ΠΑΣΟΚ vs Κ.Κ. Αλβανίας: Ομοιότητες και διαφορές

Θυμάμαι τα χρόνια της δικτατορίας του Enver Hoxha που ο πρόεδρος ψηφιζόταν πάντα από το 99,9%. Το 0,1% ήταν οι «γνωστοί εχθροί του λαού». Θυμάμαι ακόμα ότι από πολύ πρωί, τα μέλη του κόμματος έκαναν «αγώνα δρόμου» για το ποιος θα ψηφίσει πρώτος, τα γλέντια που στηνόταν στα εκλογικά κέντρα, η στρατιωτική ετοιμότητα του λαού για κάθε «ενδεχόμενο επίθεσης από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς».  Πριν τα μεγάλα συνέδρια και τις εκλογές, το Κομουνιστικό Κόμμα Αλβανίας εξαπέλυε σφοδρές επιθέσεις ενάντια σε αντιφρονούντες οι οποίες συνοδευόταν, στις καλύτερες περιπτώσεις από μαζικές διαγραφές και στις χειρότερες από μερικές τρανταχτές εκτελέσεις συντρόφων. Κάτι τέτοιο μου θύμισε και η ατμόσφαιρα στο ΠΑΣΟΚ πριν την εκλογή προέδρου. Μπορεί να μην υπήρξαν εκτελέσεις συντρόφων αλλά από  μαζικές διαγραφές, άλλο τίποτα. Και μάλιστα, όπως και στην Νέα Δημοκρατία_ ,οι διαγραφές έγιναν με την ίδια… δημοκρατική διαδικασία που τις έκανε και ο Enver Hoxha.   Αποφάσισε ο πρόεδρος για τους συντρόφους που θα «αποκεφαλίσει» και απλώς το Κόμμα το έμαθε την επόμενη από τις εφημερίδες.

Και αφού το έδαφος ξεκαθάρισε και έγινε «ασφαλές», όπως το Κ.Κ. Αλβανίας μιλούσε για άλλον έναν «θρίαμβο της δικτατορίας του προλεταριάτου», και  το ΠΑΣΟΚ «ξύπνησε» σήμερα με νέο πρόεδρο και μιλάει για «θρίαμβο της συμμετοχικής δημοκρατίας» . Κανονικά θα έπρεπε να είναι πολύ χαρούμενα τα στελέχη του. Αν όχι όλα, τουλάχιστον αυτά που έχουν απομείνει.

Το ΠΑΣΟΚ έκανε δυο φορές εκλογές από τη βάση για   να εκλέξει πρόεδρο, παρασύροντας στη διαδικασία αυτή ακόμα και το συντηρητικό στρατόπεδο της Νέας Δημοκρατίας. Αν ,όμως, την πρώτη φορά η εκλογή Παπανδρέου από την βάση του κόμματος,  προκάλεσε μόνο τον φθόνο των αντιπάλων για «τον πρόεδρο που έχει πάρει ήδη το δαχτυλίδι και απλώς κάνει περιοδείες, πείθοντας  τον εαυτό του ότι κάνει και εκλογές», η δεύτερη προκαλεί μέχρι και γέλιο σε όλο το πολιτικό και κοινωνικό φάσμα.

Είμαι βέβαιος ότι τέτοια εκλογή-ορισμό ούτε ο ίδιος ο Ευάγγελος Βενιζέλος θα πρέπει να τη χάρηκε. Δεν μπορεί, διάολε, να λες «πάω σε εκλογές» και να υπάρχει μόνο ένας υποψήφιος. Είναι υποτιμητικό για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Ακόμα περισσότερο είναι πλήγμα για το κύρος της διαδικασίας. «Εκλογές» με έναν υποψήφιο, νόμιζα ότι μόνο ο Enver Hoxha έκανε και πριν από εκείνον ο Στάλιν, ο Τίτο, ο Μάο. Τώρα συνεχίζουν να κάνουν μόνο οι Κάστρο. Ο Φιντέλ και ο Ραούλ. Ούτε ο Τσάβες, ούτε ο Μοράλες έχουν τέτοιο θράσος.  Άραγε, να φοβήθηκε τόσο πολύ ο Βενιζέλος και το ΠΑΣΟΚ τους Παπουτσή – Τζουμάκα; Αστεία πράγματα. Και για να συνδέσω ξανά το Κ.Κ. Αλβανίας με το ΠΑΣΟΚ, δεν μπορώ παρά να θεωρήσω… τυχερούς τους Τζουμάκα και Παπαουτσή. Τουλάχιστον αυτοί δεν πρόκειται… ούτε να φυλακιστούν ούτε να εκτελεστούν «ως εχθροί του κόμματος και του μεγάλου ηγέτη» .

Advertisements