Όταν η Ελλάδα αρνήθηκε τον Κώστα Φέρρη

agoferr3-thumb-large

Γράφτηκε για το Protagon

Γινόταν μια κουβέντα σήμερα στα social media, πάνω στο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών, που αναμένεται να ψηφιστεί στο Κοινοβούλιο. Αφορμή υπήρξε αυτό το βίντεο, στο οποίο ένας νεαρός με αφρικανική καταγωγή, ο Μιχάλης, φίλος για μένα, ο οποίος έχει περάσει όλη του τη ζωή στην Ελλάδα, μιλώντας στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής εκφράζεται με κρυστάλλινη γλώσσα αλλά το σημαντικότερο θέτει σοβαρούς προβληματισμούς. Αναρωτιέται, όπως αρκετοί άλλοι, αν ο νόμος θα καταφέρει να εφαρμοστεί στην πράξη. Διότι, όπως γνωρίζουμε, νόμοι υπάρχουν στην Ελλάδα αλλά στην εφαρμογή τους υπάρχει η γνωστή δυσκολία. Κι ενώ όλοι εξέφραζαν τον θαυμασμό τους για το «πόσο καλά ελληνικά» μιλάει -πράγμα βέβαια που δείχνει ότι αντιμετωπίζουμε σαν ξένους, όσα χρόνια κι αν περάσουν μαζί μας, εκείνους που έχουν καταγωγή από άλλη χώρα- παρενέβη στη συζήτηση κάποιος που ζει στο εξωτερικό και ζητούσε «μαζί με την ιθαγένεια να τους δοθεί και υπηκοότητα, για να έχουν το δικαίωμα να εκλέγονται». Αρκετά άτομα, προσπαθούσαμε να τον πείσουμε πως ο ο όρος «υπηκοότητα» έχει αντικατασταθεί με τον όρο ιθαγένεια και ότι δεν υπάρχει κάποια διαφορά σε αυτά τα δυο, αλλά ματαίως. Την άποψη αυτή, πάντως, την έχουν και αρκετοί άλλοι, που δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι στην ελληνική νομολογία, σήμερα υπάρχει μόνο ο όρος ιθαγένεια, η οποία και απονέμεται. Μέχρι που στην κουβέντα μπήκε, με μόνο ένα σχόλιο, ο γνωστός σκηνοθέτης και στιχουργός Κώστας Φέρρης, που έγραψε το εξής:

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αίγυπτο, και έλαβα ελληνική παιδεία και συνείδηση. Η καταγωγή μου είναι λιβανέζικη (οικογένεια Ferris-Lahoud) και στον Λίβανο πήγα για πρώτη φορά πριν από 3 χρόνια. Η Αίγυπτος μου προσέφερε δυο φορές την αιγυπτιακή ιθαγένεια-υπηκοότητα: Μία στα 18 μου, και μία πρόσφατα «τιμής ένεκεν». Ο Λίβανος επίσης, πρόσφατα. Προτίμησα την ελληνική και έκανα την αντίστοιχη αίτηση. Τέσσερις φορές. Και τις τέσσερις η αίτησή μου απερρίφθη»!

Υπάρχει κανείς στ’ αλήθεια που δεν γνωρίζει τον Κώστα Φέρρη; Κι αν ακόμα δεν γνωρίζει τον Φέρρη, υπάρχει κάποιος ή κάποια άνω των τριάντα ετών που δεν άκουσε ποτέ κάποιο από τα τραγούδια που έγραψε ή που δεν είδε κάποια ταινία ή τηλεοπτική σειρά από τα τόσα και τόσα; Αμφιβάλλω. Όπως αμφιβάλλω και για το γεγονός πως θα υπάρχει έστω ένας (1) άνθρωπος σε αυτή τη χώρα που θεωρεί τον Φέρρη ξένο. Κι όμως, όπως έγραψε ο ίδιος, τέσσερις φορές αιτήθηκε την ελληνική ιθαγένεια και του την αρνήθηκαν και τις τέσσερις φορές! Του Κώστα Φέρρη, παρακαλώ. Μα, αν δε δικαιούται ούτε ο Κώστας Φέρρης να έχει την ελληνική ιθαγένεια, τότε ποιος από εμάς την έχει; Όσο καλά κι αν μιλάμε η γράφουμε τα ελληνικά, όσα λίγα ή πολλά προσφέρουμε σε αυτόν τον τόπο, ο καθένας με τον τρόπο του.

Τι απογοήτευση, Κώστα Φέρρη. Όχι για σένα. Για όλους εμάς τους άλλους.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Όταν η Ελλάδα αρνήθηκε τον Κώστα Φέρρη

Τα σχόλια είναι κλειστά.