The truth about the accident in Kryoneri | Η αλήθεια για το δυστύχημα στο Κρυονέρι

Unknown and subversive details.

And also some unanswered burning issues…

The testimony of the employer of Wakar Ahmed.


Wakar Ahmed  in careless times…

“We were digging our garden at this time. Wakar, who was working from time to time for me, was closer to the fence. I was somewhat farther. A young man stopped with a little motorbike, he was caring two young children with him and told us: A car fell to the train tracks. Run over there to help. I have the children with me and I can leave them alone. I did not even have time to talk to Wakar. He did not even wait to open the door -it’s a safety door because of the dogs and only I can close it open it.- He straddled the wall of the yard and came in second in the lines.

Shortly before we were told from the passerby about the accident, we had seen the car passing down, in low speed. Normal speed. I called immediately 100 (the police department number). They started asking me about things that at that point, and until now, seemed kind of crazy: how many persons are in the car? how exactly is car fallen?

I thought the most sensible thing, that the OSE (Hellenic Railways Organization) would be informed and will stop the train.

I arrived immediately at the tracks. At that time it was only Wakar trying to turn the car on the other. He called the other three children, his immigrant friends from Pakistan, and arrived very fast. People started gathering. Maybe up to 25 persons. The two elderly inside the car were hurt. The mans was left outside the car window, apparenlty broken, and I heard him begging to put it inside of the car. From the side that the train came, there was the roof of the car and the wheels towards Athens. Windows were half-open and man was in the passengers seat. None of them was wearing their seat-belt, I think thats why, when the car  overturned, they were found in different seats.

We were at the point for approximately 45 min., in between I made 4 more calls to 100, but nor police came, nor Ambulance. And of course, as it was tragically proven, nor UCI was informed about the event. In my opinion, for the death of four people, is 100% responsible the police. Except from me, me daughter in law also called them over 5 times. And other people were calling them. Desperately, I can tell. When they came, it was all over.


The time that the train showed up, scary near the car,since the spot is «blind»,there were 7-8 people.  Hooked on the car, however, fighting in every way to turn it around in a straight position, was small (Humayun Anwar) and Wakar. Wakar wasn’t inside, as it was written. He had just broken the window of the car, with Gashi that he took from the garden that we were digging, and had only put one foot inside. When they yelled «TRAIN», my daughter in law saw it first and started shouting with all the power that she had, all managed to jump left and right. Everyone, except from the two boys that were on top of the car. In seconds, the fatality had occurred. To me, these two boys, but also their friends that are still alive, are true heroes. I saw with my own eyes their heroism. I saw with my own eyes Wakars’ unselfishness and his instant reaction when he heard about the car in the train tracks. He vanished and immediately went on place to help. Whatever we say about their action, is more than enough. Heroes-heroes”…

The daughter-in-law.

Extremely mad at the beginning -«because I read somewhere that Greeks didn’t help at all»- his daughter-in-law didn’t want to speak at all. I beg her to help me do something «to vindicate the memory of the dead».

Fragmented and angry, she confirmed the words of her father-n-law kai truly convinced that «there is no doubt that the kids and the elderly,beside from the train, their cause of death was also the police officers delay. While beg them to rush to the spot, they were asking me incredible things. I was telling them that I am home and I was just watching from a distance what was happening and they were asking me «how many persons are inside the car?» or «how many minutes before the car has fallen on the tracks?», «what is the car’s license plate?» and all those incredible things. When from any moment the train could come. And of course, police came just after the accident, a little more than 45 minutes after we warned them.»

She seemed angry also with Wakar for being mulish and he wouldn’t listen. When I screamed that the train was coming,so loud, that until now,10 days later I have a sore throat, he remained in his position and tried to get people out. «I’m saying to her -this exact act is that makes him a heroe» and probably she agrees. «They left very unfairly» merely tell me. «If the police was not indifferent they would all be alive.»

The two elderly people

img-20120413-00518Bell home of elderly couple in Ekali

After days of persistent reportage, I could be able to find some evidence about them. In a vast expanse of green, in Ekali, is located the house of the couple, that became the cause, unwittingly, of the Kryoneri tragedy.

The husband, 86 year old Admiral,named Athanasios Tzouvelis, had as a daily habit, taking his wife (whose name I couldn’t find) and going for a walk on these neighborhoods. With his green Rover, they were shopping and exchanging opinions with other residents of Agios Stefanos, Krioneri, Drosias and Anoiksis. A lot of people knew him and are talking about him, those who knew him with good words.

Nobody knows with certainty what happened that fatal day. I heard two versions that I pass with caution. The one is talking about a «possible heart attack just before the train tracks, thats why he couldn’t press the brakes.» The fact, though that he was talking with the kids and asked them to put his broken arm inside the car possibly refutes such a version.

The second one reaches the limits of gossip. Take them with caution but the fact that I heard it from two different people, staying left and right of the road, should be noted. «Just before the car reached the train tracks, and because weather was very nice, windows were open and the car was moving very slow, it sounded from inside intense brawl» two people testify. Almost with absolute certainty. True or False, nobody knows. The fact is that at the point of the accident there are no traces of brake.

To pass the embankment the car and found, after overturning in the train tracks, probably preceded throttle just before. Only the couple knows the truth.

img-20120413-00516The outer door and the depth desolate, anymore, villa pair Tzouveli killed in Kryoneri

Reports show that they were childless. Probably that explains the, up to now, indiffernce from the envirnoment of the family in touch with the other kids from Pakistan. To know who were those who sacrificed to save their people. Left and right of the villa of the elderly live their nephews, but despite my efforts I was unable to communicate. The home of the elderly couple is now abandoned, proof of the information that they lived alone.

The questions that arise

If the police, according to our crosed information, was informed 45 minutes before the fatal event, why not take any steps to prevent the accident?

Updated Hellenic Railways Organization and indifferent or even not informed so that the train passes normally and cause a tragedy?

The deceased Tzouvelis A., age 86 (!) Years, led by licensed drivers or had expired, due to the very advanced age?

P.S 1 : Besides the two dead, there are two other children who have been left behind, and with denial and altruism rushed to help. Minimal obligation of the State to provide them with visas, honoris causa. As debt the local municipality to honor them for their heroic act.

P.S 2 : At the time of reporting, and while I was very close to the point of tragedy, came with his little motorbike «Jackson» sisterly friend of small Humayun. It’s something that he is doing every day From that the fated day.

The shocking video of evacuating the dead. The first retrieved from the wreckage is Wakar Ahmed. Distinguished head of the unfortunate woman.


Άγνωστες και ανατρεπτικές λεπτομέρειες. 

Αλλά και μερικά αναπάντητα ερωτήματα που «καίνε»…

Η μαρτυρία του εργοδότη του Wakar Ahmed

Ο Wakar Ahmed σε στιγμές ανεμελιάς…

«Σκάβαμε στον κήπο μας κείνη την ώρα. Ο Wakar, ο οποίος εργαζόταν κατά καιρούς σε μένα, ήταν πιο κοντά στον φράκτη. Εγώ κάπως πιο πέρα. Σταμάτησε ένας νεαρός με μια μικρή μηχανή, είχε μαζί του και δυο μικρά παιδάκια και μας είπε: Ρε, σεις ένα αυτοκίνητο έπεσε στις γραμμές του τρένου. Τρέξτε να βοηθήστε. Έχω τα μικρά και δεν μπορώ να τα αφήσω μόνα τους. Ούτε που πρόλαβα να μιλήσω με τον Wakar. Δεν περίμενε καν να ανοίξω την πόρτα- είναι ασφαλείας λόγω των σκυλιών που έχω και την ανοιγοκλείνω μόνο εγώ- καβάλησε τον τοίχο της μάντρας και σε δευτερόλεπτα έφτασε στις γραμμές.

Λίγο πριν μας πει ο περαστικός, είχαμε δει να περνάει προς τα κάτω το αυτοκίνητο, με μικρή ταχύτητα. Νορμάλ ταχύτητα. Πήρα αμέσως το 100. Άρχισαν να με ρωτάνε πράγματα που εκείνη την ώρα, αλλά και τώρα, μου φαίνονται «παλαβά»: πόσα άτομα είναι στο αυτοκίνητο, πώς έχει πέσει ακριβώς κλπ. Θεώρησα το πιο λογικό πράγμα ότι θα έχει ενημερωθεί ο ΟΣΕ και θα σταματήσει το τρένο.

Άμεσα έφτασα κι εγώ στις γραμμές. Εκείνη τη στιγμή ήταν μόνο ο Wakar που προσπαθούσε να γυρίσει το αυτοκίνητο από την άλλη. Αυτός πήρε τηλέφωνο και τα άλλα τρία παιδιά, τους φίλους του μετανάστες από το Πακιστάν, και έφτασαν σε πολύ λίγο. Μαζεύτηκε και άλλος κόσμος. Μπορεί και 25 άτομα. Οι δυο ηλικιωμένοι μέσα ήταν τραυματισμένοι. Το χέρι του άνδρα είχε μείνει έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου, εμφανώς σπασμένο, και τον άκουσα να παρακαλάει να του το βάλουν μέσα. Από την πλευρά από την οποία ήρθε το τρένο, ήταν η οροφή του αυτοκινήτου και οι ρόδες προς την Αθήνα. Τα παράθυρα ήταν μισανοιγμένα και ο άνδρας βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού. Δεν φορούσε κανένας τους ζώνη ασφαλείας, για αυτό φαντάζομαι και όταν αναποδογύρισε το αμάξι , βρέθηκαν σε διαφορετικές θέσεις.

Στο σημείο ήμασταν περίπου 45(!) λεπτά, ενδιάμεσα έκανα άλλα 4 τηλεφωνήματα στο 100, αλλά ούτε αστυνομία ήρθε, ούτε ΕΚΑΒ. Και βέβαια, απ’ότι  με τραγικό τρόπο αποδείχτηκε, ούτε ο ΟΣΕ είχε ενημερωθεί για το συμβάν. Κατά την άποψή μου, για τον θάνατο των τεσσάρων ανθρώπων, υπεύθυνη 100% είναι η αστυνομία . Εκτός από μένα, και η νύφη μου τους κάλεσε πάνω από πέντε φορές. Και άλλοι άνθρωποι τους τηλεφωνούσαν. Απελπισμένα, μπορώ να πω. Όταν ήρθαν, όλα είχαν τελειώσει.

Την ώρα που φάνηκε το τρένο, τρομακτικά κοντά στο αυτοκίνητο, αφού το σημείο είναι τυφλό, στις ράγες ήταν 7-8 άτομα. «Γαντζωμένοι» στο αυτοκίνητο όμως, παλεύοντας με κάθε τρόπο να το γυρίσουν σε ίσια θέση, ήταν ο μικρός (Humayun Anwar) και ο Wakar. Ο Wakar δεν ήταν μέσα, όπως γράφτηκε. Μόλις είχε  σπάσει το παράθυρο του αυτοκινήτου, με τον γκασμά που πήρε μαζί του από τον κήπο που σκάβαμε,  και είχε βάλει μόνο το ένα του πόδι μέσα. Όταν φώναξαν «τρένο», η νύφη μου το είδε πρώτη και φώναξε με όλη τη δύναμη που είχε, όλοι πρόλαβαν να πεταχτούν αριστερά δεξιά. Όλοι εκτός από τα δυο αγόρια που ήταν πάνω στο αυτοκίνητο.  Σε δευτερόλεπτα το μοιραίο είχε συμβεί. Για μένα, τα δυο αυτά παιδιά, αλλά και οι φίλοι τους που ζουν, είναι πραγματικοί ήρωες. Είδα με τα μάτια μου τον ηρωισμό τους. Είδα με τα μάτια μου την αυταπάρνηση του Wakar και  την άμεση αντίδρασή του, όταν άκουσε για το αυτοκίνητο στις ράγες. Έγινε «καπνός» και έφτασε να βοηθήσει. Ο,τι και να λέμε για την πράξη τους, περισσεύει. Ήρως-ήρωες»…

Η νύφη

Αρκετά θυμωμένη στην αρχή- «γιατί διάβασα κάπου ότι οι Έλληνες δεν βοήθησαν καθόλου»-η νύφη του δεν ήθελε να μου μιλήσει. Την παρακάλεσα να με βοηθήσει να κάνω κάτι «για να δικαιωθεί  η μνήμη των νεκρών». Αποσπασματικά και θυμωμένα, μου επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του πεθερού της και απόλυτα πεπεισμένη μου είπε ότι «δεν χωράει αμφιβολία ότι τα παιδιά και τους ηλικιωμένους, εκτός από το τρένο τους σκότωσε και  η αργοπορία της αστυνομίας. Ενώ τους ικέτευα να σπεύσουν στο σημείο, με ρωτούσαν απίθανα πράγματα. Τους έλεγα ότι είμαι στο σπίτι μου και απλώς βλέπω από μακριά τι γίνετε και με ρωτούσαν «πόσα άτομα είναι μέσα στο αυτοκίνητο;» ή «πριν πόσα λεπτά έχει πέσει το αυτοκίνητο στις ράγες;», «ποια είναι η πινακίδα του αυτοκινήτου;», «τι χρώμα είναι ;» και άλλα τέτοια απίθανα.  Την ώρα που ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να ερχόταν το τρένο. Και βέβαια, η αστυνομία ήρθε ακριβώς μετά το δυστύχημα, λίγο περισσότερο από 45 λεπτά αφού τους ειδοποιήσαμε!»

Η ίδια έδειχνε θυμωμένη και με τον Wakar. «Ήταν ξεροκέφαλος και δεν άκουγε. Όταν φώναξα τρένο, τόσο δυνατά που και σήμερα, δέκα μέρες μετά, η φωνή μου είναι κλεισμένη –πράγματι την ακούω βραχνιασμένη- αυτός παρέμεινε στη θέση του και προσπαθούσε να βγάλει τους ανθρώπους».  Της λέω ότι «αυτή ακριβώς η πράξη του τον κάνει ήρωα» και μάλλον συμφωνεί. «Έφυγαν πολύ άδικα», αρκέστηκε να μου πει. «Αν η αστυνομία δεν αδιαφορούσε, θα ζούσαν όλοι τους».

Οι δυο ηλικιωμένοι

Αριστερά, το κουδούνι στο σπίτι του ηλικιομένου ζευγαριού στην Εκάλη

Μετά από μέρες επίμονου ρεπορτάζ, μπόρεσα να βρω στοιχεία για αυτούς. Σε μια τεράστια έκταση πρασίνου, στην Εκάλη, βρίσκεται το σπίτι του ζευγαριού που έγιναν η αιτία, άθελά του, για την τραγωδία του Κρυονερίου. Ο σύζυγος, 86 ετών, ναύαρχος Ε.Α., ονόματι Αθ. Τζουβέλης, είχε καθημερινή του συνήθεια, να παίρνει τη γυναίκα του (το όνομα της οποίας δεν μπόρεσα να το βρω) να κάνει βόλτα σε εκείνες τις γειτονιές. Με το πράσινο Rover , ψώνιζαν και αντάλλαζαν κουβέντες με αρκετούς κατοίκους του Αγ. Στεφάνου , Κρυονερίου, Δροσιάς και Άνοιξης. Τον ήξερε πολύς κόσμος και μιλάνε, όσοι τον ξέρανε, με πολύ καλά λόγια.

Κανείς δεν ξέρει με σιγουριά  τι συνέβη εκείνη τη μοιραία μέρα. Άκουσα δυο εκδοχές τις οποίες τις μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη. Η μια μιλάει για «πιθανό έμφραγμα λίγο πριν της γραμμές, για αυτό  και δεν μπόρεσε να φρενάρει». Το γεγονός, πάντως ότι μιλούσε με τα παιδιά και ζήτησε να του βάλουν το σπασμένο χέρι μέσα, μάλλον ανατρέπει μια τέτοια εκδοχή. Η δεύτερη είναι στα όρια του κουτσομπολιού . Την μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη αλλά το γεγονός ότι την άκουσα από δυο διαφορετικά άτομα, που μένουν αριστερά και δεξιά του δρόμου, πρέπει να επισημανθεί. «Λίγο πριν το αυτοκίνητο φτάσει στις γραμμές, και επειδή ο καιρός ήταν πολύ καλός, τα παράθυρα τα είχαν ανοιχτά και το αυτοκίνητο προχωρούσε με χαμηλή ταχύτητα, ακουγόταν  από μέσα  έντονος καυγάς», μαρτυρούν δυο άνθρωποι.  Σχεδόν με απόλυτη σιγουριά. Αλήθεια ή ψέματα, ουδείς γνωρίζει.

Γεγονός είναι ότι στον τόπο του δυστυχήματος δεν υπάρχουν ίχνη φρένου. Για να περάσει το ανάχωμα το αυτοκίνητο και να βρεθεί, μετά από «τούμπα», στις γραμμές, μάλλον προηγήθηκε γκάζι λίγο πριν. Την αλήθεια την «έχει» μόνο το ίδιο το ζευγάρι.

Η εξωτερική πόρτα και στο βάθος η έρημη,πια, βίλα του ζεύγους Τζουβέλη που σκοτώθηκε στο Κρυονέρι

Από το ρεπορτάζ προκύπτει ότι ήταν άκληροι ( δεν είχαν δικά τους παιδιά). Πιθανότατα έτσι εξηγείται και η ως τώρα αδιαφορία  να έρθει κάποιος από το περιβάλλον της οικογένειας σε επαφή με τα άλλα παιδιά από το Πακιστάν. Να μάθει ποιοι ήταν αυτοί που θυσιάστηκαν για να σώσουν τους ανθρώπους τους. Αριστερά και δεξιά της βίλας των ηλικιωμένων, ζουν  ανίψια τους, που όμως, παρά τις προσπάθειες που έκανα,  δεν κατέστη δυνατό να επικοινωνήσω. Το σπίτι του ηλικιωμένου ζευγαριού  είναι πια εγκαταλειμμένο, απόδειξη της πληροφορίας ότι ζούσε μόνο του.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν

Εφόσον η αστυνομία, σύμφωνα με τις διασταυρωμένες πληροφορίες μας, ενημερώθηκε 45 ολόκληρα λεπτά, πριν το μοιραίο γεγονός, γιατί δεν έλαβε κανένα μέτρο για την αποτροπή του δυστυχήματος;

Ενημερώθηκε ο ΟΣΕ και αδιαφόρησε ή δεν ενημερώθηκε καν με αποτέλεσμα να περνάει κανονικά το τρένο και να προκαλέσει την τραγωδία;

Ο θανών, Αθ. Τζουβέλης, ηλικίας 86(!)ετών, οδηγούσε με νόμιμη άδεια οδήγησης ή είχε λήξη, λόγο της πολύ προχωρημένης ηλικίας του;

Υ.Γ.1: Εκτός από τους δυο νεκρούς, υπάρχουν και άλλα δυο παιδιά που έχουν μείνει πίσω που και αυτά, με αυταπάρνηση και αλτρουισμό έσπευσαν να βοηθήσουν. Είναι ελάχιστη υποχρέωση της Πολιτείας, να τους  εφοδιάσει με άδειες παραμονής, τιμής ένεκεν. Όπως και χρέος του τοπικού Δήμου να τους τιμήσει για την ηρωική τους πράξη.

Υ.Γ. 2:  Την ώρα του ρεπορτάζ, και ενώ βρισκόμουν πολύ κοντά στο σημείο της τραγωδίας, πέρασε με το μηχανάκι του ο μικρός «Τζάκσον», αδελφικός φίλος του μικρού Humayun.  Είναι κάτι που κάνει κάθε μέρα από κείνη την αποφράδα μέρα.

Το συγκλονιστικό βίντεο από τον απεγκλωβισμό των νεκρών. Ο πρώτος που ανασύρεται από τα συντρίμμια είναι ο Wakar Ahmed. Διακρίνεται το κεφάλι της άτυχης γυναίκας.  


16 thoughts on “The truth about the accident in Kryoneri | Η αλήθεια για το δυστύχημα στο Κρυονέρι

  1. Αν η ιστορία είναι πράγματι έτσι, το σίγουρο είναι ότι η αδράνεια Αστυνομίας και ΟΣΕ πληρώθηκε με αίμα 4 ανθρώπων.

    Όμως θα πρέπει να δούμε και το κενό εκπαίδευσης που έχουμε. Τόσοι άνθρωποι μαζεύτηκαν εκεί, κανείς δε μερίμνησε να βάλει 200-300 μέτρα από το σημείο ένα τρίγωνο ή μερικά ξύλα ή κάτι τελοσπάντων ώστε ο μηχανοδηγός να καταλάβει έγκαιρα ότι υπάρχει κάποιο εμπόδιο στο δρόμο!

    Κατόπιν εορτής είναι εύκολο να λέμε πολλά. Όμως δε θα έπρεπε να μαθαίνουμε από το σχολείο ή έστω από τα μαθήματα οδήγησης πώς προστατεύουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας από τέτοιες καταστάσεις;


    Ο Δήμος και το κράτος πέραν από τις βραβεύσεις και τις άδειες παραμονής ας μεριμνήσει και για τα ζητήματα εκπαίδευσης και οργάνωσης ώστε στο μέλλον να μην έχουμε τα ίδια.

    Μου αρέσει!

  2. Συγχαρητήρια για το ρεπορτάζ. Περιττό να πω πόσο συγκλονιστική είναι η αυτοθυσία των ανθρώπων – αντριστρόφως ανάλογη της αναλγησίας και της ανικανότητας των αρχών.

    Μου αρέσει!

  3. Παράθεμα: Άνθρωποι που βοηθούν ανθρώπους. |


  5. Καλά ρε παιδιά εισαγγελέας δεν υπάρχει σ’ αυτή τη χώρα για να αναζητήσει ευθύνες;
    Νίκο νομίζω πως πρέπει να απευθυνθείς στη δικαιοσύνη με όλα τα στοιχεία που έχεις μαζέψει.

    Μου αρέσει!

  6. Για να σχολιάσω το γεγονός,μου είναι απαραίτητο,να ελέγξω αποτελεσματικά
    την πελώρια οργή μου.Μεγάλο ανάθεμα στις «Αρχές» που μισθοδοτούν -από
    την τσέπη μας-τέτοιους επίορκους ανθυπομέτριους ανθρωπάκους.Σε κάθε
    μετακίνηση-εκδήλωση του όποιου «επίσημου»,κινητοποιείται ευάριθμη ομάδα
    για την ασφαλή διευθέτηση της «ανάγκης».Εδώ,λειτούργησε η ρουτινιάρικη
    αντιμετώπιση, από προσωπικό που περιγράφει με καμάρι το παραγόμενο-μη-
    έργο του.Κάποτε,όχι πολύ παλιά,τα σώματα ασφαλείας,πλαισίωναν άνδρες με
    ευαισθησία και αίσθηση του καθήκοντος.Σήμερα,έχουν απομείνει ελάχιστοι
    οι φυλάσσοντες Θερμοπύλες.Μέγα κρίμα κι ανάξιος ο μισθός των πολλών.

    Μου αρέσει!

  7. Παράθεμα: Κρυονέρι: 45 λεπτά δεν ήταν αρκετά… για να σωθούν τέσσερις άνθρωποι. « sostegr


  9. Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο …
    Είχα ήδη διαβάσει από αρκετούς πως «δεν πήραν την αστυνομία ενώ θα έπρεπε» – χωρίς βέβαια κανένα στοιχείο για αυτό. Χαίρομαι που κάποιος φιλοτιμήθηκε να το ψάξει λίγο παραπάνω..

    Μου αρέσει!

  10. Παράθεμα: Η αλήθεια για το δυστύχημα στο Κρυονέρι. Άγνωστες και ανατρεπτικές λεπτομέρειες – Του Niko Ago « freequency radio

  11. Παράθεμα: Επιτέλους! Η ΕΛ.ΑΣ. ερευνά πιθανές ευθύνες της για το δυστύχημα στο Κρυονέρι | Correspondent

  12. Παράθεμα: Επιβεβαίωση του ρεπορτάζ του Correspondent: Η ΕΛ.ΑΣ. ερευνά πιθανές ευθύνες της για το δυστύχημα στο Κρυονέρι « Συλλογικότητες Λαμίας

  13. Ευχαριστούμε πολύ για την ενημέρωση Νίκο.

    Ερώτηση: Μίλησες μήπως με την πυροσβεστική για να μάθεις αν είχε ειδοποιηθεί; Κανονικά θα έπρεπε να έρθει για τον απεγκλωβισμό αν ήταν ενήμερη. Είχε τηλεφωνήσει μήπως κάποιος από τους παρευρισκόμενους απευθείας στην πυροσβεστική;

    Μου αρέσει!

  14. Ναι, σιγά μην το ψάξουν οι εισαγγελείς!Αυτοί υπάρχουν μόνο για να φυλακίζουν διαδηλωτές και να καλύπτουν υπουργούς! Δεκάρα δε δίνουν για τέτοια εγκλήματα (έτσι βλέπω την αδιαφορία των αστυνομικών) ,πόσο μάλλον όταν πρόκειται για Πακιστανούς μετανάστες για τους οποίους ποιός θα ζητήσει ευθύνες…
    Τιμή στους ήρωες, έτσι βλέπω κάθε άνθρωπο που ρισκάρει για άλλους την ώρα που πολλοί απλώς κοιτάζουν…

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.