Στα συσσίτια εργαζόμενοι του ΠΑΣΟΚ!

Του Γιάννη Αντύπα για το aixmi.gr

Μου το είπανε πριν μία εβδομάδα, αλλά δεν έδωσα καμία σημασία. Το θεώρησα υπερβολή. Σήμερα, όμως, το είδα με τα μάτια μου: εργαζόμενοι στο ΠΑΣΟΚ στα συσσίτια απόρων του δήμου της Αθήνας! Το κόμμα, που όπως αποκαλύπτεται πληρώνει γυμναστή για ένα ανύπαρκτο γυμναστήριο, έχει απλήρωτους τους ανθρώπους του για τέσσερις μήνες. Και το μόνο που κάνουν πρόεδρος, γραμματέας και γενικός διευθυντής είναι να κατηγορούν τον Βενιζέλο γιατί δεν υπογράφει να πάρουν κι άλλα λεφτά. Ενώ χρωστάνε 150 εκατομμύρια ευρώ!

Πριν λίγες ημέρες έγινε και έρανος στα κεντρικά γραφεία του κόμματος. Για όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Που δεν έχουν γάλα για τα παιδιά τους. Αλλά και πάλι κάποιοι έφτασαν στα συσσίτια. Παρότι εργαζόμενοι. Απλήρωτοι εργαζόμενοι. Από αυτούς που έλεγαν ότι λεφτά υπάρχουν!

Προσοχή. Το σημαντικό δεν είναι ότι ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ. Όλοι κάτω από τον ίδιο ήλιο είναι. Το σημαντικό είναι ότι είναι εργαζόμενοι. Δεν έχουν χάσει τη δουλειά τους. Απλά κάποιοι επιμένουν να μην τους πληρώνουν. Παρότι έχουν τις τύχες και τα οικονομικά του κόμματος για 8 χρόνια στα χέρια τους, έχουν το θράσος να λένε ότι φταίνε οι άλλοι.

Συνέχεια

Advertisements

Γίναμε όλοι Έλληνες

Γράφτηκε για το protagon

Για τους μετανάστες που ήρθαν από την Αλβανία, στην αυγή του ‘90, η Ελλάδα ήταν η «Γη της επαγγελίας». Φεύγοντας από ένα θεόκλειστο μεσαιωνικό καθεστώς, το «παράθυρο» που έμπαζε μέσα το φως της δύσης, τους γέμιζε αισιοδοξία. Ένιωσαν επιτέλους ελεύθεροι. Πολλοί εξ αυτών, όμως, είχαν την τύχη που έχει το σκυλί που κρατάς για καιρό δεμένο και όταν αποφασίζεις να το αφήσεις ελεύθερο, βγαίνει περιχαρές στον δρόμο να το γιορτάσει αλλά το πατάει το αυτοκίνητο.

Ας μιλήσω τώρα απευθείας στους ομοεθνείς μετανάστες. Με αυτούς γνωριζόμαστε καλύτερα. Θα με ρωτήσετε γιατί γράφω ότι «γίναμε όλοι Έλληνες» και θα προσπαθήσω να σας απαντήσω. Δεν μας αρέσει, αλλά αν δεν πούμε εμείς τις αλήθειες – κυρίως τις πικρές-  από το στόμα των άλλων θα μας πονέσει περισσότερο. Γίναμε, λοιπόν όλοι Έλληνες διότι στην αγωνιώδη προσπάθειά μας να ενταχθούμε, αφομοιωθήκαμε εύκολα. Και ας λένε άλλοι το αντίθετο. Οι Αλβανοί μετανάστες, η πλειονότητα έστω, όχι μόνο εντάχτηκαν κοινωνικά αλλά και αφομοιώθηκαν. Και αν το πρώτο είναι ζητούμενο, το δεύτερο είναι ενίοτε και τραγικό. Πέραν της απώλειας της προσωπικής ταυτότητας, κουλτούρας και ιδιαιτερότητας έχει και άλλες προεκτάσεις.

Συνέχεια

Τα άλλα διδάγματα της Βαϊμάρης

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Οι εκλογές που έγιναν στη Γερμανία τον Ιούλιο του 1932 έμειναν στην Ιστορία για την επιτυχία του ναζιστικού κόμματος. Τότε ο Χίτλερ κέρδισε το μεγαλύτερο ποσοστό σε ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές, ένα ολόκληρο 37%. Μόνο που οι εκλογές αυτές είχαν κι ένα άλλο χαρακτηριστικό. Για πρώτη φορά στην Ιστορία της σύντομης Δημοκρατίας της Βαϊμάρης κατέβηκαν εξήντα κόμματα. Από αυτά, τα 46 εμφανίστηκαν πρώτη φορά σε εκλογές.

Φυσικά αυτό δεν υπονοεί καμιά ευθεία σχέση μεταξύ του αριθμού των κομμάτων και του αιμοσταγούς λαϊκισμού. Δεν υπονοεί δηλαδή ότι τα πολλά κόμματα έφεραν τον Χίτλερ στην εξουσία. Το μόνο που ξέρουμε σίγουρα είναι ότι δεν το απέτρεψαν. Τα κοινωνικά -και συνεπώς τα πολιτικά- φαινόμενα είναι πολυσύνθετα. Υπήρχε η οικονομική κρίση, υπήρχε ένα κομμάτι του κατεστημένου που ευνοούσε την άνοδο της ακροδεξιάς ως αντίβαρο στην ακροαριστερά, υπήρχε το λαϊκιστικό χάρισμα του Χίτλερ, υπήρχαν πολλά που οδήγησαν τη Γερμανία και αργότερα όλο τον κόσμο στην κόλαση. Το μόνο που δεν υπήρχε ήταν η δημοκρατική κουλτούρα. Η δημοκρατία στη Γερμανία δεν είχε ρίζες και Ιστορία. Προέκυψε το 1918 ύστερα από μια ταπεινωτική ήττα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το πρώτο της επεισόδιο της νεοσύστατης δημοκρατίας ήταν μια κομμουνιστική επανάσταση στα πρότυπα της μπολσεβίκικης.

Συνέχεια

Μια ιστορία διακρίσεων

Του Παναγιώτη Δημητρά

Αναδημοσίευση από το  the books’ journal

Iστορία διακρίσεων – και η ευθύνη της Άννας Διαμαντοπούλου

Ο ρατσισμός στις Σοφάδες

Στο άρθρο μας «Τα παιδιά Ρομά στην ελληνική εκπαίδευση: Σχολεία αποκλεισμού στην Ελλάδα» (TBJ Ιανουάριος 2012), αναφερθήκαμε σε σχολεία μόνο για παιδιά Ρομά μεταξύ άλλων στις Σοφάδες (Καρδίτσας) και σε σχετική προσφυγή που εκδικάζεται από Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ).

Στις 23 Δεκεμβρίου 2011, η Ειδική Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας Αθηνά Λινού έστειλε στην Διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Καρδίτσας Ευθυμία Μητσιάδου επιστολή με θέμα: «Άμεσα μέτρα σχετικά με τη φοίτηση παιδιών Ρομά στην περιοχή των Σοφάδων». Σε αυτή εξέφρασε την ανησυχία της για τη «συσσώρευση μαθητών Ρομά σε ορισμένα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Καρδίτσας έπειτα μάλιστα και την Προσφυγή Λαβίδα κατά της Ελλάδας ενώπιον του ΕΔΔΑ», αναφερόμενη τόσο στο 4ο ΔΣ Σοφάδων (487 μαθητές) όσο και στο 19ο ΔΣ Καρδίτσας (205 μαθητές), δύο σχολεία με 100% μαθητές Ρομά. Πρότεινε να μη γίνουν εγγραφές μαθητών στην Α’ τάξη των δύο σχολείων το Σεπτέμβριο 2012 και να γίνει διασπορά των μαθητών της Α’ τάξης του τρέχοντος σχολικού έτους στα 8ο, 9ο και 11ο ΔΣ Καρδίτσας, στο 1ο και 2ο ΔΣ Σοφάδων και σε άλλα πέντε ΔΣ χωριών που υπάγονται στο Δήμο Σοφάδων. Υπογράμμισε τέλος πως «δεν θα πρέπει να γίνει ανεκτή καμία πρόθεση αποκλεισμού ή/και διαχωρισμού των παιδιών Ρομά από τους λοιπούς μαθητές».

Συνέχεια