Σε ξένες γειτονιές

textida_main«Κόρη Ελλήνων μεταναστών, κατάφερε με το δυναμισμό και την επιμονή της να μετατρέψει σε πλεονέκτημα όλα τα μειονεκτήματα της καταγωγής της και να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες και τους στόχους της. Σ’ αυτό το πρώτο της βιβλίο αφηγείται την προσωπική της ιστορία – από τα παιδικά της χρόνια στο φτωχότερο προάστιο της Σουηδίας ώς τη στιγμή που έφτασε στο απόγειο της καριέρας της. Ύστερα, πώς γκρεμίστηκαν όλα από ρατσιστικές απειλές που δέχτηκε από ένοπλους νεοναζί και πώς μπόρεσε να σταθεί ξανά στα πόδια της και να κάνει μια νέα αρχή.
Το βιβλίο της είν’ ένα ταξίδι και μιλάει για τον αγώνα και την τέχνη της επιβίωσης. Ένα ταξίδι ανάμεσα σε όνειρα που πραγματοποιούνται κι εφιάλτες που βγαίνουν αληθινοί.
Ένα ταξίδι από την αγκαλιά της μαμάς σε ξένες γειτονιές – στις γειτονιές του κόσμου.»

Αυτή είναι η εισαγωγή των εκδόσεων Ωκεανίδα, για το βιβλίο της δημοσιογράφου Αλεξάνδρα Πασχαλίδου, που γεννήθηκε, μεγάλωσε και εργάζεται στη Σουηδία. Αυτό που περιγράφει στο βιβλίο, οι απειλές για τη ζωή της και οι εκφοβισμοί, ενώ ποτέ δεν σταμάτησαν, όπως η ίδια περιγράφει, τον τελευταίο καιρό εντάθηκαν και την έκαναν να «λυγίσει». 

«Να πας στο διάολο, Πασχαλίδου. Φύγε στη χώρα σου, την Ελλάδα και μείνει εκεί. Η Σουηδία δεν είναι χώρα σου και δεν θα γίνει ποτέ. Εσύ μισείς τους Σουηδούς και οι Σουηδοί μισούν εσένα. Σκέφτομαι τι υπέροχο θα ήταν, αν κάποιος πυροβολούσε εσένα και τη Mona Sahlin (σ.σ.: Σουηδή πολιτικός, πρώην πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών)». Αυτό είναι ένα από τα πολλά μηνύματα που έλαβε η Αλεξάνδρα και το δημοσιοποίησε.  Προσωπικά, κάτι τέτοιο με τρομάζει.  Όχι τόσο για το κίνδυνο που διατρέχει η συνάδελφος -θεωρώ ότι δεν διατρέχει πραγματικό κίνδυνο- όσο για το γεγονός πως αν αλλάξω τα ονόματα, βλέπω σε αυτό, ένα από τα αμέτρητα μηνύματα που έχω λάβει και λαμβάνω καθημερινά, με διάφορους τρόπους. Είναι τόσο ίδια η γλώσσα των απειλών και των εκφοβισμών, ανεξάρτητα σε ποια χώρα κατοικούν οι ρατσιστές ακροδεξιοί θρασύδειλοι και μισάνθρωποι.

Η «άλλοι» και κυρίως όταν «οι άλλοι» είναι δημοσιογράφοι και αρθρώνουν λόγο, τρομάζουν τους ρατσιστές. Είτε όταν γράφουν γαλλικά, είτε αγγλικά, είτε σουηδικά, είτε ελληνικά. Η Πασχαλίδου, προς ώρας δείχνει να τα παρατάει. Αφήνει για λίγο τη εκπομπή της στο κρατικό ραδιόφωνο. «Χρειάζομαι αέρα και να αφήσω για λίγο τη χώρα» είπε σε σουηδικά μέσα, χωρίς να αποκλείσει την επιστροφή της στο ραδιόφωνο. Το θεωρώ σίγουρο. Οι πάντες, κυριολεκτικά, βρίσκονται πλάι της. Από απλούς πολίτες και δημοσιογράφους μέχρι την Σουηδή Επίτροπο στη Κομισιόν Anna Cecilia Malmström, έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους.

Η περίπτωσή της, όπως όλες οι περιπτώσεις απειλών ενάντια στους δημοσιογράφους, είναι καμπάνα κινδύνου που δεν πρέπει να κάνουμε πως δεν ακούμε. Είναι η απόδειξη που πρέπει να «τρίψουμε» στη μούρη των ρατσιστών που μιλάνε τη γλώσσα μας. Να δουν, αν μπορούν, πως αλλού, για τους ρατσιστές σαν αυτούς, η ελληνική καταγωγή είναι αυτή που ενοχλεί. Όπως τον Έλληνα ρατσιστή ενοχλεί η καταγωγή του Αλβανού η του Πακιστανού, τον Σουηδό ρατσιστή τον ενοχλεί η καταγωγή του Έλληνα ή του Φινλανδού και αλλού άλλη καταγωγή. Το αίμα των συντακτών του Charlie Hedbo ή του κινηματογραφιστή στη Κοπεγχάγη είναι ακόμα «ζεστό» για να ξεχνάμε. Χθες αυτοί, σήμερα η Αλεξάνδρα κι εγώ, αύριο, αν σιωπήσουμε, σίγουρα εσύ και άλλοι.

Advertisements