Η επιθετική λέρα της Αθηναιολατρείας

«Αυτός αγαπάει τον Τύρναβο -την Αθήνα θα αγαπήσει;!» 

‘Εχω μια σταθερή, προαιώνια αντιπάθεια για τον κύριο αυτό -αν και μου θυμίζει το ξηγημένο γεροντάκι του Up! Κι είμαι νομίζω δικαιολογημένος: Ο Χατζηφωτίου, ή Ίακχος, ή δε ξέρω ‘γω τι άλλο ψευδώνυμο έχει (διότι έχει  πολλές ζωές, όλες μέτριες, αν κρίνω από το ίχνος που άφησαν) είναι ο πρώτος ρατσιστής Αθηναιολάτρης που βγήκε στην ελληνική τηλεόραση. Και ο μεγαλύτερος.   Aφού είχε διαγράψει μια εμετική τροχιά ως κοσμικογράφος του Ταχυδρόμου, φωτογραφίζοντας κάθε βδομάδα τις γκρανγκάσες του Κολωνακίου να τρώνε αθηναϊκή μαγιονέζα, να  παίζουν μπιρίμπα και να φοράνε Μπίλλυ Μπο, το έριξε στη τηλεόραση, σαν μουλάς σε έκσταση: βασικά, να βρίσει με απεριόριστη περιφρόνηση και αηδία τους εσωτερικούς μετανάστες. Το ρατσιστικό του υβρεολόγιο μεταδιδόταν φυσικά από το χουντικό κανάλι του Στρατού -άναβε και τσιγάρο live, σμίγοντας τα φρύδια, για να πει τις βαρυσήμαντες κατινιές του.

Δυστυχώς βλέπω την ίδια αθηναιολατρεία να επαναλαμβάνεται. Από αβρούς killers, με το σεις και με το σας, διαπλεκόμενους με τεχνικά γραφεία, συμφέροντα του real estate, ξεπουλημένους πολιτικούς κ.ο.κ. Και λέω, χίλιες φορές το χυμαδιό, παρά αυτή η τάξις που ευαγγελίζονται.

Το είδος του Αθηναιολάτρη (σχεδόν πάντα δεξιό, χουντικό ή βασιλόφρον)  εσαεί θα γειτνιάζει με αυτόν τον γηραλέο τραμπούκο. Είναι το αηδέστερο είδος ρατσιστή: η καλαίσθητη λουλού που εξανίσταται με τα κακώς κείμενα και αδημονεί να τελειώσει το λογύδριό του,  για να πάει να χαϊδολογήσει καμμια  βίζιτα ή να πει «πνευματώδεις» κοινοτυπίες στο βαρετό, βουλιαγμένο δείπνο των Δεληκώστα.   Τους θεωρώ τραμπούκους και δεξιούς τους Αθηναιολάτρες, διότι κάνουν αυτό που κάνει ο νεοφιλελευθερισμός: βάζουν την αισθητική πάνω από την ανάγκη. Την στατιστική πάνω από την επιβίωση. Τους αριθμούς πάνω από τους ανθρώπους. Ο ακαλαίσθητος «βλάχος»  που ήρθε από το χωριό και όντως δεν φέρεται σωστά στο (άξενο, αν όχι εχθρικό) περιβάλλον της πόλης, για αυτούς είναι μια ενοχλητική ανορθογραφία, ένα αγροίκο στραβάδι που πρέπει επειγόντως να μπει στα άρια τρένα και να μας ξεφορτωθεί. Ο βλάχος (ή ο μετανάστης, ή ο διαδηλωτής, ή…), γι αυτούς, δεν έχει πόδια, δεν έχει χέρια, δεν έχει στομάχι -προσγειώθηκε ουρανοκατέβατος στον κήπο της αυλής τους, για να τους χαλάσει τον καλλιεπή και ευώδη ρεμβασμό.   Βεβαίως υποκρίνονται και ως προς την ίδια, τη δική τους φύση, που δεν αντέχει τόση πάστρα, αγαπητή μου, εξ ου κι οι ίδιοι, απ΄έξω είναι είναι κούκλες κι από μέσα πανούκλες. Ας μην επεκταθώ – άλλωστε αυτά είναι δικά τους ζόρια.   Ξαναβλέπω αυτόν τον καραγκιόζη να κορδακίζεται κάνοντας τον κομψό, και μούρχεται σαν ωστικό κύμα ο φασισμός πού φάγαμε με το κουτάλι τόσα χρόνια από τα κρατικά μέσα, υπό τον μανδύα της αστικής ευπρέπειας.   Και δυστυχώς βλέπω την ίδια αθηναιολατρεία να επαναλαμβάνεται. Από αβρούς killers, με το σεις και με το σας, διαπλεκόμενους με τεχνικά γραφεία, συμφέροντα του real estate, ξεπουλημένους πολιτικούς κ.ο.κ Και λέω, χίλιες φορές το χυμαδιό, παρά αυτή η τάξις που ευαγγελίζονται.

*Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Πηγή: www.lifo.gr

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Η επιθετική λέρα της Αθηναιολατρείας

Τα σχόλια είναι κλειστά.