Ζωές που καταστρέφονται για λίγα ένσημα…

Παίρνω από παντού μηνύματα για ειδοποιήσεις μεταναστών από τις Περιφέρειες, για «οικειοθελή αναχώρηση». Μετανάστες με 15 και 20 χρόνια παραμονή στη χώρα. Ακόμα και παιδιά που τους έφεραν οι γονείς τους 6 και 7 χρονών. Δείχνει να υπάρχει «ρεύμα» στις Περιφέρειες, να απορρίπτονται όσες περισσότερες αιτήσεις γίνεται, ακόμα και για 2 (δυο) ένσημα. Πρόσφατα, στη Θεσσαλονίκη δέχτηκα καταγγελία από άνθρωπο που, ενώ κατέθεσε εμπρόθεσμα όλα τα δικαιολογητικά για άδεια δεκαετούς διάρκειας, και περίμενε απλώς να εκδοθεί, ξαφνικά του ζήτησαν να προσκομίσει έγγραφο ότι εργάζεται αυτή την εποχή! Κάτι τέτοιο είναι απολύτως παράνομο και απ’ όσο γνωρίζουμε, δεν υπάρχει καμία τέτοια διαδικασία.
Με φρενήρη ρυθμό βγαίνουν εκτός νομιμότητας, με ευθύνη του κράτους, χιλιάδες νόμιμοι μετανάστες, την ίδια ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι, παράτυποι μετανάστες και πρόσφυγες, παραμένουν εγκλωβισμένοι στα γρανάζια της δικής μας γραφειοκρατίας, στις «επιταγές» του Δουβλίνο ΙΙ και πέφτουν καθημερινά θύματα της ρατσιστικής βίας των ακροδεξιών νεοναζί . Πρέπει να σταματήσει τώρα ο ξεριζωμός ολόκληρων οικογενειών, που για χρόνια ολόκληρα ζουν και εργάζονται νόμιμα και τίμια στη χώρα. Να σταματήσει η καταστροφή που επιχειρείται και η εξόντωση τόσων ανθρώπων. Τώρα παρά ποτέ, είναι ανάγκη να αποσυνδεθεί άμεσα η άδεια παραμονής από τα ένσημα. Οι τραγικές οικονομικές συνθήκες της χώρας, η μεγάλη ανεργία που πλήττει όλο και περισσότερους ανθρώπους, δεν μπορεί να μην επηρεάζει και τους μετανάστες. Ας μην εξαντλήσει το κράτος σε αυτούς, όλη την αυστηρότητά του, την ώρα που για χρόνια προσφέρουν την εργατική τους δύναμη και συμβάλουν στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας. Ας μην πετάξει στο δρόμο η Ελλάδα, τους γονείς των παιδιών που συμμετέχουν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και είναι έτοιμα να προσφέρουν ως αυριανοί επιστήμονες και επαγγελματίες.

Advertisements

Η πρώτη νίκη σε μια μεγάλη μάχη

Από τις 18 Μαΐου 2012, που μου επιδόθηκε η απορριπτική απόφαση της Περιφέρειας Αττικής για  την μη ανανέωση της άδειας παραμονής μου, που συνοδεύτηκε με διαταγή «οικειοθελούς αναχώρησης» μέσα σε 30 μέρες, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Ενδιάμεσα έλαβα και μια παράταση 30 ημερών από την Περιφέρεια, σύμφωνα με τη νομοθεσία. Καταθέσαμε, με τους νομικούς μου, αίτηση ακύρωσης της απόφασης στο Διοικητικό Πρωτοδικείο και σήμερα, 4 Ιουλίου 2012,  βγήκε «Προσωρινή διαταγή για αναστολή εκτέλεσης μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης».  Αυτό πρακτικά σημαίνει πως, μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση, που μπορεί να είναι σε 3 έως 5 χρόνια, θα παραμείνω στην Ελλάδα με νόμιμη άδεια παραμονής και εργασίας, ευελπιστώντας φυσικά ότι η τελική απόφαση του δικαστηρίου θα είναι θετική.

Ευχαριστώ όλους όσους μου συμπαραστάθηκαν σε αυτή την περιπέτεια.

Καλό καλοκαίρι, καλή δύναμη!