Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, αποκλειστικά στο Correspondent

Τον υπουργό Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τον συναντούσα πρώτη φορά.  Όταν ήταν Υπ. Οικονομικών, στην πρώτη κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, και με την οικονομική «θύελλα» να έχει ξεκινήσει να συμπαρασύρει τα πάντα, πολλοί ήταν αυτοί που είχαν σχηματίσει την εντύπωση ότι η κυβέρνηση λειτουργούσε με δυο άτομα: τον πρωθυπουργό και τον υπ. Οικονομικών.

Σε άλλο υπουργείο,πλέον, όχι τόσο «αιμοβόρο», όπως του είπα όταν τον είδα, τον βρήκα πιο χαλαρό και πιο ανθρώπινο.

  • Κύριε υπουργέ, Γιατί να ψηφίσει κάποιος στις 6 Μαΐου, για πρώτη φορά ΠΑΣΟΚ;

Γιατί είναι το μόνο κόμμα που μετά την μεταπολίτευση προσέρχεται σε αυτές τις εκλογές έχοντας αποδείξει ότι δεν φοβάται να αναλάβει το οποιοδήποτε κόστος και ευθύνη για την σωτηρία της χώρας.

  • Αλήθεια, σας «βασάνισε» καθόλου η σκέψη της μη υποψηφιότητας ή θεωρείτε ότι έχετε αφήσει κάτι στη μέση;

Δεν θα κρύψω ότι με βασάνισε, όμως αυτό που από την αρχή μέχρι το τέλος της πολιτικής μου ζωής υπερασπίστηκα και θα υπερασπίζομαι, ακόμη και με αυτή την υποψηφιότητά μου, είναι το δικαίωμα και την υποχρέωση να κρίνομαι από τους πολίτες. Και αυτή είναι η μοναδική πολυτέλεια που μπορεί να απολαμβάνει ένας πολιτικός που τιμά με υπευθυνότητα, σκληρή δουλειά και αξιοπρέπεια οποιαδήποτε πολιτική θέση ευθύνης έχει αναλάβει.

  • Σε μια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον κύριο Σαμαρά, θα ήσασταν ξανά υπουργός;

Το διακύβευμα αυτών των εκλογών δεν είναι η πρωθυπουργική καριέρα του κυρίου Σαμαρά ούτε η καριέρα κανενός άλλου. Το διακύβευμα είναι το μέλλον του τόπου και η αυτοδυναμία της ίδιας της χώρας. Σε αυτό το στόχο πρέπει να είναι ο καθένας από τους Βουλευτές που θα επιλέξει ο πολίτης να τον εκπροσωπήσουν. Και αυτό μπορούμε όλοι να το κάνουμε και χωρίς υπουργικές θέσεις.

  • Η «μετακόμιση» από την Κοζάνη στην Αττική, ήταν επιλογή σας ή σας προτάθηκε;

Την Αττική την επέλεξα και ζήτησα να είμαι υποψήφιος Βουλευτής σε αυτή την Περιφέρεια. Η περιφέρεια αυτή είναι δύσκολη, περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές περιοχές με πολλά προβλήματα, αλλά και πολλές δυνατότητες. Και όπως μάλλον έχω αποδείξει προτιμώ τις δύσκολες αποστολές στην πολιτική. Τον τελευταίο χρόνο ως Υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής έχω ήδη γνωρίσει τα ζητήματα που απασχολούν κάθε Δήμο της Αττικής και πιστεύω ότι έχω καταφέρει να έχω έναν σημαντικό απολογισμό ζητημάτων που καταφέραμε με τις τοπικές αρχές και τοπικές κοινωνίες να δώσουμε λύσεις.

  • Από το Οικονομικών και την εντύπωση ότι κρατούσατε στα χέρια τις τύχες της Ελλάδας, στο φαινομενικά «ξεκούραστο» Περιβάλλοντος. Ομοιότητες και διαφορές;

Ξεκούραστο είναι ένα Υπουργείο μόνο όταν ο Υπουργός που το διοικεί θέλει να ξεκουραστεί. Το ΥΠΕΚΑ είναι ίσως το πιο σημαντικό, αυτή τη στιγμή αναπτυξιακό υπουργείο. Από τους τομείς που διαχειρίζεται – χωροταξία, περιβάλλον, ενέργεια, κλιματική αλλαγή, διαχείριση υδατικών πόρων – περνάνε οι μεγαλύτερες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας για τα επόμενα χρόνια. Άρα δεν υπήρχε η πολυτέλεια να χαθεί ούτε μία μέρα δουλειάς. Ο απολογισμός μας στο ΥΠΕΚΑ νομίζω αποδεικνύει ότι κάθε άλλο παρά χαλαρά το πήραμε.

  • Δεν εννοούσα ότι το πήρατε χαλαρά, το είπα σε σύγκριση με το Οικονομικών.  Να πάμε,όμως, και στα θέματα των ημερών. Η γνώμη σας για τα κέντρα κράτησης μεταναστών και την υπόθεση που προέκυψε με τις οροθετικές ιερόδουλες.

Ανάπτυξη σημαίνει και προστασία θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ιδανική μεταναστευτική πολιτική είναι αυτή που θέτει αυστηρά κριτήρια εισόδου και προκρίνει την ομαλή ένταξη των μεταναστών. Όμως, ξέρουμε τη γεωγραφική ιδιαιτερότητα της χώρας μας και δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στην έξαρση του φαινομένου της παράνομης μετανάστευσης. Τα κέντρα φιλοξενίας μεταναστών μπορούν να προσφέρουν μία λύση στην προσωρινή αποκατάσταση ανθρώπων που μπαίνουν παράνομα στην χώρα, μέχρι να διευθετηθεί το θέμα της επιστροφής ή παραμονής τους. Όμως η λειτουργία ενός κέντρου μεταναστών, δεν μπορεί να γίνει η αιτία περαιτέρω έξαρσης φαινόμενων ξενοφοβίας. Τα κέντρα αυτά δεν μπορούν να λειτουργούν εντός αστικού ιστού χωρίς καμία ουσιαστική υποδομή φύλαξης, αλλά και αξιοπρεπούς διαβίωσης των ανθρώπων και σίγουρα δεν μπορούν να επιβάλλονται χωρίς πρώτα να έχει πεισθεί η τοπική κοινωνία ότι δεν διατρέχει κινδύνους – που καλώς ή κακώς αισθάνεται ότι υπάρχουν.
Όσο για το ζήτημα των ιερόδουλων που έχει αρκετά σοκάρει την κοινωνία, η δική μου θέση ήταν και πάντα θα είναι ότι η πολιτεία οφείλει να προλαμβάνει και η ουσιαστική προστασία της δημόσιας υγείας έρχεται από την ενημέρωση και την πρόληψη. Η παράνομη πορνεία είναι ένα μείζον ζήτημα προστασίας δικαιωμάτων και προστασίας της δημόσιας υγείας, που πρέπει να σκύψουμε με ανθρωπιά και αποτελεσματικότητα για να το αντιμετωπίσουμε.

  • Μιλήσατε ξανά για την σημασία της ανάπτυξης. Μπορείτε να κάνετε μια πρόβλεψη, για το πότε θα αρχίσει η πραγματική ανάκαμψη της οικονομίας;

Δεν θα κάνω χρονική πρόβλεψη για την ανάκαμψη της οικονομίας. Οι επίσημες προβλέψεις είναι καταγεγραμμένες στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής που πρέπει να συνεχίσει να εφαρμόζει η χώρα μας. Αυτό που θα πω είναι ότι η ανάκαμψη δεν θα έρθει με εξαγγελίες ούτε μπορεί να την παραγγείλει κανείς. Χρειάζεται δουλειά, ρήξεις και δύσκολες επιλογές ώστε να εμπιστευθούν οι επενδυτές την χώρα και να δούμε να δημιουργούνται νέες οικονομικές δραστηριότητες και θέσεις δουλειάς.

  • Στα πολιτικά πάλι. Ιδεολογικά, όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα σήμερα, με πιο κόμμα «γειτνιάζει» το ΠΑΣΟΚ και με πιο από αυτά μπορεί να συγκυβερνήσει μετά τις 7 του μήνα;

Αυτό που μπορεί να ενώσει ή να χωρίσει σήμερα τις γραμμές των διαφόρων κομμάτων είναι η προσπάθεια για τη διάσωση της χώρας και τη διατήρηση της Ευρωπαϊκής πορείας και προοπτικής της. Σε όλα τα επίπεδα διακυβεύονται κατακτήσεις πολυετών προσπαθειών και αγώνων της Ελλάδας. Η επόμενη μέρα των εκλογών θα πρέπει να βρει όλα τα κόμματα που υποστηρίζουν την Ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας έτοιμα να συνεργαστούν.

  • Αυτοδυναμία ή συγκυβέρνηση; Ποιο είναι το καλύτερο σενάριο για την Ελλάδα σήμερα;

Στο δύσκολο έργο που έχει μπροστά της η Κυβέρνηση των επόμενων ετών η αυτοδυναμία είναι το τελευταίο που μπορεί να εξασφαλίσει επιτυχία. Σας θυμίζω ότι το ΠΑΣΟΚ το 2009 ανέλαβε τη διακυβέρνηση με 160 βουλευτές στην Βουλή – απόλυτη αυτοδυναμία – και σε μόλις δύο χρόνια την έχασε. Δεν ήταν θέμα ατυχίας, ήταν θέμα δύσκολων αποφάσεων και δύσκολων επιλογών, μεγάλων ρήξεων και τομών για τις οποίες αναλάβαμε την ευθύνη και το κόστος. Αυτό το πρότυπο και ανάγκη για μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις δεν έχουν εξαφανιστεί. Άρα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος ο στόχος για την αυτοδυναμία της χώρας που είναι το μόνο ζητούμενο αυτών των εκλογών, μπορεί μόνο να επιτευχθεί με συνεργασία και ευρείες πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις.

  • Να κάνω και μια τελευταία προβοκατόρικη ερώτηση. Θα αναλαμβάνατε ξανά το υπ. Οικονομικών, αν σας το ζητούσαν μετά τις εκλογές;

Ας κρατήσουμε τις ερωτήσεις σε ρεαλιστικά πλαίσια. Προσωπικά έχω αποδείξει ότι δεν φοβάμαι την ευθύνη όσο κόστος κι αν έχει αν πρόκειται για το καλό του τόπου και στο πλαίσιο της λειτουργίας της δημοκρατίας μας. Αυτό μπορώ να το υποστηρίξω και χωρίς υπουργική θέση, εκτός και εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου εφόσον οι πολίτες της Αττικής μου δώσουν την εντολή με την ψήφο τους να τους εκπροσωπήσω.

  • Σας ευχαριστώ, κύριε Παπακωνσταντίνου  και καλή προσωπική  επιτυχία στις εκλογές της Κυριακής!

Εγώ σας ευχαριστώ για την ωραία συζήτηση που είχαμε.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, αποκλειστικά στο Correspondent

  1. Σέβομαι πολύ τη δουλειά σας. Αλλά θα μπορούσατε να μου στέλνατε εμένα τις ερωτήσεις σας και να απαντούσα εγώ τις απαντήσεις που έδωσε ο Παπακωνσταντίνου με απόκλιση από τις δικές του 5%. «Πολιτική ευθύνη» θα έγραφα, «σωτηρία της χώρας», «δουλειά», «αποφασιστικότητα», «θάρρος», και λοιπά συναφή, μπορείτε να συμπληρώσετε και σεις άλλωστε και πολλά άλλα. Δε γίνεται να απαντήσει κανείς πιο ρουτινιάρικα από δαύτους. Έχουν πάθει πραγματική αγκύλωση, δεν στήνουν πια κάτι ιδιαίτερο. Νιώθουν άνετα με το ξεπούλημα στο οποίο έχουν βουλιάξει πρώτα οι ίδιοι και μετά βούλιαξαν και τον τόπο. Πιστεύουν ότι «ντάξ, δεν έγινε και κάτι, δε σκοτώνουν και κανένα». Δεν έχουν ιδέα τι έχουν κάνει και τι πάνε να αποτελειώσεουν. Είναι αποστειρωμένοι, απομακρυσμένοι πλήρως από τον κόσμο, και τελικά άχρηστοι. Κι όχι μόνο άχρηστοι, επιζήμιοι, είναι το επόμενο στάδιο. Και μόνο λόγω σεβασμού στο ιστολόγιο δεν είπα τίποτα βαρύ για το «άνετο» χαμόγελό του…

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι κλειστά.