Κατά της κρίσης χωρίς διακρίσεις

Της Ιωάννας Σωτήρχου

«Στους δύσκολους καιρούς ψάχνεις κάθε ίχνος δύναμης που έχεις για να τους αντιμετωπίσεις. Το 1999, όταν έγινε ο μεγάλος σεισμός στην Αθήνα, έμενα ήδη για τρία χρόνια εδώ και δεν είχα ποτέ ώς τότε την ευκαιρία να μιλήσω με τις γειτόνισσές μου, να ανταλλάξω μια καλημέρα. Με βλέπανε και με τη μαντίλα και δεν μου έδιναν και πολλή σημασία. Εκείνη τη μέρα, που όλοι κατεβήκαμε στους δρόμους, που κουβαλούσε ο ένας τα παιδιά του άλλου, που οι άντρες μας πάλευαν όλοι μαζί να στήσουν τις σκηνές, εκεί εξαφανίστηκε κάθε διάκριση και μιλήσαμε για πρώτη φορά.

»Τότε είχαμε έναν κοινό στόχο: να γλιτώσουμε από το θάνατο. Σήμερα ζούμε πάλι δύσκολες, ίσως και χειρότερες στιγμές με την κρίση. Ζούμε την ίδια καθημερινότητα, αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα, έχουμε τις ίδιες ανησυχίες για την ανεργία. Κι έχουμε την αίσθηση ότι ανήκουμε πραγματικά εδώ κι ότι πρέπει να αρπάξουμε την ευκαιρία να είμαστε μαζί με όλους όσοι προσπαθούν να καλυτερέψουν την Ελλάδα. Και να είμαστε μαζί στην ίδια σειρά του αγώνα και όχι στις πίσω σειρές, όπως μας θέλουν μερικοί…». Με αυτά τα λόγια, θέλοντας να σταθεί σε όσα μας συνδέουν, η Χάλα Ακάρι, ένα νεανικό πρόσωπο που περικλειόταν σε μια μαντίλα, εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Μουσουλμάνων Γυναικών και του Συριακού εκπαιδευτικού συλλόγου Αλμαρίφα, μας προσκάλεσε στη γιορτή για την Παγκόσμια Μέρα του Μετανάστη την ερχόμενη Κυριακή στις 18 Δεκεμβρίου στην πλατεία Κεραμεικού, στο Γκάζι. Συνέχεια ανάγνωσης «Κατά της κρίσης χωρίς διακρίσεις»

Advertisements