Παιδιά μεταναστών: πλειονότητα στην τάξη και στην επιτυχία!

Παιδιά μεταναστών οι περισσότεροι επιτυχόντες μαθητές στο 2ο Επαγγελματικό Λύκειο Γαλατσίου

Για την Αυγή της Κυριακής

Είχαμε αναφερθεί ξανά στο παρελθόν στο 2ο Επαγγελματικό Λύκειο Γαλατσίου. Τότε είχαμε κάνει λόγο για την πολυπολιτισμικότητα στην πράξη. Από το σύνολο των 196 μαθητών για το σχολικό έτος που πέρασε, το 55% προερχόταν από τη λεγόμενη «δεύτερη γενιά μεταναστών». Είναι δηλαδή παιδιά που είτε έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα (η πλειονότητα) είτε έχουν έρθει από τις πατρίδες τους σε πολύ μικρή ηλικία και σε κάθε περίπτωση έχουν περάσει από το δημοτικό και το γυμνάσιο σε ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Από το σύνολο αυτό, το 45% προέρχεται από την Αλβανία και το άλλο 10% από όλες τις άλλες κοινότητες των μεταναστών.

Η συμβίωση των παιδιών – μαθητών γίνεται με απολύτως ομαλό τρόπο, οι καθηγητές έχουν εξοικειωθεί πλήρως με την υπάρχουσα πληθυσμιακή σύνθεση του σχολείου και ουδέποτε υπήρξε στο σχολείο κάποιο πρόβλημα με «εθνικό» χρώμα. Όπως μας είχε πει και τότε και μας επαναλαμβάνει ο διευθυντής τους σχολείου Σεραφείμ Κερασιώτης, «ουδέποτε είχαμε προβλήματα στο σχολείο μας σε ό,τι αφορά την παρουσία των μαθητών από διάφορες χώρες, λόγω της καταγωγής τους. Εκείνο που συχνά στο παρελθόν και λιγότερο τώρα μας έχει απασχολήσει -και έχουμε προσπαθήσει να βρούμε πάντοτε τη λύση- είναι τα απαιτούμενα για την εγγραφή δικαιολογητικά των μαθητών, που οι γονείς τους προέρχονται από χώρες που βρίσκονται και πολύ μακριά από την Ελλάδα και σε πόλεμο ή σε άλλες φυλετικές διενέξεις. Θέματα όμως που με το πέρασμα των χρόνων τα επιλύουμε.

Συνέχεια ανάγνωσης «Παιδιά μεταναστών: πλειονότητα στην τάξη και στην επιτυχία!»

Advertisements

Κραυγές μεταναστών από το Φυλάκιο της Έβρου

Οι αποθήκες των ανθρώπων δεν είναι μόνο αυτές που βλέπουμε αλλά κυρίως αυτές που δεν βλέπουμε. Τα «επίσημα» γκέτο βρίσκονται κυρίως στα σύνορα με την Τουρκία, εκεί που κάθε μέρα εκτυλίσσεται το δράμα αμέτρητων ψυχών, που το μόνο τους έγκλημα είναι η επιθυμία τους για ελευθερία, για δημοκρατία, για ζωή έξω και μακριά από πατρίδες που είναι τυλιγμένες στις φλόγες των πολέμων. Πόλεμοι που οι Δύση τους «προσφέρει» ως «στρατιωτικό ουμανισμό».
Αν οι φωνές τους δεν διαπεράσουν σήμερα τους χοντρούς τοίχους των συνειδήσεών μας και των συνειδήσεων της Ευρώπης, κάποια στιγμή τα ουρλιαχτά τους θα ακουστούν ακόμα πιο κοντά. Και τότε μπορεί να είναι αργά. Για όλους…
Διαβάστε πιο κάτω την επιστολή τους και αναλογιστείτε τι θα κάνατε εσείς αν ήσασταν στη θέση τους.
«Εμείς, οι κρατούμενοι στο Φυλάκιο, χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας από έξω. Δεν έχουμε πρόσβαση στα άλλα κελιά, δεν έχουμε καθαρό αέρα, το νερό είναι βρώμικο, το φαγητό φτάνει ίσα-ίσα για να επιβιώσουμε, δεν μπορούμε να βγαίνουμε έξω.
Όταν κάποιος είναι άρρωστος, δεν μπορούμε να πάμε στο γιατρό για βοήθεια. Ξανά και ξανά, οι άνθρωποι αρρωσταίνουν, καθώς οι τουαλέτες είναι βρώμικες. Θέλουμε να φύγουμε από αυτή τη φυλακή. Η αστυνομία μας χτυπάει ξανά και ξανά, στα χέρια μας, στα πόδια μας, μας βρίζουν ασταμάτητα. Κανείς δεν απαντάει στο ερώτημά μας για το τι θα γίνει στο μέλλον. Υπάρχουν ακόμη και άνθρωποι που έχουν τρελαθεί, και ακόμα δεν μπορούν να φύγουν. Είμαστε πολλοί άνθρωποι, με διαφορετικές εθνικότητες, σε ένα κελί.
Δεν έχουμε διαπράξει κανένα έγκλημα, και δεν έχουν επιλέξει αυτή τη μοίρα. Έχουμε εγκαταλείψει τον πόλεμο, την καταπίεση και τη φτώχεια για να φτάσουμε στις ευρωπαϊκές δημοκρατικές χώρες. Κάποιος να μας πει τι μας περιμένει, τι θα συμβεί σε μας.
Εμείς, οι κρατούμενοι από το Φυλάκιο, είμαστε ευγνώμονες που οι άνθρωποι μας ακούν τώρα.»