Μετρώντας αντίστροφα για την «οικειοθελή αναχώρηση»

Υπάρχουν αρκετοί που νομίζουν ότι το προσωπικό μου θέμα, με τη διαταγή «οικειοθελούς αναχώρησης» της Διοικητικής Περιφέρειας Αττικής, έχει λυθεί.  Άλλοι ακόμα έχουν γράψει ότι ήδη έχω επαναπατρισθεί. Δεν ισχύει ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Μέχρι τις 18/06/2012 είναι η προθεσμία. Ουσιαστικά,όμως, αν δεν έχει γίνει  δεκτή η αίτηση ακύρωσης της απόφασης της διαταγής, από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, μέχρις τις 15/06/2012, ημέρα Παρασκευή, το θέμα περιπλέκεται. Κι εδώ αξίζει να πούμε δυο λόγια για την ασυνεννοησία που επικρατεί στην Ελλάδα.

Ενώ η προθεσμία της Περιφέρειας είναι για 30 ημέρες,  το Πρωτοδικείο μπορεί να απαντάει μέσα σε 60 ημέρες. Δηλαδή, ενώ η ίδια η Περιφέρεια,  σου δίνει τη δυνατότητα προσφυγής, εν τούτοις, δεν γνωρίζει το βασικό ότι, η απάντηση μπορεί να σου δοθεί σε 60 ημέρες.  Άρα, αντί να δώσει διαταγή «οικειοθελούς αναχώρησης»  με προθεσμία 60 μέρες, για να έχει νόημα η προσφυγή, ακυρώνει η ίδια αυτή τη δυνατότητα.  Και ρωτάω: αν δεν έχει εξεταστεί το αίτημα ακύρωσης της απόφασης ως τις 15 Ιουνίου – μετά είναι Σαββατοκύριακο – τι με συμβουλεύει η Περιφέρεια να κάνω;   Με αυτό τον τρόπο, δεν υποχρεώνει, χιλιάδες  νόμιμους μετανάστες, που βρίσκονται στην ίδια ακριβώς θέση με μένα ( τους λείπουν μερικά ένσημα για να ανανεώσουν την άδεια παραμονής), να κινούνται ανάμεσα σε νομιμότητα και την παρανομία; Για πιο λόγο, άνθρωποι που για όλα τα χρόνια ήταν νόμιμοι, ξαφνικά βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της απέλασης ή κινδυνεύουν ανά πάσα ώρα και στιγμή, να βρεθούν στα αστυνομικά τμήματα και τα κρατητήρια;   Τι θα κόστιζε στην Περιφέρεια , απλώς να εναρμονιστεί με τις προθεσμίες του Διοικητικού Πρωτοδικείου και αντί για 30 μέρες, να δώσει  προθεσμία 60 ημερών για την «οικειοθελή αναχώρηση»;

Advertisements