Για την ελευθερία του λόγου της Εκκλησίας και άλλα γήινα

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα, όπου διάφοροι παπάδες, με προεξάρχοντες τους γνωστούς  μητροπολίτες Θεσσαλονίκης, Άνθιμο, μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρώσιο και αυτόν της Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Ανδρέα, αναδημοσιεύω από enet άρθρο του καθηγητή Δ. Χριστόπουλο,   το οποίο είναι εύκαιρο όσο και πριν δυο χρόνια, όταν και γράφτηκε. 
Του ΔΗΜΗΤΡΗ Γ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ*
Οι αντιδράσεις του πολιτικού κόσμου στις γνωστές δηλώσεις του Καλαβρύτων και Αιγιαλείας σχετικά με τον τέως πρωθυπουργό, στην πλειονότητά τους και σε διάφορες διαβαθμίσεις, εγκαλούν τον μητροπολίτη και ζητούν την επαναφορά του στην τάξη.
Η αλήθεια όμως είναι ότι στη βάση τους, οι περισσότερες από αυτές τις αποδοκιμαστικές αντιδράσεις πάσχουν από την ίδια αιτία που πάσχουν και οι δηλώσεις του ιεράρχη. Η αιτία αυτή δεν εντοπίζεται (τόσο) στο περιεχόμενο των δηλώσεων αυτών ούτε στην εκκλησιαστική ιδιότητα του φορέα τους. Αλήθεια, για ποιο λόγο η Εκκλησία θα έπρεπε να δίνει λογαριασμό στους εκπροσώπους της πολιτείας για αυτά που πρεσβεύουν έστω και οι πιο ακραίοι από τους ιεράρχες της;

Τι θα μπορούσε να κάμψει την ελευθερία του λόγου του (κάθε) ιεράρχη;

Συνέχεια ανάγνωσης «Για την ελευθερία του λόγου της Εκκλησίας και άλλα γήινα»

Advertisements