Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, αποκλειστικά στο Correspondent

Τον υπουργό Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τον συναντούσα πρώτη φορά.  Όταν ήταν Υπ. Οικονομικών, στην πρώτη κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, και με την οικονομική «θύελλα» να έχει ξεκινήσει να συμπαρασύρει τα πάντα, πολλοί ήταν αυτοί που είχαν σχηματίσει την εντύπωση ότι η κυβέρνηση λειτουργούσε με δυο άτομα: τον πρωθυπουργό και τον υπ. Οικονομικών.

Σε άλλο υπουργείο,πλέον, όχι τόσο «αιμοβόρο», όπως του είπα όταν τον είδα, τον βρήκα πιο χαλαρό και πιο ανθρώπινο.

  • Κύριε υπουργέ, Γιατί να ψηφίσει κάποιος στις 6 Μαΐου, για πρώτη φορά ΠΑΣΟΚ;

Γιατί είναι το μόνο κόμμα που μετά την μεταπολίτευση προσέρχεται σε αυτές τις εκλογές έχοντας αποδείξει ότι δεν φοβάται να αναλάβει το οποιοδήποτε κόστος και ευθύνη για την σωτηρία της χώρας.

  • Αλήθεια, σας «βασάνισε» καθόλου η σκέψη της μη υποψηφιότητας ή θεωρείτε ότι έχετε αφήσει κάτι στη μέση;

Δεν θα κρύψω ότι με βασάνισε, όμως αυτό που από την αρχή μέχρι το τέλος της πολιτικής μου ζωής υπερασπίστηκα και θα υπερασπίζομαι, ακόμη και με αυτή την υποψηφιότητά μου, είναι το δικαίωμα και την υποχρέωση να κρίνομαι από τους πολίτες. Και αυτή είναι η μοναδική πολυτέλεια που μπορεί να απολαμβάνει ένας πολιτικός που τιμά με υπευθυνότητα, σκληρή δουλειά και αξιοπρέπεια οποιαδήποτε πολιτική θέση ευθύνης έχει αναλάβει.

  • Σε μια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον κύριο Σαμαρά, θα ήσασταν ξανά υπουργός;

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, αποκλειστικά στο Correspondent»

Advertisements

27 Ελληνες έναντι 4.800 Αλβανών!

Αλίμονο, θα δουλέψουμε τώρα και στα χωράφια; Από αφεντικά θα γίνουμε απότομα εργάτες; Είπαμε, ανεργία αλλά, όχι και να δουλέψουμε, ρε παιδιά στα χωράφια. Αυτά είναι για τους άλλους. Εμείς συνηθίσαμε αλλιώς, δεν μπορούμε να αλλάξουμε από τη μία μέρα την άλλη… 

Την πλάτη στην εποχική αγροτική εργασία που τους προσφέρεται γυρίζουν οι άνεργοι των δύο νομών. «Η δουλειά στο χωράφι είναι σκληρή. Δεν είμαστε εμείς γι’ αυτά», λένε αρκετοί

Στους απέραντους οπωρώνες των Νομών Ημαθίας και Πέλλας, ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα παραγωγής και διακίνησης ροδάκινου στον κόσμο, οι ροδακινιές, χρειάζονται σχεδόν 5.000 ζευγάρια εργατικά χέρια κατά τη θερινή περίοδο, πρώτα για το αραίωμα και στη συνέχεια για τη συγκομιδή της παραγωγής.

Οι δύο νομοί διατηρούν υψηλά ποσοστά ανεργίας, με έναν στους τρεις κατοίκους τους και έναν στους δύο νέους να είναι χωρίς δουλειά, αλλά στη συντριπτική τους πλειονότητα γυρίζουν την πλάτη στην εποχική αγροτική εργασία που τους προσφέρεται. «Η δουλειά στο χωράφι είναι σκληρή. Δεν είμαστε εμείς γι’ αυτά. Ας συνεχίσουν να την κάνουν οι Αλβανοί…», συνεχίζουν να λένε αρκετοί.

Η οικονομική κρίση και η έξαρση της ανεργίας θα άλλαζε αυτή την αντίληψη, σκέφτηκαν κάποιοι, και πήραν την πρωτοβουλία να καλέσουν Ελληνες εργάτες γης. Συνέχεια ανάγνωσης «27 Ελληνες έναντι 4.800 Αλβανών!»

Τροχονόμοι, ΚΚΕ και παράνομοι

Γράφτηκε για το LiFO

Οι μέρες αυτές είναι τρελές, παραδέξου το. Πόσες προσκλήσεις πήρες για ομιλίες υποψηφίων βουλευτών; Αμέτρητες πήρα για πάρτη μου. (Και φαντάσου ότι δεν έχω καν δικαίωμα ψήφου.) Την Τετάρτη, ενώ πήγαινα σε μια από αυτές, περισσότερο για να δω ποιοι τρέχουν ακόμα σε αυτές, και λιγότερο έως καθόλου, για να ακούσω τον υποψήφιο, «τράκαρα» στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ στον Πεδίον του Άρεως.

 

Καλά, μιλάμε για φοβερή οργάνωση. Από Αλεξάνδρας, τις δυο πλευρές της Πατησίων και από τη Χέϊδεν, προχωρούσαν προς το σημείο της κεντρική εξέδρας, πιασμένοι μπράτσο-μπράτσο, με τα γνωστά, αναλλοίωτα από το χρόνο και τις συγκυρίες, πανό, τα μπλοκ των φανατικών υποστηρικτών  του κόμματος.  Κανονικός στρατός πειθαρχίας. Απλώς, αντί για όπλα, κράδαινε σημαίες. Και νεαροί. Πάρα πολλοί νεαροί.  Α, είδα και την Λιάνα Κανέλλη και έβγαλα και μια φωτογραφία μαζί της.

Συνέχεια ανάγνωσης «Τροχονόμοι, ΚΚΕ και παράνομοι»

Μουσείο φυλετικών διακρίσεων στο Μίτσιγκαν

Ο David Pilgrim αγόραζε και κατάστρεφε αντικείμενα με ρατσιστικά στοιχεία, ώσπου σκέφτηκε πως θα ήταν χρησιμότερο να δημιουργήσει ένα μουσείο με αυτά

Κου-Κλουξ-Κλαν

Επισκέπτρια του Μουσείου Τζιμ Κρόου μπροστά σε στολές της περιβοήτης Κου Κλουξ Κλαν. (Φωτογραφία: EPA/Jef Kowalsky)
Ο David Pilgrim μια ημέρα ενώ ψώνιζε είδε να πωλούν μία φιγούρα «mammy», τη παχουλή, μαύρη γυναίκα-οικιακή βοηθό στα χρόνια της δουλείας στην Αμερική. Την αγόρασε και εξοργισμένος την κατάστρεψε μπροστά σ’ αυτόν που του την πούλησε.Για χρόνια μετά από αυτό το περιστατικό, ο David Pilgrim αγόραζε αντικείμενα με ρατσιστικά στοιχεία και τα κατάστρεφε. Ο όγκος όμως των αντικειμένων που συνέλεγε προκειμένου να καταστρέψει διαρκώς μεγάλωνε, κάτι που τον έκανε να σκεφτεί την ιστορική τους σημασία και την χρησιμότητα που θα μπορούσαν να είχαν.Έτσι σταμάτησε να τα καταστρέφει και δημιούργησε το Μουσείο Τζιμ Κρόου, με αντικείμενα που υπενθυμίζουν το όχι και τόσο μακρινό ρατσιστικό παρελθόν των ΗΠΑ. Το όνομα, Τζιμ Κρόου, του μουσείου προέρχεται από ένα χαρακτηρισμό που υποδήλωνε τον υποτιμητικό όρο «νέγρος» στις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ όπου υπήρχε φυλετικός διαχωρισμός.

Συνέχεια ανάγνωσης «Μουσείο φυλετικών διακρίσεων στο Μίτσιγκαν»