Ας μιλήσουμε για τον Μπερίσα

Γράφτηκε για το Protagon

BerishaΤον Μπερίσα τον παίρνεις στα σοβαρά, μόνο αν είσαι ψηφοφόρος του και περιμένεις  κάνα «κόκκαλο». Την ώρα που αυτός και ο «κύκλος» του, κάνουν περιουσία που φτάνει για πέντε γενιές. Δεν μας αφορά (άμεσα), πόσο διεφθαρμένος είναι αλλά πόσο επικίνδυνος. Πρώτα για τη χώρα του και μετά για τα Βαλκάνια.

Ο Μπερίσα υπήρξε  από πολλές απόψεις, «παιδί» του Χότζα. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν και φωτογραφίες, που τον απεικονίζουν σε οικογενειακές στιγμές  με τη γυναίκα και τα παιδιά του δικτάτορα. Υπήρξε δε, για πάνω από 20 χρόνια, στέλεχος του Κ. Κ. Αλβανίας. Όση εξουσία κι αν απολαμβάνει, όμως, όσα πλούτη κι αν δημιούργησε, δεν ξεχνάει τις ρίζες του. Στα βήματα του Χότζα, ασκεί την εξουσία με απολυταρχικό τρόπο και δεν τη χορταίνει ποτέ.

Την ίδια ώρα που κατηγορεί τους σοσιαλιστές, για «παιδιά των εγκληματιών κομμουνιστών», κυκλοφορούν πειστήρια που τον εμπλέκουν σε δίκες της δικτατορίας, ως μάρτυρα κατηγορίας ενάντια σε συντρόφους του που αργότερα εκτελέστηκαν. Φύλλο, όμως, δεν κουνιέται. Το διασκεδάζει, μάλιστα. Είναι ο ίδιος που ενώ καλούσε τους Αλβανούς, «να καταστρέψουν ο,τι θυμίζει το προηγούμενο καθεστώς διότι θα φέρω λευκή επιταγή από τις ΗΠΑ», «ευλογούσε» παράλληλα τις περίφημες «πυραμίδες» που, πέρα από φτώχια, έφεραν και πολύ αίμα. Σχεδόν εμφύλιος και πάνω από 2000 νεκροί πολίτες σε λίγους μήνες.  Την ίδια ώρα που φτιάχνει αδριάντες για δυο αμερικανούς προέδρους, τον Τζ. Μπους Τζούνιορ(!) και τον Γουίλσον (από τα συνολικά 9 που υπάρχουν σε ολόκληρο τον κόσμο), και  ξελαρυγγιάζεται φωνάζοντας για το πόσο  «η Αλβανία ανήκει φύσει και θέσει στο δυτικό κόσμο», κάνει τη χώρα μέλος της Ισλαμικής Διάσκεψης!

Υπάρχουν κι άλλα. Ενώ η χώρα απέρριψε με δημοψήφισμα την επιστροφή του «βασιλιά» (ενός Μπερίσα της δεκαετίας του ’20, που από πρωθυπουργός αυτοανακηρύχθηκε μονάρχης), ο Μπερίσα «φτύνει» το λαό και συμπεριφέρεται, αυτός και η κυβέρνηση, με πλήρη δουλικότητα στην οικογένεια. Φρέσκο παράδειγμα; Η ταφή των λειψάνων του  «βασιλιά», με τιμές «αρχηγού κράτους».

Ο Μπερίσα, ως «τέκνο» του Χότζα, πιστεύει πως, αν πει και καμιά κουταμάρα, κανείς δεν θα τον πειράξει. Ο «πατέρας» του το έκανε από παρανοϊκότατα, αυτός μάλλον από υπέρμετρη ανοησία και αχαλίνωτη όρεξη για εσωτερική επίδειξη πατριωτισμού. Στο πνεύμα της εποχής και εναρμονισμένος με τα βαλκανικά ήθη, οπωσδήποτε. Έτσι, ενώ υπερασπίζεται με σθένος την υπογραφή συμφωνίας με την Ελλάδα, για την οριοθέτηση του ΑΟΖ – ο ίδιος την υπέγραψε αλλά ακυρώθηκε στο Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας – ταυτόχρονα, λέει και ένα… καλαμπούρι για να περνάει η ώρα, μιλώντας δημόσια για τα περί Αλβανίας που «έχει τα σύνορα από την Πρέβεζα στο Πρέσεβο και από τα Σκόπια στην Ποντγκόριτσα». Το ότι αμέσως μετά έσπευσε να δηλώσει πως «δεν τα εννοούσα», απλώς επιβεβαιώνουν τα όσα γράφουμε πιο πάνω. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που στην κυβέρνησή του είχε και μέλη της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, και στελέχη του εθνικιστικού  κόμματος των Τσάμιδων.  Τυπικός Μπερίσα. Όμως, όταν αυτά τα λέει ένας  πρωθυπουργός, έστω κι αν τον λένε Μπερίσα, είναι επικίνδυνα πράγματα. Υπάρχουν πιθανότητες, να συνειδητοποίησε ο Μπερίσα τη «χοντράδα» του; Αμφιβάλλω. Και να το κάνει, σύντομα θα ξεχάσει.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ας μιλήσουμε για τον Μπερίσα

  1. Μα δεν μπορείς να κατηγορήσεις τους βλάκες, όπως ο Μπερίσα, που έγιναν κυβερνήτες, αφού αυτούς εξέλεξαν οι λαοί για να τους κυβερνήσουν. ‘Οπως εξέλεξαν και οι ‘Ελληνες Α. Παπανδρέου, Σημίτη, Κ. Καραμανλή, Γ. Παπανδρέου και τελευταία Σαμαρά, αν και αυτός δεν είχε ακόμη την ευκαιρία να κάνει μεγάλο κακό, αλλά he is working on it… Είναι τυχαίο ότι σχεδόν κανείς αξιόλογος άνθρωπος δεν ζητά την ψήφο μας; Αφού και οι λίγοι αξιόλογοι καταβαραθρώθηκαν, εις όφελος των κλασσικών βλακών της πολιτικής σκηνής. Τι να περιμένεις από βλάκες, εκλεγμένους από βλάκες;

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι κλειστά.