Varför lämnar albanerna sitt land?

Processed by: Helicon Filter;

Formellt är Albanien ett demokratiskt land som kandiderar för anslutning till EU och medlemskap i Nato. Geografiskt ligger landet i västra Balkan och gränsar i söder till Grekland och i väster till Italien (även om Adriatiska havet skiljer länderna åt).

 

På pappret är Albanien en fungerande rättsstat. Landet har formellt sett självständiga domstolar som beslutar utan politisk inblandning, en polismakt som skyddar medborgarna, journalister som kan skriva fritt, medier som bevakar de styrande, riksdagsmän som väljs i fria val, jämlikhet mellan kvinnor och män samt myndigheter som fungerar i enlighet med statens lagar.

 

Allt detta innebär att Albanien på pappret uppfyller de krav som kan ställas på en demokratisk stat. Likväl var Albanien 2015 det land i Europa, där flest medborgare, räknat i absoluta procenttal, sökt asyl i annat EU-land, främst i Tyskland och Sverige.

Συνέχεια

Η Κούβα του σήμερα και η Αλβανία του χθες

CeBlBBvW8AAjMoC
Με αφορμή την επίσκεψη Barack Obama, βλέπω εικόνες από την (πραγματική) Κούβα. Αν αφαιρέσεις τα παλιά αυτοκίνητα στους δρόμους, εκπληκτικά ίδια εικόνα με την Αλβανία του ’80. Εκπληκτικά ίδια. Μόνο που σε μας, δεν υπήρχε απολύτως καμιά ιδιωτική πρωτοβουλία και τα πάντα άνηκαν στο κόμμα.
Δεν ξέρω, αν αυτό που νιώθω, βλέποντας τις εικόνες, είναι νοσταλγία ή αν τρέμω από τις μνήμες. Ίσως και τα δυο. Όχι. Τίποτα δε νοσταλγώ από αυτό που πέρασα, εγώ και όλοι όσοι ζήσαμε σε εκείνη την κόλαση που μας την παρουσίασαν ως «δικτατορία του προλεταριάτου», αλλά οι σκέψεις πάνε αυτόματα στα χρόνια της αθωότητας. Τότε που στα 14, ξεκίνησα να γράφω ποιήματα. Τότε που όλα τα ποιήματα, ακόμα και αυτά που έγραφε ένα παιδί 14 ετών, έπρεπε να περάσουν από έλεγχο. Αναγκαστικά έπρεπε να μιλάνε για «τις κατακτήσεις του Κόμματος με τα μαθήματα του Ηγέτη μας, ως μπούσουλα».
Θυμάμαι ένα αστείο περιστατικό, για σήμερα διότι τότε δεν ήταν καθόλου τέτοιο: Μερικά από τα ποιήματα που έγραφα, δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Η Φωνή της Νεολαίας». Υπήρχαν τρεις εφημερίδες, που κυκλοφορούσαν σε όλη στη χώρα: Μία του Κόμματος, μια της Νεολαίας (του) και ένα των «Συνδικάτων». Κάθε νομός μετά, είχε συνήθως και μια τοπική εφημερίδα. Αλλά όλες ήταν προπαγανδιστικά όργανα του καθεστώτος.
Ήταν αρχές του ’84. Θα ερχόταν το τοπικό συνεργείο της Κρατικής Τηλεόρασης στο σχολείο μας, 1η Λυκείου εγώ τότε, και θα με ρωτούσε «από που αντλώ την έμπνευση για να γράφω;».  Παιδί από την επαρχία, έγραψε ποιήματα και διαβάστηκαν σε όλη τη χώρα. Μεγάλο «κατόρθωμα». Και ο καθηγητής της λογοτεχνίας, για να είναι σίγουρος για αυτό που θα πω, για να μην έχει και ο ίδιος τίποτα μπλεξίματα, μου έκανε την ίδια μέρα, κάνα μισάωρο ιδιαίτερα. «Τα γράφω, εμπνευσμένος από τα μαθήματα του συντρόφου Enver και τις οδηγίες του Κόμματος», ήταν το σημείο κλειδί.
Ήρθε το συνεργείο. Τα είπα «νεράκι». Αυτά που μου είπε ο καθηγητής.  Αλλά ήθελαν κι άλλο. Είπα ο,τι ήθελαν. «Αυθόρμητα». Αν και στην πραγματικότητα, τα έγραφα για την πρώτη κοπέλα που είχα ερωτευτεί στη μέχρι τότε ζωή μου.

Συνέχεια

Να μείνετε στον τόπο σας…

10394517_10208893770644102_4104757994010802518_n

Ο Μανσούρ ήταν γιατρός στη Συρία.
Καρδιοχειρουργός στο Children’s University Hospital
Ειδικός στην παιδική καρδιοχειρουργική. Παντρεμένος με τη Ζιφά είχε αποκτήσει δύο παιδιά τον Άσαντ σήμερα 22 ετών που σπουδάζει στην Αγγλία οικονομικά και τον Μοχάμεντ που τελειώνει φέτος και αυτός ιατρική στο Χρόνιγκεν της Ολλανδίας.
Τον Μανσούρ τον γνώρισα στο Χρόνιγκεν πριν από τρία χρόνια, όταν από τους πρώτους, μαζί με τη σύζυγό του εγκατάλειψε την πατρίδα του.
Χτες τον πήρα τηλέφωνο να δω τι κάνει και τον άκουσα να κλαίει. Κατάλαβα ότι δεν ήταν σε θέση να μιλήσει και του είπα νε με πάρει εκείνος όταν αισθανθεί καλά.
Σε μισή ώρα με πήρε αλλά πάλι κλαίγοντας.

Συνέχεια

Ακόμα ακούω το κλάμα του παιδιού μου…

Silhouette of refugees and barbed wire

Νύχτα. Προσπαθώντας να ανέβουμε το σκληροτράχηλο και «αφιλόξενο» βουνό. Μετά να κατέβουμε το βουνό. Στο μυαλό να έρχονται ιστορίες ανθρώπων που τους έφαγαν τα αγρίμια και τα αρπακτικά. Δεν έφτασαν ποτέ. Δεν επέστρεψαν ποτέ.

Λίγο ακόμα και φτάσαμε. Κι όμως, είμαστε ακόμα τόσο μακριά. Κανένα φως. Καμιά φωνή. Μόνο η νύχτα κι εμείς. Να κρατάμε εναλλάξ την πέντε μηνών κόρη μας στα χέρια. Να βαραίνει όλο και περισσότερο και να πιστεύω ότι θα λιποθυμήσω από το βάρος. Ακόμα λίγο. Προορισμός η Ελλάδα, Προορισμός, τότε, ένα άγνωστο μέρος που θα γινόταν η πραγματική μας πατρίδα.
Ακόμα και τώρα, υπάρχουν στιγμές που νομίζω ότι ακούω το κλάμα της. Κι ας είναι 22 στα 23. Κι ας ζει και εργάζεται πια στο Άμστερνταμ. Κι ας έχω τρία παιδιά συνολικά. Κι ας ζω πια ο ίδιος στη Σουηδία. Κι ας ζω με άνεση. Δύσκολα να ξεχάσω. Δεν θέλω να ξεχάσω. Δεν θα ξεχάσω.
Ακούω ακόμα το κλάμα της. Νιώθω να «σκίζει» το στήθος και την ψυχή μου, όταν διαβάζω ότι «η Αλβανία δεν θα ανοίξει τα σύνορα για τους πρόσφυγες».
Λίγο χώμα στον τάφο της μητέρας μου. Ένα βουβό αντίο πάνω στο φέρετρο του πατέρα. Ούτε αυτά τα απλά μπόρεσα να κάνω, λόγω μετανάστευσης.
Γιατί, Edi Rama, με κάνεις να ντρέπομαι από το παρελθόν μου;

Καμμένος…

… όσο και να ψάξεις, δεν θα βριες διαφορές του με Αμβρόσιο, Άνθιμο κλπ. Ομοφοβικός, ακροδεξιός, εθνηκιστής. Καμμέμος, με μια λέξη. Το ότι τον έχει «υπαρχηγό» ο Τσίπρας, δεν θα μπορέσει ποτέ να «πλύνει» τη ντροπή. kammenos

Μετανάστες και πρόσφυγες, οι άνθρωποι για τους ανθρώπους

ee04a3286d93aee1e6ec7fe50336d215Το κράτος δεν μπορεί. Ακόμα κι όταν μπορούσε, το συγκεκριμένο κράτος, δεν ήθελε. Ακόμα κι όταν ήταν ικανό, σε κάποιο βαθμό, να πάρει τα χρήματα από την ΕΕ, τα πήγαινε σε οτιδήποτε άλλο, αλλά σπάνια για τις ανάγκες των προσφύγων που ήταν προορισμένα. Πάντα τους έβλεπε ως απειλή. «Θα τους ταΐσουμε και κρουασάν, εκεί στα κέντρα κράτησης;» είχε αναρωτηθεί δημόσια, σε τηλεοπτικό πάνελ, ο τέως υπουργός Εσωτερικών(!) της κυβέρνησης Σαμαρά, Αργύρης Ντινόπουλος. Πολλώ δε μάλλον τώρα, την εποχή των «ισχνών αγελάδων», που έτσι κι αλλιώς, δεν μπορεί. Συνέχεια

Οι «νοικοκυραίοι» πάνω απ’ όλα

agoareos4-thumb-largeΜιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Φλαμπουράρης, υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου, ανέφερε πως η νέα προσωρινή δομή υποδοχής προσφύγων, που ως τώρα βρίσκονται στο Πεδίον του Άρεως, βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Ελαιώνα, στα όρια του Δήμου Αθηναίων και «σε απόσταση από κατοικημένες περιοχές». Όλο το «ζουμί», λοιπόν, βρίσκεται ακριβώς στην τελευταία φράση.

Ώστε «σε απόσταση από κατοικημένες περιοχές». Γιατί, άραγε, έμφαση σε αυτή τη φράση; Είναι οι πρόσφυγες, ανάμεσά τους και πολλά μικρά παιδιά, κάτι σαν «επικίνδυνο φορτίο» που απειλεί τις «κατοικημένες περιοχές»; Μιλάμε για «τοξικά απόβλητα», που με κάθε κόστος και τρόπο πρέπει να απομακρυνθούν; Είναι μήπως «λεπροί» και η κυβέρνηση έψαχνε ως τώρα, μια νέα Σπιναλόγκα για να τους «ξεφορτωθεί»; Θεωρούνται υποψήφιοι «τρομοκράτες» και υπάρχει ανάγκη απομόνωσης; Μπαίνουν σε καραντίνα για κάποια «περαιτέρω διαλογή»; Τι ακριβώς συμβαίνει, κύριε Φλαμπουράρη, που σας αναγκάζει να δίνετε έμφαση στο «μακριά από κατοικημένες περιοχές»; Συνέχεια

Ο ΣΥΡΙΖΑ «παρεμποδίζεται» από τοπικές αρχές στο προσφυγικό

Ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου Ζαν Άσελμπορν εκτιμά ότι τα προβλήματα στη διαδικασία αντιμετώπισης του ζητήματος των προσφύγων στην Ελλάδα οφείλεται σε λόγους εσωτερικής πολιτικής.

Η τελευταία τραγωδία με τους πρόσφυγες στα ανοιχτά της Λιβύης την προηγούμενη Τετάρτη ξανάφερε το ζήτημα της μετανάστευσης στο επίκεντρο της επικαιρότητας, ενώ η αποτελεσματική αντιμετώπισή του μοιάζει να βρίσκεται πολύ μακριά.

Μία από τις ευρωπαϊκές χώρες που επωμίζονται δυσανάλογο βάρος από τις αυξημένες μεταναστευτικές ροές στη Μεσόγειο είναι η Ελλάδα. Η διαχείριση των προβλημάτων που απορρέουν από τη διαρκή άφιξη προσφύγων και μεταναστών στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου φαίνεται ακατόρθωτο εγχείρημα για τη χώρα, κάτι που αναγνώρισε και ο Ζαν Άσελμπορν, υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Γερμανική Ραδιοφωνία Deutschlandfunk. Συνέχεια

Όταν η Ελλάδα αρνήθηκε τον Κώστα Φέρρη

agoferr3-thumb-large

Γράφτηκε για το Protagon

Γινόταν μια κουβέντα σήμερα στα social media, πάνω στο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών, που αναμένεται να ψηφιστεί στο Κοινοβούλιο. Αφορμή υπήρξε αυτό το βίντεο, στο οποίο ένας νεαρός με αφρικανική καταγωγή, ο Μιχάλης, φίλος για μένα, ο οποίος έχει περάσει όλη του τη ζωή στην Ελλάδα, μιλώντας στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής εκφράζεται με κρυστάλλινη γλώσσα αλλά το σημαντικότερο θέτει σοβαρούς προβληματισμούς. Αναρωτιέται, όπως αρκετοί άλλοι, αν ο νόμος θα καταφέρει να εφαρμοστεί στην πράξη. Διότι, όπως γνωρίζουμε, νόμοι υπάρχουν στην Ελλάδα αλλά στην εφαρμογή τους υπάρχει η γνωστή δυσκολία. Κι ενώ όλοι εξέφραζαν τον θαυμασμό τους για το «πόσο καλά ελληνικά» μιλάει -πράγμα βέβαια που δείχνει ότι αντιμετωπίζουμε σαν ξένους, όσα χρόνια κι αν περάσουν μαζί μας, εκείνους που έχουν καταγωγή από άλλη χώρα- παρενέβη στη συζήτηση κάποιος που ζει στο εξωτερικό και ζητούσε «μαζί με την ιθαγένεια να τους δοθεί και υπηκοότητα, για να έχουν το δικαίωμα να εκλέγονται». Αρκετά άτομα, προσπαθούσαμε να τον πείσουμε πως ο ο όρος «υπηκοότητα» έχει αντικατασταθεί με τον όρο ιθαγένεια και ότι δεν υπάρχει κάποια διαφορά σε αυτά τα δυο, αλλά ματαίως. Την άποψη αυτή, πάντως, την έχουν και αρκετοί άλλοι, που δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι στην ελληνική νομολογία, σήμερα υπάρχει μόνο ο όρος ιθαγένεια, η οποία και απονέμεται. Μέχρι που στην κουβέντα μπήκε, με μόνο ένα σχόλιο, ο γνωστός σκηνοθέτης και στιχουργός Κώστας Φέρρης, που έγραψε το εξής:

Συνέχεια

«Πόλεμος» της Σαουδικής Αραβίας ενάντια στη Σουηδία

raif-badawiΜετά τη Σαουδική Αραβία, και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα απέσυραν τον πρέσβη τους από τη Σουηδία. Αιτία της κρίσης, η κριτική της υπ. Εξωτερικών της Σουηδίας, Margot Wallström, απέναντι στη Σαουδική Αραβία, για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία του τύπου. Αφορμή της κριτικής της η τιμωρία του μπλογκερ Raif Badawi, με 1000 μαστιγώματα, μαζί με 10 χρόνια κάθειρξη, αν ζήσει και πρόστιμο που αντιστοιχεί στο ποσό των 270.000 δολαρίων, για «βλασφημία» από δικαστήριο- ιεροδικείο. Να σημειωθεί πως μόλις τον Οκτώβρη, η Σουηδία έγινε η πρώτη χώρα που ως κράτος μέλος της ΕΕ, αναγνώρισε την Παλαιστίνη ως ανεξάρτητο κράτος. Τότε, ξέσπασε κρίση με το Ισραήλ η οποία διαρκεί ακόμα.

Αναλυτές της σκανδιναβικής χώρας, ερμηνεύουν το «θυμό» του πιο συντηρητικού κράτους του κόσμου ενάντια στη Σουηδία, ως ένα μήνυμα πυγμής στο εσωτερικό, του νέου Βασιλιά της Salman bin Abdul Aziz, ο οποίος, από τα μέσα Ιανουαρίου, έγινε κάτοχος του θρόνου. Τις τελευταίες μέρες, η Σαουδική Αραβία, εκτός της σκληρής διπλωματικής γλώσσας, εκτοξεύει και απειλές ενάντια στις πολλές σουηδικές επιχειρήσεις που υπάρχουν στο έδαφός της. Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως εκτός των παραδοσιακά καλών σχέσεων της Σουηδίας με τα κράτη της Μέσης Ανατολής- σχέσεις που οικοδομήθηκαν από τον Olof Palme- διατηρεί και στενούς εμπορικούς δεσμούς με την ίδια τη Σαουδική Αραβία, κυρίως στον αμυντικό τομέα, αποτελώντας σημαντικό «παίκτη» σε ο,τι αφορά την πώληση οπλικών συστημάτων.

Κύριε Γιάννη Πανούση, είστε στη θέση σας; Μια (ακόμα) ιστορία ντροπής

ΜΙΡΕΛΑ ΛΟΠΕΖ ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Σε καφκικό εφιάλτη, με πολύ ρατσισμό και αυθαιρεσία, έμελλε να εξελιχθεί μια καθημερινή διαδρομή με το τρόλεϊ για τη Μιρέλα Λόπεζ, που κατέληξε δεμένη χειροπόδαρα στο κρατητήριο του Α.Τ. Καλλίπολης στον Πειραιά για… ένα εισιτήριο!

Η Μιρέλα κατάγεται από το Περού, πολιτογραφημένη Ελληνίδα, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών που έχουν γεννηθεί στη χώρα μας, εργαζόμενη στην καθαριότητα στον Δήμο Π. Φαλήρου και εθελόντρια σε δομές αλληλεγγύης, καταγγέλλει στην «Α» της Κυριακής τα όσα πέρασε στις 7 Φεβρουαρίου.

Προσαγωγή για… 1,20 ευρώ

Όλα ξεκίνησαν όταν η Μιρέλα μαζί με την πεντάχρονη κόρη της επιβιβάστηκε στο τρόλεϊ της γραμμής Φάληρο – Δραπετσώνα. «Είχα εισιτήριο, που όμως είχε λήξει λίγη ώρα πριν, γιατί καθυστέρησε η γραμμή» διευκρινίζει. Επρόκειτο, μάλιστα, να ανανεώσει την κάρτα απεριορίστων διαδρομών την ίδια μέρα. Όταν μπήκαν οι τρεις ελεγκτές -μόνο σε δύο αναφέρεται η αναφορά των αστυνομικών- προσπάθησε να τους εξηγήσει. Η απάντηση που έλαβε ήταν «στ’ αρχίδια μου».

Ωστόσο, σημειώνει ότι προθυμοποιήθηκε να της κόψουν κλήση και να πληρώσει το πρόστιμο στα κεντρικά της ΕΘΕΛ. «Θέλουμε μετρητά», της απάντησαν. Ακόμη και τότε ζήτησε να τη συνοδεύσει ένας εκ των ελεγκτών σε ΑΤΜ για να σηκώσει λεφτά. Μάταια. Στην προσπάθειά της να μιλήσει στον άλλον ελεγκτή, της έκλεισαν τον δρόμο. Τότε αυτός κάλεσε την αστυνομία λέγοντας πως τους έχει χτυπήσει μια «ξένη» με την πατερίτσα της και τους εξυβρίζει. Σημειώνεται ότι θα πήγαινε για φυσιοθεραπείες λόγω μηνίσκου, ενώ έχει και πρόβλημα με την καρδιά της. Συνέχεια

Σπίτι σε πρόσφυγα συμμαθητή, εξασφάλισαν παιδιά Δημοτικού

Yeal1Λίγες μέρες πριν, η Υπηρεσία Μετανάστευσης, αποφάσισε ότι μια οικογένεια προσφύγων από τη Συρία, έπρεπε να αφήσει το κέντρο φιλοξενίας στο Halmstad και να εγκατασταθεί σε ένα ξεχωριστό σπίτι, σε μια μικρή κοινότητα, περίπου 50 χιλιόμετρα έξω από την πόλη Fakenberg στη νότια Σουηδία.

Τα παιδιά ενός Δημοτικού Σχολείου, όταν επέστρεψαν τη Δευτέρα από εβδομάδα διακοπών που υπάρχει αυτή την εποχή, το λεγόμενο Sportlov, διαπίστωσαν ο Yeal, παιδί της συγκεκριμένης οικογένειας, έλειπε και ενημερώθηκαν ότι έχει φύγει και δεν θα επιστρέψει πια πίσω. «Δεν πρόλαβε να χαιρετήσει τους συμμαθητές του και εκείνοι, δεν μπορούσαν να καταλάβουν, γιατί έπρεπε να διακόψει το σχολείο με αυτό τον τρόπο» είπε η διευθύντρια. Την επόμενη, πατέρας ενός μαθητή, έλαβε ένα sms από το μικρό Yeal, με τη φράση «βοηθήστε με». Παρέδωσε το μήνυμα στη Διευθύντρια και εκείνη, αφού ήρθε σε επαφή με την οικογένεια, έμαθε πως το παιδί ακόμα δεν είχε εγγραφεί σε άλλο σχολείο και ότι το σημείο που ήταν το σπίτι – λόγω των πολύ μεγάλων αποστάσεων ανάμεσα σε πληθυσμιακά κέντρα της Σουηδίας-  δεν τους εξυπηρετούσε ούτε για βασικές ανάγκες, επειδή, εκτός από σχολείο, ούτε κατάστημα υπήρχε σε κοντινή απόσταση για να αγοράσουn τρόφιμα κι έπρεπε να ταξιδέψουν αρκετά για τις αγορές. Συνέχεια

Σε ξένες γειτονιές

textida_main«Κόρη Ελλήνων μεταναστών, κατάφερε με το δυναμισμό και την επιμονή της να μετατρέψει σε πλεονέκτημα όλα τα μειονεκτήματα της καταγωγής της και να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες και τους στόχους της. Σ’ αυτό το πρώτο της βιβλίο αφηγείται την προσωπική της ιστορία – από τα παιδικά της χρόνια στο φτωχότερο προάστιο της Σουηδίας ώς τη στιγμή που έφτασε στο απόγειο της καριέρας της. Ύστερα, πώς γκρεμίστηκαν όλα από ρατσιστικές απειλές που δέχτηκε από ένοπλους νεοναζί και πώς μπόρεσε να σταθεί ξανά στα πόδια της και να κάνει μια νέα αρχή.
Το βιβλίο της είν’ ένα ταξίδι και μιλάει για τον αγώνα και την τέχνη της επιβίωσης. Ένα ταξίδι ανάμεσα σε όνειρα που πραγματοποιούνται κι εφιάλτες που βγαίνουν αληθινοί.
Ένα ταξίδι από την αγκαλιά της μαμάς σε ξένες γειτονιές – στις γειτονιές του κόσμου.»

Αυτή είναι η εισαγωγή των εκδόσεων Ωκεανίδα, για το βιβλίο της δημοσιογράφου Αλεξάνδρα Πασχαλίδου, που γεννήθηκε, μεγάλωσε και εργάζεται στη Σουηδία. Αυτό που περιγράφει στο βιβλίο, οι απειλές για τη ζωή της και οι εκφοβισμοί, ενώ ποτέ δεν σταμάτησαν, όπως η ίδια περιγράφει, τον τελευταίο καιρό εντάθηκαν και την έκαναν να «λυγίσει».  Συνέχεια

Αυτός είναι η εικόνα σου, αγαπητέ κράτος

1511129_10152949765537789_5846510055233685531_nΗ εικόνα του σύγχρονου ελληνικού κράτους, είναι αυτός ο άνθρωπος. Όσοι μένετε Αθήνα, θα τον έχετε συναντήσει κάπου, δεν μπορεί. Μαζί με τον αδελφό του, ζητιάνευαν στο κέντρο αλλά και σε άλλα σημεία. Συνήθως στον ηλεκτρικό. Χωρίς και τα δυο χέρια του, βρίσκεται έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού. Δείτε τον καλά. Δεν έχω ενημέρωση της παράβασής του, που έκανε εισαγγελέα και ανακριτή να τον στείλουν φυλακή. Δεν ξέρω αν έχει καταδικαστεί, για να ρωτήσω, ποίος δικαστής πήρε το θάρρος να βάλει φυλακή αυτό τον άνθρωπο; Γράφτηκε στο twitter «για κλοπή». Αυτός έκλεψε; Πώς; Και ακόμα και αν έκλεψε, τι; Πόσο μεγάλη η ζημιά που έκανε; Μεγαλύτερη του Λαυρεντιάδη ή από αυτή των κατηγορουμένων στην υπόθεση της Energa, για παράδειγμα;

Ωστόσο, και μόνο το γεγονός πως ένας άνθρωπος χωρίς και τα δυο του χέρια(!) που προφανώς δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί, αρκεί να μας δείξει την εικόνα ενός κράτος. Ενός «ανάπηρου» κράτους. Χωρίς μάτια, χωρίς χέρια και πόδια, να προστατεύει έστω τέτοιον πολίτη. Όπως εύγλωττα ρώτησε το @kolastirio Κορυδαλλού, αυτός ο άνθρωπος, θα ζήσει;

Μακάρι. Αλλά το κράτος βρίσκεται στην εντατική.

Ο Άδωνις, ο Θεοδωράκης, ο Βαξεβάνης κι εγώ

imagesΟ Σπυρίδων- Άδωνις Γεωργιάδης, βουλευτής της ΝΔ, γράφει ότι «θα καταθέσω αύριο ερώτηση, να μάθω αν ο Λ. Λαζόπουλος έχει στο εξωτερικό 3 εκ. ευρώ, όπως γράφτηκε». Βουλευτής είναι, μπορεί να καταθέσει όποια ερώτηση θέλει. Πέραν του ότι ξεχνά πως βασική αρχή του φιλελευθερισμού, είναι η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, εγώ τον ρώτησα, αν θα καταθέσει και κάποια ερώτηση, για να μάθει την αλήθεια για αυτό που γράφει ο τύπος, ότι δηλαδή, δυο πρόσωπα της οικογένειάς του, σχετίζονται με τη «λίστα Λαγκάρντ». Και μου απαντά: «Η λίστα Λαγκαρντ ελέγχεται από τον ΣΔΟΕ και κανεις συγγενής μου δεν είναι μέσα. Αλλά εσύ γράφεις στο Protagon και στηρίζεις αυτόν που υβρίζει τον κ. Θοδωράκη περισσοτερο απ´όλους; Εύγε!»
1- Αφού ελέγχεται (ακόμα) ας περιμένουμε το πόρισμα. Και «ελέγχεται» και «κανείς συγγενής μου δεν είναι μέσα», δεν συμφωνούν. Συνέχεια

Πάπας στην Ευρωβουλή: Να μη γίνει η Μεσόγειος νεκροταφείο μεταναστών

2FE62565FAC0C15B2882DE46E01DC49E

Μετανάστευση, ανεργία, το ευρωπαϊκό όραμα. Αυτά είναι τα θέματα στα οποία αναφέρθηκε ο Πάπας Φραγκίσκος στην ομιλία του από το βήμα της Ευρωβουλής.

Τα «μεγάλα ιδανικά της Ευρώπης μοιάζουν να έχουν χάσει την δύναμή τους μπροστά στους γραφειοκρατικούς τεχνικισμούς των θεσμών της»: Με φράσεις που θα περίμενε κανείς να ακούσει από τους οραματιστές της ευρωπαϊκής ενοποίησης μίλησε ο Πάπας Φραγκίσκος στην ομιλία του από το βήμα της Ευρωβουλής.

Στην ομιλία του, κάλεσε τους ευρωβουλευτές να «επιστρέψουν στην ακλόνητη πεποίθηση των ιδρυτών της Ευρώπης, που επιζητούσαν ένα μέλλον που θα βασίζεται στη δυνατότητα της συνεργασίας για να υπερπηδηθούν οι διαχωρισμοί και να προωθηθεί η ειρήνη και η κοινωνία μεταξύ όλων των λαών της ηπείρου».

«Τα τελευταία χρόνια, μαζί με τη διεύρυνση της ΕΕ, έχει ενισχυθεί η δυσπιστία των πολιτών απέναντι σε θεσμούς που θεωρούνται απόμακροι» είπε. «Από διάφορες πλευρές, αναδύεται μία γενική αίσθηση κόπωσης και γήρανσης, μίας «γιαγιάς» Ευρώπης που δεν είναι πλέον γόνιμη και δεν έχει ζωντάνια» συνέχισε.
Συνέχεια

Για εμάς, το Τείχος έπεσε αργά

berlin89Όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου, εμείς στην Αλβανία, οι πολίτες εννοώ, το μάθαμε αργά. Όχι αργά τη νύχτα, αργά ως χρόνος. Από στόμα σε στόμα, περισσότερο, και σχεδόν ως μια υπερβολική φήμη που «καλό είναι, να μη το πιστέψουμε κιόλας». Η εφημερίδα του Κόμματος, δεν θυμάμαι να το έγραψε. Το τηλεοπτικό κανάλι του Κόμματος, εννοείται ότι δεν είπε τίποτα. Φυσικά, ούτε το ραδιόφωνο του Κόμματος. Το μαθαίναμε τμηματικά, το μεταφέραμε κρυφά, το ακούγαμε διστακτικά. Οι μεγαλύτεροι και πιο τολμηροί, που βλέπανε ξένα κανάλια και ακούγανε ξένα ραδιόφωνα, ήταν οι πιο ενημερωμένοι αλλά και οι πιο προσεκτικοί. Μια διήγηση σε λάθος άτομο, κόστιζε μέχρι και την ίδια τη ζωή. Ακόμα.

Το Κόμμα, έπρεπε με κάθε τρόπο και κόστος, να κρατήσει «αμόλυντο» το δικό μας «σοσιαλισμό». Ο «νέος άνθρωπος» που είχε φτιάξει με τόσο κόπο, δεν έπρεπε να «δηλητηριαστεί» με ειδήσεις που «διαδίδει η ιμπεριαλιστική και ρεβιζιονιστική προπαγάνδα». Ήλπιζε, και αυτή τη φορά, να βγει πιο δυνατό από τη δοκιμασία, ίσως να βρει και μερικούς ακόμα «εσωτερικούς εχθρούς» για να εκτελέσει, να διατρανώσει τη μοναδικότητα της χώρας μας, που «χορεύει στο στόμα του λύκου», να μας ζητούσε ξανά, «να τρώμε χορτάρι αλλά να μην απλώσουμε το χέρι στον εχθρό», να μπουν οι βάσεις για ένα άλλο πενταετές πλάνο. Να συνεχίσουμε να ζούμε στο μοναδικό «σοσιαλιστικό φάρο» της γης, και να είναι οι δικές μας επιτυχίες, «αγκάθι στα μάτια του εχθρού».

Το μάθαμε, όμως, έστω τμηματικά, αργά, δειλά και μετά από 45 χρόνια κώματος, ξαφνικά ανοίξαμε τα μάτια. Ένας λαός, που είχε πειστεί, σχεδόν, ότι ανήκει στο Κόμμα, που είχε γίνει το πειραματόζωο της νεότερης ιστορίας, απέκτησε μάτια, φωνή, «θέλω», «μπορώ», «πρέπει». Το Τείχος, για εμάς τους Αλβανούς, ήταν σε κάθε οικογένεια, σε κάθε σχολείο, σε κάθε συνεταιρισμό, σε κάθε νοσοκομείο, σε κάθε πανεπιστήμιο, σε κάθε κατάστημα, σε κάθε αναπνοή, σε κάθε όνειρο, σε κάθε βλέμμα, σε κάθε σκέψη. Παντού. Χώριζε «εμάς» από «αυτούς». Η πτώση του, κυρίως μέσα μας, πραγματοποιήθηκε αργά. Ίσως, ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί.

Αφού δεν με θεωρήσατε ποτέ άνθρωπο, θεωρείστε με σκυλί

amygdaleza_5

Είμαι ο Ζαφάρ, 16 χρονών. Είμαι από το Αφγανιστάν. Ο πατέρας μου σκοτώθηκε και εγώ δεν ήθελα να πολεμήσω άλλους Αφγανούς. Στο χωριό μου κάθε μέρα κάποιος σκοτωνότανε. Το σχολείο μου βομβαρδίστηκε, όταν ήμουν μικρός, και μετά δεν ξανάγινε. Εγώ ήθελα να πάω σχολείο και όχι να σκοτώσω ή να σκοτωθώ. Η μάνα μου για να με γλυτώσει πούλησε όλα μας τα ζώα και μου είπε να φύγω, να φθάσω στην Ευρώπη και ότι εκεί θα με προστατεύσουν. Περπάτησα πάρα πολύ, με κρύψανε σε φορτηγά, μπήκα σε βάρκα και έφθασα κάποτε σ΄ αυτή τη χώρα. Δεν ξέρω αν είναι η Ευρώπη εδώ, αλλά κουράστηκα πολύ για να φθάσω. Με συλλάβανε και έμεινα μαζί με άλλους 20 σ΄ ένα μικρό βρώμικο κελί για πολλές μέρες. Μετά μου δώσανε ένα χαρτί που έλεγε μέσα σε 30 μέρες πρέπει να φύγω. Πώς να φύγω, αφού δεν έχω χαρτιά; Προσπάθησα μαζί με κάτι μεγαλύτερους συμπατριώτες μου να μπω σ΄ ένα πλοίο αλλά με πιάσανε, με χτυπήσανε και με φέρανε μαζί με πολλούς άλλους εδώ στο στρατόπεδο.  Συνέχεια

«Για να δω μελανιά; Τίποτα δεν έχεις!»

metro1-620x320

Γιατί έχω την εντύπωση ότι ψεύδονται όσοι κάνουν λόγο για κράτος δικαίου; Θεωρούσα μέχρι σήμερα ότι ζω σε μία χώρα όχι ονειρικά οργανωμένη αλλά τουλάχιστον ότι υπάρχουν νόμοι, σχετικά δίκαιοι που στοχεύουν στην εύρυθμη λειτουργία  του τόπου αυτού και όταν καταπατάται το δίκαιο μπορείς, αν όχι να το βρεις, να το διεκδικήσεις. Ίσως είχε δίκιο ο ελεγκτής που μου απέδωσε το χαρακτηρισμό «Ηλίθια». Ναι, τώρα αποδίδω κι εγώ στον εαυτό μου αυτό το χαρακτηρισμό, γιατί ζούσα εκτός τόπου και χρόνου. Δεν είχα βρεθεί ποτέ αντιμέτωπη με την τόση άμεση αδικία και τη βία. Στην οικογένεια μου, πάντα λύνουμε το όποιο πρόβλημα υπάρχει με το διάλογο, με τη συζήτηση, γιατί όπως λέει και ο πατέρας μου «Για όλα υπάρχει λύση». Έτσι, ποτέ δεν έφαγα ούτε χαστούκι, ούτε για το πιο μεγάλο λάθος μου, αλλά με τις συμβουλές καταλάβαινα το άδικο μου και διόρθωνα τα λάθη μου…Κι έρχεται ένας ξένος, ένας ελεγκτής εισιτηρίων να με χαστουκίσει για το λάθος μου ότι τελείωσα μία σχολή, η οποία δεν έχει άμεση επαγγελματική αποκατάσταση κι έτσι όντας άνεργη δεν είχα να αγοράσω το εισιτήριο των 0,60ευρώ. Πραγματικά αναγνωρίζω το λάθος μου ότι δεν γεννήθηκα σε μία πλούσια οικογένεια, αλλά σε μία αγροτική οικογένεια που με τον κόπο και τον ιδρώτα τους με σπούδαζαν τέσσερα χρόνια, αλλά δεν έχουν πια τη δυνατότητα να με χορηγούν. Είναι μεγάλο το φταίξιμο, ομολογουμένως… Συνέχεια

«Γρήγορη» ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών προωθεί ο Ματέο Ρέντσι

Τον ιταλικό νόμο περί ιθαγένειας, ο οποίος βασίζεται στο «δίκαιο του αίματος» (ius sanguinis), δεσμεύεται να τροποποιήσει υπό όρους υπέρ των μεταναστών ο πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, προωθώντας ως «πράξη πολιτισμού» σχέδιο «γρήγορης ιθαγένειας» στα παιδιά που γεννιούνται στην Ιταλία από ξένους γονείς -με την προϋπόθεση να έχουν ολοκληρώσει στη χώρα τουλάχιστον μία σχολική βαθμίδα.
140222174233-matteo-renzi-story-top
Η ανακοίνωση Ρέντσι ήλθε την επομένη μεγάλης διαδήλωσης της Λέγκας του Βορρά κατά της παράνομης μετανάστευσης που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου στο Μιλάνο με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων.

Παρεμβαίνοντας το βράδυ της Κυριακής σε εκπομπή του τηλεοπτικού δικτύου Canale 5, ιδιοκτησίας του πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο Ματέο Ρέντσι υποσχέθηκε ότι μέχρι το τέλος της χρονιάς θα ψηφιστεί νόμος που θα αλλάξει τη νομοθεσία για την ιταλική ιθαγένεια.

«Το τρένο των πολιτικών δικαιωμάτων» θα αναχωρήσει μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού και του εκλογικού νόμου, και στόχος του Ρέντσι είναι να έχει καταστεί νόμος του κράτους εντός του 2015 -ωστόσο αναμενόμενη είναι η αντίδραση της δεξιάς, καθώς και του Κινήματος 5 Αστέρων (M5S) του Μπέπε Γκρίλο. Συνέχεια

Το βίντεο υπάρχει

*Του Χριστόφορου Kάσδαγλη
jungle1403227602
Προσωπικά δεν θα έβλεπα το βίντεο, ακόμα κι αν μου το έστελναν στο σπίτι. Θα αρνιόμουν να το δω ακόμα κι αν με ανάγκαζαν να το κάνω. Θα ’θελα να σας πω ότι το βίντεο δεν υπάρχει. Αλλά δυστυχώς, το βίντεο υπάρχει. Το βίντεο είναι ο ίδιος ο Τριανταφυλλόπουλος.
Κάποτε ο Τριανταφυλλόπουλος στοχοποίησε τον Στέφανο Κορκολή, βγάζοντας στον αέρα ένα επαίσχυντο βίντεο. Σκεπτόμουν τότε: Πόση επαγγελματική απελπισία πρέπει να νιώθει ένας δημοσιογράφος-ερευνητής ώστε να καταφεύγει σε τέτοιες φτηνές πρακτικές προκειμένου να βγει στον αφρό;

Το τελευταίο διάστημα, ο Τριανταφυλλόπουλος ξαναχτύπησε με την ίδια λογική αλλά με διαφοροποιημένες πρακτικές, αυτή τη φορά στοχοποιώντας τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Κι εγώ αναρωτιέμαι και πάλι: Πόση απελπισία;

Τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη τον γνώρισα πρόσφατα. Παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την εξαιρετική προεκλογική του εκστρατεία. Καταλαβαίνω, λοιπόν, απολύτως για ποιο λόγο τον χτυπάνε. Ο Σακελλαρίδης είναι κομμάτι του αύριο της χώρας, είναι μέρος μιας Αριστεράς που ακτινοβολεί. Θα ήθελα η Αριστερά να ακτινοβολεί περισσότερο, γι’ αυτό είμαι ούτως ή άλλως με το μέρος του Σακελλαρίδη.

Πίστευα ότι αυτή η βρωμερή φούσκα θα διαλυόταν σύντομα στα εξ ων συνετέθη. Αν αυτό δεν έγινε ακόμα, είναι γιατί υπάρχουν άλλα μέσα που την αναπαράγουν με μισόλογα, με δήθεν αντικειμενική παράθεση «της κόντρας Τριανταφυλλόπουλου – Σακελλαρίδη», σπέρνοντας αμφιβολίες και φαρμακερές υποψίες. Δημιουργούν ρωγμές μέσα από τις οποίες διοχετεύουν στην κοινωνία τα βρωμόνερα, δίνοντας παράταση ζωής στη βρωμερή φούσκα. Αλλά έτσι, γίνονται απλώς παπαγαλάκια του Τριανταφυλλόπουλου.

Ξέρω πολύ καλά ότι τα καθεστωτικά ΜΜΕ βιώνουν μια βαθιά κρίση αξιοπιστίας. Δεν πίστευα ποτέ ότι η σκληρή πολιτική αναμέτρηση στην οποία ομοθύμως έχουν ταχθεί θα έκαμπτε και τα στοιχειώδη αντανακλαστικά τους σε σχέση με την εκδοτική ηθική και δεοντολογία. Πολύ περισσότερο σε σχέση με τη δημοσιογραφική ηθική και δεοντολογία.

Η επιχειρηματολογία του Τριανταφυλλόπουλου, αν και ιταμή, στα δικά μου αυτιά ακούγεται επίσης άκρως απολογητική. Αλλά και εντελώς φαιδρή. «Δημοσιογραφική ευπρέπεια» η Ζούγκλα; Ακόμα γελάω!

Μας λέει ότι όλ’ αυτά δεν τα κάνει για να εκβιάσει, δεν τα κάνει για λόγους εντυπωσιασμού, δεν τα κάνει από ύποπτη -όσο και χυδαία- σεμνοτυφία, τα κάνει μόνο και μόνο για να… προστατέψει την Αριστερά από κακόβουλη χρήση του υλικού που ο ίδιος, και μόνον αυτός, επικαλείται. Αν ο Σακελλαρίδης δεν ήταν πολιτικό πρόσωπο, απολογείται, δεν θα τον αφορούσε το θέμα. Επιστρέφοντας στην περίπτωση Κορκολή, αναρωτιέμαι ποια ήταν η πολιτική διάσταση εκείνου του θέματος.

Το βίντεο δεν με ενδιαφέρει. Δεν θα καθόμουν να το δω ακόμα κι αν μου το έφερναν στο σπίτι μου. Θα αρνιόμουν να το δω ακόμα κι αν με εξανάγκαζαν να το κάνω.

Θα ’θελα πολύ να σας πω ότι το βίντεο δεν υπάρχει. Αλλά δυστυχώς, το βίντεο υπάρχει. Το βίντεο είναι ο ίδιος ο Τριανταφυλλόπουλος. Αυτό ήθελε να πει ο σοφός της επικοινωνίας με το απόφθεγμά του ότι «το μέσο είναι το μήνυμα».

Αν υπάρχει κάτι να σταλεί στον εισαγγελέα είναι ο Τριανταφυλλόπουλος. Αν υπάρχει κάτι να καταγγελθεί στον ελληνικό λαό είναι ο Τριανταφυλλόπουλος και οι πρακτικές του. Αν η Αριστερά έχει ανάγκη κάποιας προστασίας σ’ αυτή την ιστορία, δεν είναι καν από τον Τριανταφυλλόπουλο, είναι μονάχα από τους αναμεταδότες της βρώμικης φούσκας του.

Το βίντεο είναι ο ίδιος ο Τριανταφυλλόπουλος. Αρνούμαι να πάρω υπόψη μου το βίντεο.

Συνέχεια

Αργύρη, με νίκησες

ff-thumb-large

Σωστά λέει ο λαός, ποτέ μην πεις ποτέ. Το βλέπω μπροστά μου. Το τελευταίο που είχα σκεφτεί, είναι η πιθανότητα να αποφασίζει (κυριολεκτικά) για μένα ο Αργύρης Ντινόπουλος. Κι όμως, έγινε αυτό που δεν ήθελα και που με προσβάλλει εις διπλούν. Η ανανέωση της «ειδικής βεβαίωσης νόμιμης διαμονής» που έχω στην Ελλάδα, και που ανανεώνεται κάθε χρόνο αυτόματα (με 150€, φυσικά), μέχρι να γίνε το δικαστήριο που θα αποφανθεί αν θα μου δώσουν κανονική άδεια παραμονής, μετά την γνωστή υπόθεση του 2012 φέτος δεν μπορεί να γίνει ακόμα διότι, όπως με ενημέρωσαν από την Περιφέρεια, αναμένεται νέα υπουργική απόφαση, για τα κριτήρια.
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι πρέπει να αποφασίσει ο Ντινόπουλος, ως υπ. Εσωτερικών, ο οποίος έχει εκφραστεί ανοιχτά με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς για τους μετανάστες. Και λέω με προσβάλλει εις διπλούν διότι, και θα πρέπει να περιμένω, έστω για τυπικούς λόγους, μετά από 24 χρόνια παραμονής στην Ελλάδα (με το ενδιάμεσο διάστημα που ζω στη Σουηδία), να πάρω ένα απλό χαρτί Α4 που να γράφει ότι «προσωρινά είμαι νόμιμος», και αυτό το χαρτί, εξαρτάται πλέον από τον Ντινόπουλο.
Αν δεν ήθελα να έχω άλλες σχέσεις με την Ελλάδα, θα κρατούσα απλώς την άδεια παραμονής που έχω στη Σουηδία και θα το ξεχνούσα. Επειδή,όμως, δεν το έχω αποφασίσει ακόμα, θα καθίσω να υποστώ και αυτή την προσβολή.

Αργύρη, σου βγάζω το καπέλο.

Ανικανότητα ή σχέδιο απομάκρυνσης;

metanastes1

Όσους με διαβάζετε στα socila media ή στο Protagon, θα σας κουράσω λίγο αυτές τις ημέρες με το μεταναστευτικό, αλλά υπάρχει λόγος. Ο σαδιστικός τρόπος με τον οποίον αντιμετωπίζονται πια οι μετανάστες – μιλάμε για τους νόμιμους, διότι εκείνοι που δεν έχουν χαρτιά, αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες και είτε τους κυνηγάει η αστυνομία, είτε βρίσκονται έγκλειστοι σε στρατόπεδα, υπό απάνθρωπες συνθήκες και πέρα από κάθε επιτρεπτό νομικό όριο κράτησης- δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο και ότι με κάποιον τρόπο, ένα μικρό σχέδιο, φαίνεται να έχει μπει σε εφαρμογή. Τούτο συνάγεται από το γεγονός πως, ενώ ως τον περασμένο Δεκέμβρη, τους μετανάστες τους εξυπηρετούσαν ανά δήμο κατοικίας, και κουτσά στραβά τα κατάφερναν, πλέον τους μάζεψαν όλους στην Περιφέρεια. Αυτό έγινε στα πλαίσια μιας ρύθμισης που προβλέπει τα περίφημα «One stop shop» (υπηρεσίες μιας στάσης) και με σκοπό να τελειώσουν πιο σύντομα δουλειά και να διευκολυνθούν οι διαδικασίες. Ο αριθμός, όμως, των μεταναστών που μαζεύτηκε σε ένα μέρος, η απόλυτα πλημμελή επάνδρωση της Περιφέρειας με προσωπικό, η χαώδης κατάσταση στην οργάνωση και η ανετοιμότητα, η παντελής έλλειψη υποδομών, η ανικανότητα των υπαλλήλων να επιβάλλουν στοιχειώδους κανόνες ανθρώπινης εξυπηρέτησης, η κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας και η επιστράτευση σεκιουριτάδων (!) που όχι λίγες φορές φέρονται με αισχρό τρόπο, έχουν φτάσει τα πράγματα στο απροχώρητο. Και εκεί που στους Δήμους ο μετανάστης θα πήγαινε το πολύ δυο φορές, τώρα στην Περιφέρεια πάει το λιγότερο τέσσερις, με απίστευτες ουρές και ταλαιπωρίες, και χρειάζεται στην καλύτερη περίπτωση διάστημα δυο μηνών, μέχρι να καταφέρει να καταθέσει.

Συνέχεια

Δικηγόρος του Μαντέλα: Ντρέπομαι για τον ρατσισμό στην Ελλάδα!

Μάθημα ελευθερίας από τον 86χρονο δικηγόρο Γιώργο Μπίζο, που διέπρεψε ως αγωνιστής κατά του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική

17861029_EFH_XANOY_SKITSO_BOZOS_200314_1395301277135.limghandler

Ο Γιώργος Μπίζος – ή, όπως τον αποκάλεσε ο πρεσβευτής της Νότιας Αφρικής στη χώρα μας S.R. Makgetta, ο «θείος Γιώργος», μια κι έτσι τον λένε όλοι οι Νοτιοαφρικανοί – ήταν ο επίσημος προσκεκλημένος στην εκδήλωση του Ελληνοαφρικανικού Επιμελητηρίου στη μνήμη του Νέλσον Μαντέλα. Διηγούμενος κάποιες από τις αναμνήσεις του – χωρίς ίχνος διδακτισμού – πρόσφερε ένα μάθημα κατά του ρατσισμού στην Ελλάδα, που «βρέθηκε» με ένα νεοναζιστικό κόμμα στο Κοινοβούλιο.

Συνέχεια

Ο Οδυσσέας σε κίνδυνο!

Στη Θεσσαλονίκη, εδώ και χρόνια, λειτουργεί ένα από τα λίγα εθελοντικά σχολεία που διδάσκει ελληνική αλλά και ξένες γλώσσες. Ιδρύθηκε από εθελοντές εκπαιδευτικούς στις αρχές του ’90 και ξεκίνησε με 7-8 μαθητές, πρόσφυγες μετανάστες και παλιννοστούντες. Ως σήμερα, από τα θρανία του έχουν περάσει πάνω από έξι χιλιάδες άνθρωποι. Ανάμεσά τους, και αρκετοί Έλληνες, που βρήκαν στον «Οδυσσέα» μια σπάνια ευκαιρία δωρεάν εκμάθησης μιας ξένης γλώσσας. Ακόμα και μαθητές λυκείου, απευθύνονται εκεί, για βοηθητικά μαθήματα ελληνικών.

2761994782_44342f4f94_o-thumb-large

Οι περισσότεροι πρόσφυγες και μετανάστες -μπορώ να το βεβαιώσω, ως γονιός που μεγάλωσα δύο παιδιά στην Ελλάδα- πάνε και για έναν επιπρόσθετο λόγο: θέλουν να «βηματίζουν» όσο γίνεται πιο κοντά στα παιδιά τους, που πάνε σχολείο, και να μπορούν να είναι χρήσιμοι σε αυτά. Οι γονείς, γνωρίζουν την αγωνία που έχουμε για να βοηθήσουμε τα παιδιά στα μαθήματα. Στους γονείς μετανάστες, είναι δυο φορές εντονότερη, διότι «ανακατεύεται» και με την πλημμελή γνώση που έχουν οι ίδιοι για τη γλώσσα, το οποίο είναι και το σημαντικότερο «εργαλείο» επιβίωσης, αλλά και ένταξης. Συνέχεια