ένα μήνα κάναμε ειρηνική κατάληψη στο σπίτι της αδελφής μου. Το σπίτι που βρήκαμε καλό, η σπιτονοικοκυρά πολύ καλή και όλα έδειχναν να πηγαίνουν καλά. Μέχρι που φέραμε από τη Δράμα τα πράγματα και γεμίσαμε το σαλόνι και τα δωμάτια κούτες. Πολλές κούτες.

Συνέχεια

(Από)σιωπώντας για τη ρατσιστική βία

Γράφτηκε για την εκστρατεία της UNHCR

Στην «αναμπουμπούλα» της  βαθιάς οικονομικής κρίσης που βιώνει η Ελλάδα, δεν θα ήταν υπερβολή να έγραφε κανείς ότι «χαίρονται οι λύκοι» που διψούν για ρατσιστικό και φυλετικό αίμα. Και το αποδεικνύουν με κάθε ευκαιρία. Οι πιο κραυγαλέες περιπτώσεις είναι δυο, στις οποίες και θα αναφερθώ. Η μία σημειώθηκε στις εκδηλώσεις  της Χρυσής Αυγής για τα Ίμια, όταν και μετά την παρέλαση μιας χούφτας ακροδεξιών, ροπαλοφόροι και κρανοφόροι μαυροντυμένοι νεοναζί, επιτέθηκαν επί «δικαίων και αδίκων» στους σταθμούς του μετρό σε Ευαγγελισμό και Σύνταγμα. Το μένος τους πάντως ήταν, ως συνήθως, απέναντι σε συγκεκριμένα άτομα.

Οι μετανάστες με αφρικανική και ασιατική καταγωγή, εύκολα θύματα του κάθε «νεόκοπου» και παραδοσιακού ρατσιστή, βρέθηκαν σε άμυνα από την λυσσώδη επίθεση ανεγκέφαλων ακροδεξιών φασιστών. Και αφού «επιτέλεσαν το έργο» τους στους σταθμούς του μετρό, οι νεοναζί ορδές ξεχύθηκαν προς την Ομόνοια, όπου ξυλοκόπησαν όποιον έβρισκαν μπροστά τους και δεν τους άρεσε η φάτσα του. Μάθαμε για μερικές προσαγωγές, ως συνήθως. Και μαζί με τους επιτιθέμενους, προσήχθησαν και τα θύματα των επιθέσεων. Και αυτό, ως συνήθως. Και ως συνήθως, τα ΜΜΕ αποσιώπησαν το γεγονός στην πλειονότητα τους.  Και δεν το αποσιώπησαν, έκανα κάτι χειρότερο: παρουσίασαν τις ωμές και ρατσιστικές επιθέσεις, ως «συμπλοκή ανάμεσα σε Έλληνες και μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας». Στο βωμό των ισορροπιών και της «μόδας» της σιωπής για τα μεταναστευτικά ζητήματα, που φαίνεται να έχει κυριεύσει  τα περισσότερα  ΜΜΕ της Ελλάδας, η ωμή ρατσιστική βία καταγράφηκε ως μια ακόμα «συμπλοκή».

Συνέχεια

Τραυματισμοί πολιτών από μέλη της Χρυσής Αυγής απόψε στην Αθήνα

Υπάρχει αλήθεια ακόμα κανείς στην Ελλάδα που δεν έχεις πειστεί για την ύπαρξη του φασισμού και των νεοναζί σε πλήρη δράση κυρίως στην Αθήνα; Διαβάστε για αυτό που συνέβη απόψε στην πρωτεύουσα.

Ένταση στο μετρό του Συντάγματος, με τραυματισμούς πολιτών από μέλη της Χρυσής Αυγής, που νωρίτερα πραγματοποίησαν συγκέντρωση στο ύψος της Ρηγίλλης, για την επέτειο των Ιμίων.

Σύμφωνα με καταγγελίες πολιτών στο ΣΚΑΪ, ορισμένα μέλη της Χρυσής Αυγής, φωνάζοντας συνθήματα, πέταξαν επιβάτες – μετανάστες και μη – έξω από τους συρμούς του μετρό, ενώ ξυλοκόπησαν κάποιους απ΄αυτούς.

Το κυνηγητό πολιτών συνεχίστηκε και στην πλατεία Συντάγματος, ενώ οι συρμοί σταμάτησαν προσωρινά να αποβιβάζουν στο σταθμό του Συντάγματος.

Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει παρέμβαση της αστυνομίας, η οποία δηλώνει ότι δεν έχει ενημερωθεί για το συμβάν.

skai.gr

NY Times: Επιδημία ρατσιστικών επιθέσεων στην Ελλάδα

Άρθρο-καταπέλτης για την έξαρση της ρατσιστικής βίας στην Ελλάδα και την αδιαφορία του επίσημου κράτους δημοσιεύεται σήμερα στους Τάιμς της Νέας Υόρκης. Με τίτλο «Επιδημία ρατσιστικών επιθέσεων στην Ελλάδα», η Eva Cosse της οργάνωσης Human Rights Watch αποκαλύπτει πως η ίδια βίωσε την πραγματικότητα από πρώτο χέρι κατά την διάρκεια της έρευνας που πραγματοποιούσε στην Αθήνα.

Η Cosse αναφέρεται σε επίθεση μετανάστριας στον Άγιο Παντελεήμονα πριν περίπου μια εβδομάδα. Έκανα, γράφει, μια συνέντευξη με την Razia, μια Αφγανή ανύπαντρη μητέρα, στο μικρό διαμέρισμα που μοιράζεται με τα τρία παιδιά της στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα η οποία μου κατήγγειλε πολυάριθμες επιθέσεις στο σπίτι της. Κατά την διάρκεια της συνέντευξης στο σπίτι ήταν και άλλες αφγανές μετανάστριες.

Συνέχεια