Δεν με συγκινεί ο Gunter Grass

Γράφτηκε για το Protagon

«Εσύ η Ευρώπη, θα πεθάνεις χωρίς ψυχή, χωρίς τη χώρα που σε δημιούργησε» γράφει ο Νομπελίστας Γερμανός  συγγραφέας, Γκύντερ Γκρας, σε ένα ποίημα συμπονετικό για την Ελλάδα.  Ο Γκρας, που αποτελεί(;)  «ζωντανή συνείδηση» για τους Γερμανούς, δεν είναι απλώς ένας διακεκριμένος συγγραφέας και  Νομπελίστας.  Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αγωνίστηκε  να εμποδίσει τον εφησυχασμό των Γερμανών οι όποιοι προσπάθησαν να «ξεμπερδέψουν» με το παρελθόν τους , «θάβοντας» τα ναζιστικά εγκλήματα. Ο Γκρας, σε όλη του τη ζωή, είχε έντονη πολιτική δράση και έχει κάνει συχνές παρεμβάσεις στα πολιτικά δρώμενα της χώρας του. Κορυφαία πολιτική του πράξη, η εναντίωση  στην ένωση της Γερμανίας, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Τότε πρότεινε Συνομοσπονδία των δύο γερμανικών κρατών. Μελλοντικά, ισχυρίστηκε ο Γκρας, η ομοσπονδία αυτή, μπορεί να αποκτήσει μορφή ένωσης γερμανικών κρατών.

Πέρα από τα πασίγνωστα λογοτεχνικά του έργα – «Το τενεκεδένιο ταμπούρλο»,  «Γάτα και Ποντίκι», «Σκυλίσια μέρα» , «Γράφοντας μετά το Άουσβιτς», «Ξεφλουδίζοντας το κρεμμύδι» κλπ – και τις πολιτικές του παρεμβάσεις, έχει  έντονη κοινωνική δράση. Ξεχωρίζει η θέση του για την ανάγκη χορήγησης στους τσιγγάνους ευρωπαϊκού διαβατηρίου, το οποίο, «θα τους επιτρέπει να διαμένουν και εργάζονται σε οποιοδήποτε ευρωπαϊκό κράτος». Είναι ο δημιουργός του ιδρύματος «Εταιρία για τους απειλούμενους λαούς», που βραβεύει κάθε χρόνο αυτούς που συμπαραστέκονται εμπράκτως στους τσιγγάνους.  «Οι Τσιγγάνοι είναι αυτό που καμωνόμαστε ό,τι είμαστε εμείς: εκ γενετής γνήσιοι Ευρωπαίοι», έχει πει ο Γκρας.

Μετά από όλα αυτά, μετά και το ποίημα που μας έγραψε για συμπαράσταση, υπάρχει λόγος να μην συμπαθώ τον Νομπελίστα Γκύντερ Γκρας; Υπάρχει. Ο Γκύντερ Γκρας υπήρξε- για μικρό χρονικό διάστημα και σε ηλικία 17 ετών, αλλά υπήρξε- μέλος των διαβόητων  Waffen SS του Χίτλερ. Το αποκάλυψε ο ίδιος μόλις το 2006, με αφορμή το νέο του βιβλίο Ξεφλουδίζοντας το κρεμμύδι. Ενώ ως τότε ήταν γνωστό ότι είχε υπηρετήσει στην (ανώδυνη)  αντιαεροπορική άμυνα, ο Γκρας «ξεφλούδισε» την αλήθεια της ζωής του και αποκαλύφθηκε «γυμνός» στην ιστορία.

Η προσπάθεια να αποκηρύξει το ναζισμό, σε όλη του τη ζωή, και η μετατροπή του σε  «ηθική συνείδηση» του έθνους, κατά την άποψή μου, δεν τον απαλλάσσει από την ευθύνη της απόκρυψης του μεγάλου μυστικού, για το μαύρο του παρελθόν. Το αντίθετο ακριβώς επιτυγχάνει. Μπορεί να γράψει όσα ποιήματα θέλει, να συγκινήσει με αυτά πολύ κόσμο και να υπερασπίζεται τις αξίες που πρεσβεύει πανευρωπαϊκά το όνομα της Ελλάδας (που εδώ που τα λέμε, δεν περίμενε, φαντάζομαι, η Ευρώπη να το γράψει σε ποίημα ο Γκρας) αλλά συμπαράσταση από  πρώην μέλος των ναζί και των Waffen SS, να μου λείψει. Μου αρκεί ο λόγος αυτός για να μην συμπαθώ καθόλου τον Γκύντερ Γκρας.

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “Δεν με συγκινεί ο Gunter Grass

  1. Εδώ πιστεύω ότι κάνεις μια σημαντική παράβλεψη. Όταν πήγε στα 17 του στα SS το 1944 αυτό σημαίνει ότι γεννήθηκε το 1927. Αυτό πάλι σημαίνει ότι σε όλη τη ζωή του μέχρ τότε βρέθηκε κάτω από τη ναζιστική προπαγάνδα. Κάτι άλλο δεν είχε γνωρίσει.

    Μου αρέσει!

  2. Orestis

    Πέρα απο αυτό που είπε ο Πάρης, είναι δυνατόν να κρίνεις αποκλειστικά από το τι έκανε στα 17 του? Και ειδικά όταν μιλάμε για τον καιρό εκείνο που η πρόσβαση στην πληροφορία δεν ήταν τόσο ευκολη όσο σήμερα. Πρέπει να βάλεις κάτω όλες τις παραμέτρους, ποια ιδεώδη κυριάρχουσαν τότε, ποια ήταν η κατάσταση στη Γερμανία; Εδω 30-40-50 χρονοι στην Ελλάδα ακολουθούσαν κόμματα χωρίς ιδεολογία μόνο και μόνο απο συμφέρον και θα εξακολουθούν να το κάνουν και απαιτείς ωριμότητα σκεψης απο ενα 17χρονο του 1940?

    Με τη ίδια λογική να απορρίψουμε Σώκρατη-Πλάτωνα-Αριστοτέλη γιατί αποδέχονταν την δουλεία και τα κάτεργα (και ήταν και μεγαλύτεροι απο 17).

    Μου αρέσει!

  3. Τω καιρώ εκείνω -που λένε και τα Ευαγγέλια- η συμμετοχή σε τέτοια κοπάδια ήταν υποχρεωτική. Και επί Μεταξά εδώ όλα τα παιδιά ανήκαν στη Μεταξική Νεολαία. Κι ο Μίκης Θεοδωράκης επίσης.
    Ανάλογα κάνανε και στην Αλβανία του Χότζα, ρώτα τους γονείς σου, τον υποστήρίζανε όλα τα μέλη του κόμματος; Σοβαρέψου, παιδί μου.

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι κλειστά.