Integration handlar inte bara om mat och kläder

Av  Niko Ago
slide_1

Parallellt med mitt arbete som journalist och modersmålslärare, studerar jag på en folkhögskola i Dalarna. Alla i min klass är från olika länder. En dag meddelade vår lärare att vi alla måste ta med oss en bärbar dator. Alla utom en, började vi gå mot datorskåpet. Han som har kommit till Sverige som ensamkommande barn och nu är vuxen beordrade en klasskamrat, en flicka från sitt hemland, att ta med även hans dator. Jag tog mod till mig och frågade honom: «Varför bär du inte din dator själv, utan ber henne istället?» Svaret var ganska cyniskt och «normalt» för honom: ”Hon är flicka och hon måste göra vad mannen säger till henne.”

Συνέχεια

Varför lämnar albanerna sitt land?

Processed by: Helicon Filter;

Formellt är Albanien ett demokratiskt land som kandiderar för anslutning till EU och medlemskap i Nato. Geografiskt ligger landet i västra Balkan och gränsar i söder till Grekland och i väster till Italien (även om Adriatiska havet skiljer länderna åt).

 

På pappret är Albanien en fungerande rättsstat. Landet har formellt sett självständiga domstolar som beslutar utan politisk inblandning, en polismakt som skyddar medborgarna, journalister som kan skriva fritt, medier som bevakar de styrande, riksdagsmän som väljs i fria val, jämlikhet mellan kvinnor och män samt myndigheter som fungerar i enlighet med statens lagar.

 

Allt detta innebär att Albanien på pappret uppfyller de krav som kan ställas på en demokratisk stat. Likväl var Albanien 2015 det land i Europa, där flest medborgare, räknat i absoluta procenttal, sökt asyl i annat EU-land, främst i Tyskland och Sverige.

Συνέχεια

Vasil Laçi, ο Παναγούλης της Αλβανίας

Vasil_Laçi_1

Οι πάντες γνωρίζουν την ηρωική πράξη του Αλέκου Παναγούλη και την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου. Και λόγω των 49 χρόνων από την επιβολή της Χούντας, οι πάντες τον θυμούνται. Οι περισσότεροι με σεβασμό και τιμές, οι ακροδεξιοί χουντικοί, τα ιδεολογικά παιδιά των χουντικών στη χρυσή αυγή και στη ΝΔ, με μίσος.

Λίγοι, όμως, γνωρίζουν ότι έχει και η Αλβανία, τον δικό της Παναγούλη. Ας τον θυμηθούμε σήμερα που θυμόμαστε και τη δικτατορία στην Ελλάδα. Συνέχεια

Οι σκατόψυχοι…

«Κωλοζωόφιλοι, νοιάζεστε τα σκυλιά κι όχι τους ανθρώπους» είπε ο σκατόψυχος και κλώτσησε το κουτάβι. «Παλιοκομούνια, νοιάζεστε για τα προσφυγάκια κι όχι για τα ελληνάκια» είπε ο σκατόψυχος και πούλησε 5 ευρώ το ροδάκινο στο παιδάκι της Ειδομένης.

vlaka-fasista

Σκατοψυχιά. Συγγνώμη αλλά ‘πολιτικώς ορθή’ χαρακτηρισμός δεν μου βγαίνει. Σκα-το-ψυ-χιά. Σκατόψυχοι άνθρωποι – με έμφαση στο ‘σκατόψυχοι’ κι όχι στο ‘άνθρωποι’. Αυτοί που φαντασιώνονται για τον συνάνθρωπό τους ‘κακό ψόφο’ και ‘καρκίνο’. Αυτοί που σε καταριούνται. Αυτοί που σε μισούν.

Αυτοί που ζουν, τρέφονται κι αναπνέουν μέσα απ’ την δική σου απελπισία. Μέσα από τον δικό σου πόνο. Αυτοί που δεν περπατάνε: Έρπουν. Έρπουν μέσα στην βία, την σκληρότητα, στην κακοποίηση.

Οι σκατόψυχοι. Ζουν ανάμεσά μας. Καταπίνουν τον αέρα μας. Κουνάνε το δάχτυλο. Κι ανάθεμα αν οι ίδιοι ποτέ έχουνε κάνει μια καλή πράξη στη ζωή τους. Ανάθεμα αν οι ίδιοι έχουν δώσει ένα πακέτο μακαρόνια στον Έλληνα – εγώ σου λέω – άνεργο. Ανάθεμα αν οι ίδιοι ποτέ έχουν σκεπάσει με μια κουβέρτα τον Έλληνα – εγώ σου λέω – άστεγο. Ανάθεμα κι αν έχουν βάλει ένα τσουκάλι στη φωτιά για τον Έλληνα – εγώ σου λέω – γείτονα. Αν έχουν χαρίσει ένα παιχνίδι στο Ελληνάκι – εγώ σου λέω – του ισογείου.

Οι σκατόψυχοι. Κρίνουν τι κάνεις, πως το κάνεις, γιατί το κάνεις και κυρίως για ΠΟΙΟΝ το κάνεις. Γιατί η μόνη αποδεκτή ομάδα που χρήζει συνδρομής είναι οι Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Κι αυτούς μόνον όταν τους βοηθάς εσύ. Εσύ, όχι εκείνοι.

Ποτέ εκείνοι.Σκατοψυχιά:«Νοιάζεστε τα σκυλιά κι όχι τους ανθρώπους».Λες και το ένα αποκλείει το άλλο. Λες κι εδώ δεν είναι απλά μαθηματικά: Ο άνθρωπος που θα αγκαλιάσει το αδέσποτακι, θα νοιαστεί και τον συνάνθρωπο. Ο άλλος που θα βασανίσει ένα κουτάβι, θα χτυπήσει και τον αδύναμο.

Γιατί όλοι αυτοί είναι ΚΑΙ θρασύδειλοι. Χέστηδες. Χτυπάνε παιδιά, χτυπάνε ηλικιωμένους, χτυπάνε άτομα με κινητικά ή νοητικά προβλήματα.

Χτυπάνε, κακοποιούν, βιάζουν όποιον τους παίρνει και γλείφουν όποιον δεν τους παίρνει. Τον οποίον καταριούνται πίσω απ’ την πλάτη του. Να ψοφήσει από καρκίνο – κλασική διαχρονική αξία σαν το ταγιέρ Σανέλ.Τελικά, όποιος ‘ρωτούσε για την ποιότητα’ αυτή η κρίση του έδωσε την απάντηση. Μια κρίση που ξεσκαρτάρισε συμπεριφορές και χαρακτήρες. Μια κρίση που έβγαλε προς τα έξω τον καλύτερο και τον χειρότερο εαυτό μας.

Απ’ τη μια μεριά, άνθρωποι που τους χαίρεσαι, απ’ την άλλη, ανθρωπάκια και τα φτύνεις. Καθάρματα με σφιχτά χείλη, μάτια σχισμές, χέρια γροθιές και την κατάρα στην κωλότσεπη.Επί προσωπικού: Αλλιώς μου τα ‘πανε κι άλλα μου τάξανε. Νόμιζα πως τα χρόνια θα με προικίσουν με τις αρετές της ανοχής, της υπομονής, της κατανόησης. Αντί γι’ αυτό, μου ‘κατσε το εντελώς αντίθετο: Θυμώνω πιο πολύ. Δεν έχω πια ούτε ανοχές, ούτε αντοχές με τον σκατόψυχο. Να διάολο να πάει και στα τσακίδια.

Αλλά μέχρι εκεί. Δεν θα ασχοληθώ παραπάνω. Ούτε ψόφο θα του…ευχηθώ – ούτε με καρκίνο θα τον καταραστώ. Τόση τοξικότητα στη ζωή μου δεν την αντέχω, δεν την θέλω – και συνεπώς δεν την επιλέγω.Άρα τι κάνουμε; Άρα συνεχίζουμε, μάγκες. Συνεχίζουμε κανονικά και ψύχραιμα. Έτσι για να τους σπάσουμε τα νεύρα, ρε γαμώτο.

Συνεχίζουμε να είμαστε εθελοντές. Συνεχίζουμε να στηρίζουμε όποιον μας έχει ανάγκη. Τον Έλληνα, τον ξένο, τον πρόσφυγα, τον μετανάστη, την κακοποιημένη γυναίκα, τον ανήμπορο ηλικιωμένο, το χτυπημένο παιδί, το βασανισμένο ζώο…Είμαστε εδώ, είμαστε εκεί, είμαστε παντού, είμαστε όπου μπορούμε, είμαστε όσο αντέχουμε, είμαστε όσο μας βαστάν τα πόδια μας, τα κότσια μας, η τσέπη μας κι η καρδιά μας.

Είμαστε παρόντες. Και σε όποιον αρέσουμε, γατάκια…

*Έλενα Ακρίτα για Τα Νέα

 

 

 

 

 

63 ρομποτάκια του Twitter συνιστούν… Άδωνι!

Ο Άδωνις Γεωργιάδης εμφανίζεται ως ένας «λαοφιλής» και «ισχυρός» πολιτικός στα Social Media. Κάθε του tweet ριτουιτάρεται τουλάχιστον 100 φορές με αποτέλεσμα να πλάθεται η διαδικτυακή εικόνα ενός «αξιαγάπητου» πολιτικού και ενός «διαμορφωτή» της κοινής γνώμης. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Αντιθέτως, η αλήθεια είναι μακάβρια και γεμάτη από «κλούβια αυγά».

57037ac31dc524364a8b45e2

Των Νίκου Σπυρόπουλου, @Gerogriniaris

Ένα μόνο 24ωρο στάθηκε αρκετό για να «στραφούν» για ακόμη μια φορά τα φώτα της δημοσιότητας πάνω στο «δεινό» τουιτεράκια, Άδωνι Γεωργιάδη. Το δημοσίευμα του Jungle Report για τα «πληρωμένα tweets» του αντιπροέδρου της ΝΔ που αναδημοσίευσε και το koutipandoras.gr κατάφερε να «ξυπνήσει» από το λήθαργό του μέχρι και το Γιώργο Μουρούτη.

Όσοι επιτέθηκαν μέσω Twitter στο ρεπορτάζ δεν το έκαναν για τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν αλλά για το «ύφος» του δημοσιεύματος το οποίο τους φάνηκε «στρατευμένο». Τα στοιχεία όμως είναι άκρως αληθή. Συνέχεια

ΕΚΤΑΚΤΟ! ΣΟΚ! Παραιτήθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης!

kyriakos-mitsotakis

Μια πολύ δυσάρεστη είδηση έγινε γνωστή πριν λίγα λεπτά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που μόλις χθες συνέτριψε στη Βουλή τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργό της χώρας, Αλέξη Τσίπρα, παραιτήθηκε του αξιώματός του. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Βηματοδότη μας, αναμένονται ραγδαίες εξελίξεις και στην αρχηγία του κόμματος επιστρέφει ο ιστορικός του αρχηγός, Αντώνης Σαμαράς. Αφήνοντας στην άκρη, για το καλό της παράταξης, την υπόσχεσή του, με την οποία είχε κάνει γνωστό πως, «ακόμα και αν με φωνάξουν για αρχηγό, στη ΝΔ, δεν επιστρέφω». Συνέχεια

Ωχ ένα τρολ!

Γράφει ο Κώστας Εφήμερος*

Δηλαδή όχι μόνο ένα τρολ, τουλάχιστον 43 λογαριασμοί που βρωμίζουν το ThePressProject με σχόλια βουτηγμένα στο μίσος, στην ξενοφοβία και στον ρατσισμό προέρχονται περιέργως (όχι και τόσο) από δύο IP. Ψιλά γράμματα θα μου πείτε… Ή μήπως όχι;

ep1458510972

Πριν λίγες ημέρες μια συντονισμένη πολλαπλή αναφορά στο Paypal κατόρθωσε να προκαλέσει το κλείδωμα του λογαριασμού μας ανακόπτοντας έτσι ένα κύμα δωρεών που προκάλεσε αυτό το κείμενο . 204 ήταν οι δωρεές που δεν έκανε δεκτές το σύστημα τις πρώτες 48 ώρες. Όταν ο περιορισμός μετά από 5 ημέρες άρθηκε οι δωρεές που έγιναν ήταν 9. Έτσι λειτουργεί η ανθρώπινη φύση. Το αποτέλεσμα της κίνησης αυτών των ανθρώπων ήταν να χάσουμε μια σημαντική υποστήριξη και επιπλέον να δεσμευτεί (ακόμα και σήμερα) ένα ποσό που είναι απολύτως απαραίτητο για τη μισθοδοσία.

Ποιοί είναι λοιπόν αυτοί που σκέφτηκαν μέσα σε διάστημα 20 λεπτών να κάνουν τόσες πολλές αναφορές δηλώνοντας ότι δήθεν ο λογαριασμός του PayPal χρησιμοποιείται από κάποιον που δεν έχει σχέση με το TPP; Προφανώς ήταν κάποιοι που δεν μας συμπαθούν πολύ… Συνέχεια

Η Κούβα του σήμερα και η Αλβανία του χθες

CeBlBBvW8AAjMoC
Με αφορμή την επίσκεψη Barack Obama, βλέπω εικόνες από την (πραγματική) Κούβα. Αν αφαιρέσεις τα παλιά αυτοκίνητα στους δρόμους, εκπληκτικά ίδια εικόνα με την Αλβανία του ’80. Εκπληκτικά ίδια. Μόνο που σε μας, δεν υπήρχε απολύτως καμιά ιδιωτική πρωτοβουλία και τα πάντα άνηκαν στο κόμμα.
Δεν ξέρω, αν αυτό που νιώθω, βλέποντας τις εικόνες, είναι νοσταλγία ή αν τρέμω από τις μνήμες. Ίσως και τα δυο. Όχι. Τίποτα δε νοσταλγώ από αυτό που πέρασα, εγώ και όλοι όσοι ζήσαμε σε εκείνη την κόλαση που μας την παρουσίασαν ως «δικτατορία του προλεταριάτου», αλλά οι σκέψεις πάνε αυτόματα στα χρόνια της αθωότητας. Τότε που στα 14, ξεκίνησα να γράφω ποιήματα. Τότε που όλα τα ποιήματα, ακόμα και αυτά που έγραφε ένα παιδί 14 ετών, έπρεπε να περάσουν από έλεγχο. Αναγκαστικά έπρεπε να μιλάνε για «τις κατακτήσεις του Κόμματος με τα μαθήματα του Ηγέτη μας, ως μπούσουλα».
Θυμάμαι ένα αστείο περιστατικό, για σήμερα διότι τότε δεν ήταν καθόλου τέτοιο: Μερικά από τα ποιήματα που έγραφα, δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Η Φωνή της Νεολαίας». Υπήρχαν τρεις εφημερίδες, που κυκλοφορούσαν σε όλη στη χώρα: Μία του Κόμματος, μια της Νεολαίας (του) και ένα των «Συνδικάτων». Κάθε νομός μετά, είχε συνήθως και μια τοπική εφημερίδα. Αλλά όλες ήταν προπαγανδιστικά όργανα του καθεστώτος.
Ήταν αρχές του ’84. Θα ερχόταν το τοπικό συνεργείο της Κρατικής Τηλεόρασης στο σχολείο μας, 1η Λυκείου εγώ τότε, και θα με ρωτούσε «από που αντλώ την έμπνευση για να γράφω;».  Παιδί από την επαρχία, έγραψε ποιήματα και διαβάστηκαν σε όλη τη χώρα. Μεγάλο «κατόρθωμα». Και ο καθηγητής της λογοτεχνίας, για να είναι σίγουρος για αυτό που θα πω, για να μην έχει και ο ίδιος τίποτα μπλεξίματα, μου έκανε την ίδια μέρα, κάνα μισάωρο ιδιαίτερα. «Τα γράφω, εμπνευσμένος από τα μαθήματα του συντρόφου Enver και τις οδηγίες του Κόμματος», ήταν το σημείο κλειδί.
Ήρθε το συνεργείο. Τα είπα «νεράκι». Αυτά που μου είπε ο καθηγητής.  Αλλά ήθελαν κι άλλο. Είπα ο,τι ήθελαν. «Αυθόρμητα». Αν και στην πραγματικότητα, τα έγραφα για την πρώτη κοπέλα που είχα ερωτευτεί στη μέχρι τότε ζωή μου.

Συνέχεια

Να μείνετε στον τόπο σας…

10394517_10208893770644102_4104757994010802518_n

Ο Μανσούρ ήταν γιατρός στη Συρία.
Καρδιοχειρουργός στο Children’s University Hospital
Ειδικός στην παιδική καρδιοχειρουργική. Παντρεμένος με τη Ζιφά είχε αποκτήσει δύο παιδιά τον Άσαντ σήμερα 22 ετών που σπουδάζει στην Αγγλία οικονομικά και τον Μοχάμεντ που τελειώνει φέτος και αυτός ιατρική στο Χρόνιγκεν της Ολλανδίας.
Τον Μανσούρ τον γνώρισα στο Χρόνιγκεν πριν από τρία χρόνια, όταν από τους πρώτους, μαζί με τη σύζυγό του εγκατάλειψε την πατρίδα του.
Χτες τον πήρα τηλέφωνο να δω τι κάνει και τον άκουσα να κλαίει. Κατάλαβα ότι δεν ήταν σε θέση να μιλήσει και του είπα νε με πάρει εκείνος όταν αισθανθεί καλά.
Σε μισή ώρα με πήρε αλλά πάλι κλαίγοντας.

Συνέχεια

Ακόμα ακούω το κλάμα του παιδιού μου…

Silhouette of refugees and barbed wire

Νύχτα. Προσπαθώντας να ανέβουμε το σκληροτράχηλο και «αφιλόξενο» βουνό. Μετά να κατέβουμε το βουνό. Στο μυαλό να έρχονται ιστορίες ανθρώπων που τους έφαγαν τα αγρίμια και τα αρπακτικά. Δεν έφτασαν ποτέ. Δεν επέστρεψαν ποτέ.

Λίγο ακόμα και φτάσαμε. Κι όμως, είμαστε ακόμα τόσο μακριά. Κανένα φως. Καμιά φωνή. Μόνο η νύχτα κι εμείς. Να κρατάμε εναλλάξ την πέντε μηνών κόρη μας στα χέρια. Να βαραίνει όλο και περισσότερο και να πιστεύω ότι θα λιποθυμήσω από το βάρος. Ακόμα λίγο. Προορισμός η Ελλάδα, Προορισμός, τότε, ένα άγνωστο μέρος που θα γινόταν η πραγματική μας πατρίδα.
Ακόμα και τώρα, υπάρχουν στιγμές που νομίζω ότι ακούω το κλάμα της. Κι ας είναι 22 στα 23. Κι ας ζει και εργάζεται πια στο Άμστερνταμ. Κι ας έχω τρία παιδιά συνολικά. Κι ας ζω πια ο ίδιος στη Σουηδία. Κι ας ζω με άνεση. Δύσκολα να ξεχάσω. Δεν θέλω να ξεχάσω. Δεν θα ξεχάσω.
Ακούω ακόμα το κλάμα της. Νιώθω να «σκίζει» το στήθος και την ψυχή μου, όταν διαβάζω ότι «η Αλβανία δεν θα ανοίξει τα σύνορα για τους πρόσφυγες».
Λίγο χώμα στον τάφο της μητέρας μου. Ένα βουβό αντίο πάνω στο φέρετρο του πατέρα. Ούτε αυτά τα απλά μπόρεσα να κάνω, λόγω μετανάστευσης.
Γιατί, Edi Rama, με κάνεις να ντρέπομαι από το παρελθόν μου;

Γυναίκα άφησε το παιδί της στην Μεταναστευτική Υπηρεσία και εξαφανίστηκε

1687328_1200_675

Ήταν λίγο μετά τις 15:00 τοπική ώρα, όταν στην Μεταναστευτική Υπηρεσία της πόλης Norrköping στη Σουηδία, εμφανίστηκε μια νέα γυναίκα, με ένα βρέφος στην αγκαλιά. Το άφησε σε ένα δωμάτιο αναμονής και ζήτησε από έναν άνδρα της υπηρεσίας φύλαξης, να τον προσέχει για λίγο, επειδή «θα πάω στην τουαλέτα», όπως του είπε.

Περνώντας τα λεπτά και αφού η γυναίκα δεν εμφανιζόταν, άρχισε η αναζήτηση. Ωστόσο, η γυναίκα είχε εξαφανιστεί. Οι υπάλληλοι  της Υπηρεσίας Μετανάστευσης, ενημέρωσαν αμέσως την αστυνομία και της Υπηρεσίες Πρόνοιας.

Στο παιδί βρέθηκε πάνω του ένα σημείωμα στα γαλλικά, στο οποίο έγραφε, «βοηθήστε εμένα και τα αδέλφια μου».

Για την ώρα, ουδείς γνωρίζει που βρίσκονται τα αδέλφια του βρέφους και ποια η μητέρα του.

20 Φεβρουαρίου 1991. Η μέρα που έπεσε η τυραννία

rrezimi-i-bustit-te-enver-hoxhes-905x450

20 Φεβρουαρίου 1991. Η μέρα που ο αλβανικός λαός, σκότωσε τον φόβο. Η μέρα που ο «αλάνθαστος ηγέτης», έπεφτε με κρότο στα μάρμαρα που τον είχαν ανεβάσει. Η μέρα που θα άλλαζε για πάντα, τη μοίρα ενός λαού που είχε ζήσει επί 45 χρόνια, την πιο στυγερή δικτατορία της Ευρώπης, μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η πτώση του ανδριάντα του Enver Hoxha στα Τίρανα, υπήρξε πολύ περισσότερο από μια συμβολική κίνηση.
Το δυστύχημα, όμως, είναι πως μερικοί από αυτούς που τον υπηρέτησαν πιστά, ανέλαβαν αμέσως μετά την εξουσία, παριστάνοντας τους δημοκράτες. Και ο αλβανικός λαός, που λαχταρούσε τόσο πολύ τη Δημοκρατία, τους εμπιστεύτηκε. Το ’97, «γεύτηκε» τα αποτελέσματα.
25 χρόνια μετά, αν και κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι τα πάντα άλλαξαν, πολλά τα περισσότερα δεν είναι ίδια. Εκτός μερικών φαντασμάτων του τότε καθεστώτος, που παραμένουν στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Ίσως, το καλύτερο άρθρο που γράφτηκε για τον Κυριάκο Μητσοτάκη

2014042210522284

Του Ιωάννη Ιωαννίδη*

Αγαπητέ κύριε Μητσοτάκη, αγαπητέ Κυριάκο, ως παλιός συμμαθητής και ασήμαντος απλός πολίτης θέλω δημόσια να σας δώσω συγχαρητήρια και για την εκλογή στην ηγεσία της ΝΔ και γιατί πληροφορήθηκα ότι έχετε το καλύτερο βιογραφικό της χώρας. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν ανήκω σε κανένα κόμμα. Ίσως είμαι στενόμυαλος, αλλά φοβάμαι ότι όλα τα κόμματα βλάπτουν τη Συρία το ίδιο, όπως έγραφε και ο Καβάφης πολύ πριν η Ελλάδα γίνει Συρία.

Συνέχεια

Η θάλασσα των χαμένων παιδιών…

1000-2Απλά και κυνικά, η είδηση σε πρωτοσέλιδο ελληνικής εφημερίδας: Άλλοι 18 νεκροί πρόσφυγες στο Αιγαίο απόψε τη νύχτα. Πολλά παιδιά ανάμεσά τους.

Χθες, η είδηση έλεγε: 13 νεκροί πρόσφυγες στο Φαρμακονήσι. 7 παιδιά ανάμεσά τους.

Η θάλασσα των χαμένων παιδιών. Έτσι την ονόμασε εύστοχα η εφημερίδα της Ρόδου.  

Ήταν κάποτε μια ζεστή και ωραία θάλασσα.Που γέμισε νεκρά κορμιά βρεφών και παιδιών.

 

Καμμένος…

… όσο και να ψάξεις, δεν θα βριες διαφορές του με Αμβρόσιο, Άνθιμο κλπ. Ομοφοβικός, ακροδεξιός, εθνηκιστής. Καμμέμος, με μια λέξη. Το ότι τον έχει «υπαρχηγό» ο Τσίπρας, δεν θα μπορέσει ποτέ να «πλύνει» τη ντροπή. kammenos

Ντροπή! Αλλά για ποιόν;

tv-kanalia

[…]Το πρώτο που πρέπει να έχετε στο μυαλό σας, είναι ότι δεν είστε μόνιμοι, τα υπουργεία δεν ανήκουν σε σας, ανήκουν στον ελληνικό λαό… Οποιαδήποτε άλλη αντίληψη δεν αντιστοιχεί στο δικό μας αξιακό πλαίσιο και δεν θα γίνει αποδεκτή. Δεν έχετε χρόνο. Σε έξι μήνες θα πρέπει να έχετε παρουσιάσει αναλυτικό απολογισμό των επιτευγμάτων και του έργου του χαρτοφυλακίου σας και με βάση αυτό θα κριθείτε. Τέλος, να σταματήσετε άμεσα τις συνεχείς εμφανίσεις στις τηλεοράσεις. Σας επέλεξα για υπουργούς για να λύνετε τα προβλήματα του λαού όχι για να κάνετε τηλεοπτικές εμφανίσεις. Υπάρχουν άλλοι γι’ αυτό. […]

Τα παραπάνω, είναι απόσπασμα από τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της παρούσας κυβέρνησης, στις 25 Σεπτεμβρίου 2015. Λόγια που είχαν ακουστεί εξαιρετικά θετικά και ελπιδοφόρα. Διότι, αν κάτι χαρακτηρίζει τους υπουργούς των τελευταίων ελληνικών κυβερνήσεων, είναι η καλή τους σχέση- μέχρι εξαρτήσεως, θα έλεγε κανείς- με τις τηλεοπτικές κάμερες και τις πρωινές εκπομπές. Συνέχεια

Φτύστε τον «άγιο»!

kalavriton
«Δεν έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε τους ανθρώπους! Κριτής όλων μας είναι ο Θεός. Καρδιογνώστης και Κριτής! Κριτής και Kαρδιογνώστης! Το μόνο που μας επιτρέπεται για τους άλλους, είναι να προσευχώμεθα γι” αυτούς! Να παρακαλούμε τον Πανάγαθο Θεό για «την επιστροφή των πεπλανημμένων»!

Με αυτά τα λόγια, ξεκινά μια ακόμα παρέμβαση ο «άγιος» Καλαβρύτων, Αμβρόσιος. Και λες, αν διαβάσεις μόνο την πρώτη παράγραφο, μπράβο στον παπά, επιτέλους κατάλαβε κάτι από τον ρόλο του, ως «άνθρωπος του θεού». Σχεδόν.

Αλλά μόλις προχωρήσεις λίγο παρακάτω, ο «άγιος» ανοίγει το «βόθρο», ως συνήθως, και ο τόπος… «βρωμάει» αγάπη και συμπόνια. Συνέχεια

Οταν πέθανε ο Πατερούλης

agohoxha2-thumb-large

Σαν σήμερα, στις 16 Οκτωβρίου 1908, γεννήθηκε ο Enver Hoxha. Που έμελλε να γίνει ο δικτάτορας της Αλβανίας, την οποία κυβέρνησε με πρωτοφανή αγριότητα και αυταρχισμό, για 40 ολόκληρα χρόνια. Την ημέρα που πέθανε, στις 15 Απριλίου 1985, σχεδόν ολόκληρο το έθνος, τον έκλαψε ως τον απόλυτο ηγέτη και θεώρησε ότι ο θάνατός του ισοδυναμούσε με την απόλυτη καταστροφή. Μας είχε πείσει – γιατί, ως μαθητής της 1ης Λυκείου, είχα πάρει μέρος στο πένθος κι εγώ- ότι μετά από εκείνον, υπήρχε μόνο το χάος. Για αυτή την ημέρα, έχω γράψει μερικά λόγια, πριν 5 χρόνια.
Ευτυχώς (για εμάς που ζούσαμε στην Αλβανία της παντοκρατορίας του) τα πράγματα άλλαξαν. Ευτυχώς, επίσης οι λαοί δεν χρειάζονται «σωτήρες» αλλά κυβερνήτες που θα τους υπηρετούν.
Δυστυχώς, όμως, ελάχιστοι είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται έτσι την εξουσία. Οι περισσότεροι, άσχετα με το πώς την καταλαμβάνουν, την μεταχειρίζονται ως λάφυρο.

Το παρακάτω κείμενο, το έγραψα στις 12 Απριλίου 2010, στο Protagon:  Συνέχεια

Καταστροφική ηθική αποτυχία των ηγετών, στο προσφυγικό

syrian-mother-triesΜε ένα οργισμένο αλλά συνάμα, πλήρες από προτάσεις, μήνυμα, παρεμβαίνει η Διεθνής Αμνηστία στο θέμα των προσφύγων. Αφού σημειώνει πως:

Μόνο το ένα δέκατο των 1,15 εκατομμυρίων από τους πιο ευπαθείς πρόσφυγες, έχει μετεγκατασταθεί και ότι 86% των προσφύγων αυτή τη στιγμή φιλοξενούνται τώρα σε αναπτυσσόμενες χώρες,  κρούει  τον κόδωνα του κινδύνου πως  οι εκκλήσεις του ΟΗΕ για το προσφυγικό τυγχάνουν συνεχιζόμενης και σοβαρής υποχρηματοδότησης

Στο δελτίο τύπου που εξέδωσε, αναφέρει τα εξής: Συνέχεια

Η απάντηση του protagon, για τη διακοπή της συνεργασίας μας

ago protagon (1)Το blog zoornalistas, όπως άλλα ηλεκτρονικά Μέσα, αναφέρθηκε στη διακοπή της συνεργασίας μου με το protagon. Ο καλός συνάδελφος Κώστας Γιαννακίδης, ως διαχειριστής του site, θέλησε να απαντήσει σε εαυτό, δίνοντας τη δική του εκδοχή, πάνω στο ζήτημα. Θέλω πραγματικά και ειλικρινά να τον ευχαριστήσω, διότι με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, επιβεβαιώνει με κάθε λεπτομέρεια, όλα όσα έγραψα στο άρθρο μου, «Γιατί (πραγματικά) σταμάτησα από το protagon«. Θα ήθελα, βεβαίως, η απάντηση αυτή να είχε δοθεί κατευθείαν σε μένα, και να την ανέβαζα αμέσως στο Correspondent, αφού στην ουσία, και το zoornalistas αλλά και άλλα Μέσα, έκαναν αναπαραγωγή του άρθρου μου αλλά πραγματικά, αυτό έχει ελάχιστη σημασία. Όπως ήδη έγραψα, σπουδαία σημασία έχει η επιβεβαίωση όλων όσων έγραψα, ως προηγηθέντα μέχρι τη διακοπή της συνεργασίας μας. Βεβαίως, υπάρχουν μέσα και πράγματα που «σηκώνουν» συζήτηση, αλλά σεβόμενος τα 5,5 χρόνια συνεργασίας με το site και με τον Κώστα, εννοείται πως δεν θα ανοίξω κανένα δημόσιο διάλογο. Ο,τι είχα να γράψω, το έγραψα. Τώρα, απλώς περιμένω να πληρωθώ τα δεδουλευμένα. Φυσικά, με τον τρόπο που γινόταν μέχρι τη διακοπή της συνεργασίας μας.

Η απάντηση του Κώστα,  όπως δημοσιεύτηκε στο zoornalistas, έχει ως εξής: Συνέχεια

Γιατί (πραγματικά) σταμάτησα από το protagon

10632878_10205500342960924_8065936094156070617_n

Επειδή αρκετοί φίλοι με ρωτάνε τους λόγους που δεν γράφω πλέον στο protagon, θα εξηγήσω με λίγα λόγια, πώς έχει η κατάσταση.

Στις 14 Σεπτεμβρίου το βράδυ, έλαβα από συνάδελφο – διαχειριστή του protagon το εξής e-mail:

«Niko, πριν από λίγο ενημερώθηκα από τη διοίκηση του site ότι επιθυμεί να διακόψει τη συνεργασία μαζί σου καθώς θεωρεί ότι επιτίθεσαι σε συνάδελφο του site από άλλο site και χωρίς προηγούμενη ενημέρωση. 
Λυπάμαι πολύ.»
Είχε προηγηθεί η δημοσίευση του άρθρου με τίτλο «Άκου ανόητε» στο altsantiri.gr, με το οποίο συνεργάζομαι από τα τέλη Μαΐου του 2015. Παρόλο που στο άρθρο, όπως διαπιστώνει κανείς διαβάζοντας, δεν υπάρχει καμία αναφορά σε συνάδελφο ή στο protagon, είναι αλήθεια ότι μέσω αυτού, απαντούσα σε συνεργάτη του protagon. Στην εύλογη ερώτηση: Και γιατί δεν το έκανες μέσω του protagon; υπάρχει και η πραγματική αιτία της διακοπής της συνεργασίας μας.

Συνέχεια

Άκου, ανόητε

Foto Giannis Behrakis
Την ώρα που άλλοι μετράνε νεκρά κορμιά παιδιών, βρεφών και γυναικών στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο – μόνο χθες, 13 Σεπτεμβρίου, 15 παιδιά και βρέφη, σε σύνολο 34 ανθρώπων, χάθηκαν στο Φαρμακονήσι- υπάρχουν κι αυτοί που σκύβουν δύσπιστα στα στατιστικά, ψάχνουν τους αριθμούς και απορούν που ανάμεσα στους πρόσφυγες, οι περισσότεροι είναι άνδρες. Μιλούν για «άβολες αλήθειες.»
Θα προσπαθήσω, με πολύ λίγες λέξεις, να βοηθήσω, προς την κατεύθυνση αυτή.
Ο σημαντικότερος λόγος, λοιπόν είναι αυτός που μόλις έγραψα πιο πάνω. Επειδή, δεν είναι το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο, να πάρεις το βρέφος σου αγκαλιά και από το Ιράκ και τη Συρία, να περάσεις από θάλασσες και στεριές, με την ελπίδα ότι κάποτε θα φτάσεις κάπου που θα βρεις ασφάλεια. Συνέχεια

Γράμμα του πατέρα του Παύλου Φύσσα

4asfe6yr.medium

«Η συμπλήρωση 4 μηνών από την έναρξη της δίκης κατά της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, η οποία μεταξύ άλλων ευθύνεται και για την στυγερή δολοφονία του γιου μου Παύλου, συνέπεσε με την προκήρυξη των εθνικών εκλογών. Μετά από πολλές συνεδριάσεις του δικαστηρίου, μεθοδευμένες καθυστερήσεις από την πλευρά των κατηγορουμένων και προσχηματικά αιτήματα, έφτασε η στιγμή που ως πρώτος μάρτυρας θα καταθέσω όσα γνωρίζω για την τελευταία νύχτα του παιδιού μου αλλά και ό,τι άλλο αφορά την υπόθεση αυτή.

Είναι ξεκάθαρο ότι η φωνή μου, αλλά και των άλλων μαρτύρων, ενοχλεί και θα ενοχλήσει τους κατηγορούμενους, και όχι μόνο, και για τον λόγο αυτό επιχείρησαν για μία ακόμα φορά με αίτημά τους να μεταθέσουν την κατάθεσή μου για ημερομηνία μετά τις εκλογές Συνέχεια