Ομόνοια, το παζάρι του σεξ

Κάθε πόλη που σέβεται τον εαυτό της, έχει και το ονομαστό παζάρι της. Ειδικά οι πόλεις της Ανατολής, τα παζάρια τους τα έχουν σε περίοπτη θέση και από αυτά αντλούν πολλά μεγάλα κέρδη. Ιστορικά, μάλιστα, ακόμα και οι πιο φτωχοί άνθρωποι, περίμεναν την ημέρα του παζαριού, για να βάλουν τα καινούργια τους ρούχα οι γυναίκες -τα ρούχα του παζαριού τα ονομάζανε- να στολίσουν το άλογό τους οι άνδρες και να κατέβουν στο παζάρι. Εκεί για λίγο ένιωθαν όπως και οι πλούσιοι. Θα μπορούσαν με αυτόν τον τρόπο, χάριν του παζαριού, για μια μέρα της βδομάδας να κορέσουν την πείνα των ματιών τους και της κοιλιάς, χωρίς να φανούν απένταροι και πένητες. Κάπως έτσι λειτουργούν και σήμερα τα παζάρια. Λείπουν βέβαια τα άλογα και περισσεύουν τα καινούργια ρούχα αλλά η πείνα και οι πένητες όλο και πληθαίνουν. Και τα κέρδη αυτών που παζαρεύουν, επίσης. Φαντάζομαι ότι όλοι το βλέπετε δίπλα σας.

Ένα τέτοιο επικερδές παζάρι θα πρέπει να είναι και αυτό της οδού Αγίου Κωνσταντίνου στην Ομόνοια. Από τότε που λόγω της εργασίας μου περνάω από κει, βαρέθηκα να ακούω προτάσεις για να «δοκιμάσω κανένα καλό κορίτσι». Στρίβοντας στη γωνία της πλατείας στο περίπτερο και πηγαίνοντας προς τα κάτω, ή ανεβαίνοντας από το Εθνικό Θέατρο και το κτήριο της Δημοτικής Αστυνομίας προς την πλατεία, σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, πέντε ή και παραπάνω άτομα, κυρίως γυναίκες μεγάλης ηλικίας, σου κάνουν πρόταση για κορίτσια. Ένας υπέρβαρος κύριος κάθεται συνήθως στα σκαλοπάτια του σινεμά-οίκου ανοχής και σπάνια κάνει προτάσεις. Μάλλον επιβλέπει την εργασία των υπαλλήλων του και σίγουρα απολαμβάνει και τα κέρδη του παζαριού. Οι θαμώνες που ψαρεύουν είναι μετανάστες – νόμιμοι ή παράνομοι δεν έχει και μεγάλη σημασία για την επιχείρηση, το χρήμα να πέφτει- περαστικοί επαρχιώτες που οι γυναίκες υπάλληλοι –τσατσάδες- έμποροι –εκμεταλλεύτριες- που σουλατσάρουν προς άγρα πελατών τους διακρίνουν από μακριά και άλλοι άνθρωποι υπεράνω πάσης υποψίας. Στο παζάρι όλοι έχουν δικαίωμα να διαλέξουν.

Ανάκατα με τους εμπόρους του σεξ, βολτάρουν αστυνομικοί που κυνηγούν παράνομους μετανάστες και εμπόρους ναρκωτικών και στα καφενεία κάθονται μέλη της Δημοτικής Αστυνομίας που πολεμούν την παράνομη στάθμευση και το παράνομο εμπόριο. Η συνύπαρξη δείχνει αρμονική και μάλλον κανένας δεν μπερδεύεται στα χωράφια του άλλου. Την ώρα που δίπλα μας καταρρέουν καθημερινά πολλές επιχειρήσεις, τούτη εδώ δείχνει να ανθεί. Όσον αφορά το «εμπόρευμα», αυτό δείχνει να είναι απόλυτα ασφαλές. Και όχι μόνο εξαιτίας των σιδερόφρακτων θυρών του «σινεμά».

Γράφτηκε για το protagon

Advertisements