Αφού δεν με θεωρήσατε ποτέ άνθρωπο, θεωρείστε με σκυλί

amygdaleza_5

Είμαι ο Ζαφάρ, 16 χρονών. Είμαι από το Αφγανιστάν. Ο πατέρας μου σκοτώθηκε και εγώ δεν ήθελα να πολεμήσω άλλους Αφγανούς. Στο χωριό μου κάθε μέρα κάποιος σκοτωνότανε. Το σχολείο μου βομβαρδίστηκε, όταν ήμουν μικρός, και μετά δεν ξανάγινε. Εγώ ήθελα να πάω σχολείο και όχι να σκοτώσω ή να σκοτωθώ. Η μάνα μου για να με γλυτώσει πούλησε όλα μας τα ζώα και μου είπε να φύγω, να φθάσω στην Ευρώπη και ότι εκεί θα με προστατεύσουν. Περπάτησα πάρα πολύ, με κρύψανε σε φορτηγά, μπήκα σε βάρκα και έφθασα κάποτε σ΄ αυτή τη χώρα. Δεν ξέρω αν είναι η Ευρώπη εδώ, αλλά κουράστηκα πολύ για να φθάσω. Με συλλάβανε και έμεινα μαζί με άλλους 20 σ΄ ένα μικρό βρώμικο κελί για πολλές μέρες. Μετά μου δώσανε ένα χαρτί που έλεγε μέσα σε 30 μέρες πρέπει να φύγω. Πώς να φύγω, αφού δεν έχω χαρτιά; Προσπάθησα μαζί με κάτι μεγαλύτερους συμπατριώτες μου να μπω σ΄ ένα πλοίο αλλά με πιάσανε, με χτυπήσανε και με φέρανε μαζί με πολλούς άλλους εδώ στο στρατόπεδο.  Συνέχεια ανάγνωσης «Αφού δεν με θεωρήσατε ποτέ άνθρωπο, θεωρείστε με σκυλί»

Advertisements